Θερμοκρασία
Άνεμος
Βαρόμετρο cript>
Υγρασία /sc
Βροχόπτωση Μήνα
Στοιχεία από τον σταθμό του ΕΑΑ στα Ανώγεια

Archive for Δεκεμβρίου 2017

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τότε που ΄΄έφυγε΄΄ ο Κοζύρης. Ο Κώστας Ξυλούρης του Γκεγκρέζο. Η οικογένεια, ευχαριστεί όλους τους φίλους και συγγενείς που στάθηκαν δίπλα μας, σε αυτήν την πολύ δύσκολη χρονιά. Ευχαριστούμε τους φίλους που βοήθησαν στην δημιουργία της δανειστικής βιβλιοθήκης, που ιδρύθηκε στη μνήμη του και λειτουργεί στην 10η κλινική του νοσοκομείου ΄΄Η Σωτηρία΄΄. Το ετήσιο μνημόσυνο, θα γίνει την Κυριακή 31 Δεκέμβρη 2017 στην εκκλησία της Παναγίας στα Ανώγεια, κλείνοντας έναν κύκλο δυνατών συναισθημάτων και στοχασμών.

Η Βιβλιοθήκη “Κ.Ι..Ξυλούρης “Κοζύρης” που λειτουργεί στη πνευμονολογική κλινική του ΓΝΝΘΑ “Η ΣΩΤΗΡΙΑ”

«Ο χρόνος μέσα σε έναν θάλαμο νοσηλείας, για έναν ασθενή και τους συγγενείς του, διαστέλλεται και βαραίνει. Το ζήσαμε πριν έναν χρόνο μένοντας εδώ, στην 10η πνευμονολογική κλινική του ΓΝΝΘΑ “Η ΣΩΤΗΡΙΑ”, για περίπου δύο μήνες ως οικογένεια δίπλα στον Κώστα Ξυλούρη ή Κοζύρη, όπως ήταν γνωστός στα Ανώγεια της Κρήτης όπου γεννήθηκε και έζησε.

Αυτή η εμπειρία, καθόρισε την απόφασή μας για τη δημιουργία μιας δανειστικής βιβλιοθήκης, που στόχος της είναι να παρηγορήσει ανθρώπους που βρίσκονται σε αυτήν τη δύσκολη θέση, ασθενείς και συνοδούς, μέσω της ποιοτικής ανάγνωσης.

Ευχαριστούμε όλους τους εργαζόμενους της Κλινικής, τις κυρίες της καθαριότητας και του φαγητού, την προϊσταμένη, τις νοσηλεύτριες και όλους τους γιατρούς, για τον επαγγελματισμό και την ανθρωπιά τους.

Ο Διευθυντής της Κλινικής, κος Ηλίας Καΐνης, είναι από τις περιπτώσεις ανθρώπων που η παρουσία τους και μόνο σε έναν χώρο δημιουργεί περιβάλλον πολιτισμού. Στα μάτια του βλέπεις αγάπη για τους ανθρώπους και και σιγουριά για τις ιατρικές πράξεις του.

Ο κος Καΐνης, στηρίζει τους ασθενείς του ιατρικά και ανθρώπινα και η πόρτα του γραφείου του είναι πάντα ανοιχτή, εξαίρεση στον κανόνα που θέλει τις διευθυντικές πόρτες ερμητικά κλειστές.

Για τη δημιουργία της βιβλιοθήκης θέλουμε να ευχαριστήσουμε τις «Εκδόσεις Σαββάλας» και ιδιαίτερα τον κ. Νίκο Δραμουντάνη, τις «Εκδόσεις Ψυχογιός» και προσωπικά τον κ. Θάνο Ψυχογιό, που δέχτηκαν με χαρά  να βοηθήσουν προσφέροντας βιβλία, την εταιρεία «ALPHASTAND» και τον κο Μιχάλη Σάλτα, που βοήθησε στην κατασκευή και την Διοίκηση του Νοσοκομείου «ΣΩΤΗΡΙΑ», που κατανόησε την ιδέα και την χρησιμότητα μιας τέτοιας βιβλιοθήκης, κάνοντας δεκτή την πρότασή μας και όλους τους φίλους που προσέφεραν βιβλία, ώστε σήμερα οι χρήστες να μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε 350 τίτλους λογοτεχνίας, ποίησης και ιστορίας.

https://apofoitoistavrakei.wixsite.com/apofoitoistaurakeiou/epikoinwnia  (πατήστε εδώ για περισσότερες λεπτομέρειες)

Μια αυγουστιάτικη έμπνευση το 2016, στ’Ανώγεια, μεταβλήθηκε σε κοινή προσδοκία περισσότερων, και σύντομα ένωσε καλούς και πρόθυμους συγχωριανούς μας και τους ώθησε να συντονιστούν και συστήσουν μια άτυπη, αλλά χρήσιμη «Ομάδα Πρωτοβουλίας», ώστε όλες οι κλάσεις αποφοίτων από το έτος 1961 έως σήμερα, που έλαβαν το απολυτήριο από το «Σταυράκειο Γυμνάσιο-Λύκειο Ανωγείων», να γίνει δυνατόν, να ξανασμίξουν στ’Ανώγεια στις 15 Αυγούστου 2018.

Οι 1767 απόφοιτοι από 87 πόλεις και χωριά που διάβηκαν όλα αυτά τα χρόνια την πόρτα του σχολείου, περπάτησαν στους διαδρόμους και κάθισαν στα θρανία του, είναι καιρός πια να επιστρέψουν….στα θρανία. Όχι για λόγους εθιμοτυπικούς, αλλά για ουσιαστικούς, όπως ουσιαστικοί και αποτελεσματικοί υπήρξαν και οι  ευεργέτες του χωριού μας και δωρητές του σχολείου, ο Μιχαήλ και η Λετίσια Σταυρακάκη.

Στη σκέψη της 15 μελούς «Ομάδας Πρωτοβουλίας», η οποία βέβαια μπορεί και πρέπει να διευρύνεται, ζητούμενο είναι, ώστε στην προγραμματιζόμενη αυτή συνάντηση, να τεθούν οι βάσεις για την σταδιακή, αλλά γοργή αναβάθμιση του ρόλου του ιστορικού μας σχολείου και για την κεφαλαιοποίηση της μέχρι τώρα, διδακτικής του συγκομιδής, για λογαριασμό του τόπου και  της ιστορίας του, αλλά και της προοπτικής του ίδιου του σχολειού.

Το παρόν δελτίο τύπου αποτελεί ένα πρώτο σινιάλο, ένα αρχικό κάλεσμα, για το μόνιασμα όλων εμάς των αποφοίτων, ώστε, όχι μόνο να κυνηγήσουμε την ευκαιρία για την πρέπουσα απότιση φόρου τιμής στους δωρητές και ευεργέτες του ανωγειανού γυμνασίου, αλλά και για να γίνει εφικτή, η ζωτικής σημασίας καταμέτρηση και  αξιοποίηση του ανθρώπινου, επιστημονικού και πνευματικού δυναμικού των Ανωγείων, που μετά τον πόλεμο και παρά τα πενιχρά μέσα, που προσφέρει ο τόπος, στηριζόμενο στη βαθειά παράδοση και στις αρετές, που γεννά η αναμέτρηση με τη δυσκολία, πασχίζει στον καταφανώς αλλοπρόσαλλο κόσμο να βρει το βηματισμό του.

Το παρόν δελτίο τύπου είναι απλώς μια αρχή. Σύντομα και με κάθε πρόσφορο μέσο, θα λάβετε, όλοι όσοι επιθυμείτε και ενδιαφέρεστε, γνώση, για τα μέλη της «Ομάδας Πρωτοβουλίας» και κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο θα οργανώσουμε την ενημέρωση, την καταγραφή και την προσέλευση όλων εσάς, που κάποτε… ακούσατε το «μπράβο» κρατώντας ανά χείρας το απολυτήριο και διαβαίνοντας για «τελευταία» τότε φορά (μέχρι την προσεχή που προγραμματίζουμε, βεβαίως!) την πόρτα του «Σταυράκειου Γυμνασίου-Λυκείου Ανωγείων».

Η επιτυχία της όλης προσπάθειας, έχει προϋπόθεση τη συμμετοχή όλων μας.  Εμείς στην πρώτη αυτή επικοινωνία μαζί σας, δηλώνουμε παρόντες και αισιόδοξοι, χωρίς να παραγνωρίζουμε πως ό,τι είναι να γίνει, θα εξαρτηθεί από όλους μας.

Όσοι πιστοί, λοιπόν, αποφασίσουν να «μπουν στο χορό», αλλά και να βρεθούν στ’Ανώγεια τον 15 Αύγουστο του 2018, μπορούν να απευθυνθούν για τις πρώτες πληροφορίες και να δηλώσουν συμμετοχή στην  «Γραμματεία» της Ομάδας Πρωτοβουλίας και συγκεκριμένα στη Χαιρέτη Μελπομένη Μίρκα [email protected] hotmail, com,  κιν, 6972683257, στον Μήτσο Σταυρακάκη [email protected] και κιν.6977395245, τον Γιαννάκο Ξυλούρη [email protected] και κιν. 6977503 690, ή  στη  Μαίρη Μπαγκέρη [email protected] και κιν. 6979083196.

Ανώγεια, 30/11/2017

Εκ μέρους της «Ομάδας Πρωτοβουλίας Αποφοίτων

Γυμνασίου- Λυκείου Ανωγείων

Δυο λόγια για Ένα παλιό Χρέος και Μια Πρόταση

Είναι φορές, που λες δεν έχει άκρη το κουβάρι, το πράγμα έχει τη βαθειάν αιτία του κι η κρίση ένα παραπάνω κι ό,τι να πεις κι ό,τι να κάμεις μάταιο.

Εδώ σου λένε είναι Ανώγεια  κι Ανώγεια  θα πει τόπος δύσκολος, με την καλή έννοια και με την άλλη, την ανάποδη και σκέφτεσαι πόσο εύθραυστη έχει κάμει η φύση την κατά τα άλλα σοφή ισορροπία των αντιθέτων και πέφτεις σε χειμερία περίσκεψη.

Ύστερα πέφτει το μάτι σου σε ένα προαύλιο σχολείου, όπου τα παιδιά παίζουν ανέμελα, γιατί αυτό, λέει, θα πει να είσαι παιδί, να χαίρεσαι χωρίς κανένα άλλο λόγο, και απορείς, που με το παραμικρό γελούν με όλα τους τα δόντια σα να σε περιπαίζουν, που σκοτίζεσαι.

Και για να μικρύνεις την απόσταση, κάπως να αποφύγεις την αμηχανία, ανασύρεις από τη μνήμη εικόνες από το δικό σου σχολικό προαύλιο, με τα πρόσωπα των συμμαθητών σου πάλι γελαστά και σχεδόν ξέγνοιαστα κι ας είχαν ένα παντελόνι για τις τέσσερεις εποχές κι ας είχαν ξενυχτίσει στο φως της λάμπας για να διαβάσουν από βιβλίο δανεικό.

Γιατί αυτά, εκτός που ήταν παιδιά, είχαν και την καλή τύχη από τη γενναιοδωρία ενός Ανθρώπου να είναι Γυμνασιόπαιδα και το να είσαι Γυμνασιόπαιδο στα Ανώγεια τέλει δεκαετίας του ’60 δεν ήταν μικρό πράγμα.

Και ναι αυτό, το θαρρείς πεταμένο στο γκρεμό κτήριο, δωρεά στα Ανωγειανόπουλα, αλλά εν τέλει και σε παιδιά άλλων 86 χωριών από τα πέριξ, του αείμνηστου Μιχαήλ Σταυρακάκη και της συζύγου του Λετίτσιας, στάθηκε ως τα σήμερα μια από τις πιο  γενναιόδωρες πράξεις Ανωγειανού προς τον τόπο του και οπωσδήποτε η πιο αποδοτική επένδυση για την ανάπτυξη και τη συνολική προκοπή του.

Από όσους περάσαμε από αυτό το σχολειό (1767 είναι μόνο οι απόφοιτοι ως την ώρα που μιλούμε) και με το εφόδιο της γνώσης αναζητήσαμε μιαν άλλη, ας την πούμε ακαδημαϊκή, πατρίδα, λίγοι γύρισαν στα χωριά τους, κάποιοι και στα Ανώγεια, οι περισσότεροι σκορπίσαμε κουβαλώντας στις αποσκευές μας τη μελαγχολία του νόστου και το ανεξόφλητο μιας οφειλής στον τόπο των παιδικών μας χρόνων και στον Άνθρωπο, που μας άνοιξε δρόμο για την επιστήμη και τη ζωή.

Ένα μέρος από την οφειλόμενη ευγνωμοσύνη  στο ευεργέτη Μιχάλη Σταυρακάκη και τη σύζυγό του πέρα από την προτομή τους, που  σήμερα κοσμεί  το ανάμεσα των δυο σχολείων, έχει αποδοθεί κατά καιρούς έκτοτε με πρωτοβουλία του Δήμου ή άλλων φορέων.

Πέρυσι το καλοκαίρι υπό την οργανωτική και καλλιτεχνική φροντίδα της οικογένειας των Σταυρακάκηδων κάποιοι απόφοιτοι επιχειρήσαμε κάπως πιο εμφατικά να υπογραμμίσουμε το μέγεθος της γενναιοδωρίας του ξυπόλυτου μετανάστη στη υπεραντλαντική πατρίδα με  το Ανωγειανό φιλότιμο και τη διορατική ματιά και τιμώντας τον να τον προβάλουμε ως πρότυπο έμπρακτης αγάπης προς το γενέθλιο τόπο και γενικά να μην αφήσουμε τη σκόνη από την αντάρα της καθημερινότητας να κατακάτσει πάνω σε μια τόσο ευεργετική χειρονομία, που ο συμβολισμός της εκτείνεται πέρα από τη ανάγκη της στιγμής και ζητά διάρκεια και μιμητές.

Δουλεύοντας πάνω σε αυτήν τη σκέψη οι τρεις τέσσερεις, που στο μεταξύ γίναμε έντεκα και συγκροτήσαμε μια άτυπη ομάδα, με προοπτική στο άμεσο μέλλον να πάρει και νομική υπόσταση, είπαμε πως είναι καιρός όλοι, όσοι περάσαμε από αυτό το σχολειό, να βρεθούμε κάποια στιγμή στα Ανώγεια – η πρώτη σκέψη είναι το επόμενο καλοκαίρι (Αύγουστος του 2018) πρώτη φορά όλοι μαζί και με την παρουσία μας πρώτα να δηλώσουμε πως δεν ξεχάσαμε από πού ξεκινήσαμε και πώς και ύστερα, αφού συστηθούμε ξανά με τις νέες μας ιδιότητες και ανασυντάξουμε τις κοινές μνήμες, να αναζητήσουμε τρόπους «επιστροφής» στον τόπο μας, που σε δύσκολους καιρούς επένδυσε τις καλύτερες από τις ελπίδες τους στη σπουδή και το μέλλον μας.

Λόγοι, νομίζουμε νοσταλγίας και χρέους πρέπει σε μονιμότερη βάση να οδηγούν τα βήματα και τη σκέψη μας πίσω στο σχολειό και τον τόπο μας, ένα τόπο, που όχι χωρίς δική του ευθύνη, χρεώθηκε από τη φύση και την ιστορία του να κουβαλεί μιαν αξίωση, που υπερβαίνει το μέτρο, έτσι, γιατί δε μας αρκεί να είμαστε αλλιώτικοι, θέλουμε να είμαστε διαφορετικοί, με την αρχική σημασία του «διαφέρω» που σήμαινε «ξεχωρίζω», τη σεμνή, πάει να πει υποδήλωση του υπερέχω.

Μαζί με όσους κατάφεραν να παραμένουν στα Ανώγεια, είμαστε το έμψυχο δυναμικό του τόπου,  και οι καιροί δύσκολοι και ο τόπος, μας έχει ανάγκη.

Πρόθεσή μας είναι, αξιοποιώντας, τα σύγχρονα μέσα μεταφοράς, αλλά και τα κατά τα άλλα «δαιμονικά» μέσα της λεγόμενης κοινωνικής δικτύωσης, που όσο να πεις αψηφούν τις αποστάσεις, σε πρώτη φάση να βρεθούμε στην αφετηρία μας και ύστερα ενωμένοι να αναζητήσουμε μέσα, ιδέες και τρόπους να στηρίξουμε και να δυναμώσουμε τη λειτουργία του Γυμνασίου  Ανωγείων, εμπλέκοντες μαθητές, μαθητεύσαντες και αποφοίτους και στη συνέχεια  ένας – ένας, κατά ομάδες ή και όλοι μαζί να θέσουμε εαυτούς στη διάθεση της τοπικής κοινωνίας, που αντιμέτωπη με την πολυποίκιλη κρίση, δεν έχει που αλλού να ακουμπήσει παρά στο ανθρώπινο πρώτα κι ύστερα στο επιστημονικό και πνευματικό δυναμικό της.

Κοντολογίς οι όπου γης Ανωγειανοί, που περάσαμε από το Σταυράκειο Γυμνάσιο-Λύκειο Ανωγείων και νιώθουμε τυχεροί, γιαυτό και χρεωμένοι, του χρόνου τον Αύγουστο ας προγραμματίσουμε από τώρα οι  διακοπές μας να σταματούν και στα Ανώγεια.

Ας διψάσουμε λίγο παραπάνω για δροσερές μνήμες κι ας κάνουμε να έχει γραφεί και για μας εκείνο το  απολογητικό αλλά παρήγορο, πως «όποιοι γύρισαν, δεν έφυγαν ποτέ».

Βέβαια οφείλουμε εξ αρχής μιαν εξήγηση: Ποιοι είμαστε εμείς, που στην αρχική φάση ας αποκαλούμαστε «ομάδα πρωτοβουλίας» και πως προκύψαμε;

Και την οφείλουμε αυτήν την εξήγηση και σε εκείνους που εύλογα  όλως καλοπροαίρετα  θα αναρωτηθούν και στους άλλους, ελπίζουμε ελάχιστους, αλλά που δεν απολείπουν, εννοούμε αυτούς, που ακόμη και όταν τους δίνεις το χέρι και τους χαμογελάς, εκείνοι σου δείχνουν τα δόντια τους.

Όλα ξεκίνησαν από την κίνηση του Μήτσου και στη συνέχεια όλων των Σταυρακάκηδων να οργανωθεί η περυσινή τιμητική ημερίδα για το Μιχάλη και τη Λετίτσια και στην απήχηση που βρήκαν κάποιες σκέψεις, που ακούστηκαν, πως η ευγνωμοσύνη δεν εξαντλείται σε ένα ευχαριστώ και πως τιμή ευεργέτη θα πει μίμηση ευεργέτη και πως οι μαθητές αυτού του Σχολιού και κατ’ επέκταση η Ανωγειανή κοινωνία πρέπει να  γαλουχηθεί πάνω σ’ αυτήν την παιδαγωγική βάση.

Λόγοι προγραμματισμού και χρονοδιαγράμματος δεν επέτρεψαν  να γίνει τότε η αναγκαία ζύμωση και να προκύψει κάτι πέρα από τα λόγια, ήταν βλέπετε και το τραπέζι, που περίμενε, κι  όπου  αναμετρώνται πνευματικό έδεσμα με τα Ανωγειανά μακαρόνια, αυτά με τον αθότυρο, είναι γνωστό, νικούν τα μακαρόνια, το πράγμα λοιπόν έμεινε εκεί, ωστόσο είχε πέσει ο σπόρος.

Τα υπόλοιπα δεν είναι παρά η διήγηση μιας αγωνίας

Πρώτη συζήτηση Αύγουστος 2016 στο περαχώρι: η Μαίρη, ο Μήτσος, η Μίρκα και ο Γιαννάκος: οι κουβέντες απλές, το πράγμα πρέπει να έχει συνέχεια, οι συναντήσεις των αποφοίτων πρέπει να γίνουν θεσμός,  το μότο πάντα το ίδιο, εκείνο της ημερίδας: – Αν ένα παιδί, ξυπόλητο, πεινασμένο και αγράμματο, που έφυγε από τα Ανώγεια 8 χρονώ, όχι μόνο δεν ξέχασε το χωριό του, αλλά δώρισε  ένα  τεράστιο ποσό για τα δεδομένα της εποχής  για να στήσει ένα Σχολιό  και λοιπά …και λοιπά …. Με 1767 απόφοιτους ( 10 χρονιές αποφοίτων είναι τώρα συνταξιούχοι) από 87 πόλεις και χωριά, εμείς οι ωφελημένοι από αυτή τη δωρεά σήμερα , που ο μαθητικός πληθυσμός φθίνει, σήμερα, που η Ανωγειανή κοινωνία εν μέσω κρίσης πέρα από την καθημερινή μέριμνα πατώντας στην παράδοση και την ιστορία της από τη μια  και την ανάγκη εκσυγχρονισμού από την άλλη πασχίζει να αυτοπροσδιοριστεί, εμείς, που σπουδάσαμε και τα λόγια τα έχουμε εύκολα, τι κάνουμε;

Δεύτερη συνάντηση καλοκαίρι του 2017…. Δεκαπενταύγουστος  Εκδηλώσεις … Γιορτές, γάμοι  και Υψηλότατοι προσκεκλημένοι.. Μετά που έπεσε η σκόνη στις 17 Αυγούστου… Ξανά συζήτηση η Μαίρη Ο Μήτσος ο Γιαννάκος…. Να  τα ξανά πούμε από κοντά… είπανε  και να καλέσει και ο     « καθα  είς» όποιο βρει και θέλει να’ ρθει, Η Μαίρη το’ πε στην Αγάπη και στο Βασίλη ο Γιαννάκος στον Αλέκο τον Μπάμπη και στον Μανώλη  Ο Δήμαρχος και  ο  πατήρ Ανδρέας έδειξαν κατ’ ενθουσιασμένοι με την ιδέα κι ο Δημήτρης του Ζαΐμη με την Ελένη παρόντες, η Αρετή ήταν έτοιμη από το τέλος της Ημερίδας. Πολλοί άλλοι δεν τους βόλευε η ώρα…. ήσαν και γάμοι.. που έπρεπε να πάνε λέει…

Συμφώνησαν όλοι να τα πούμε από νωρίς  στην Ντελίνα το απόγευμα, γιατί ύστερα έχουμε και το γάμο..

και ούτω πως εγένετω Ομάδα Πρωτοβουλίας….

Δε θέλει πολύ το πράμα λίγο φιλότιμο, πηγαίο ενθουσιασμό και μπόλικη αποκοτιά, και στο ύστερο επαφή με την πραγματικότητα, γιατί ποτέ δεν ξέρεις, αλλά διάολε και λιγότερο συγκρατημένη αισιοδοξία,. τα είχαμε όλα

Εκεί προχωρήσαμε  σε αυτοανίχνευση, λέχτηκαν πολλά αλλά όχι διάφορα, όλα ευθυγραμμισμένα στους άξονες, που είχαν ήδη καθοριστεί:

Το χρέος, το Σχολιό, ο τόπος, οι απόφοιτοι, τα αδιέξοδα και η δυναμική

Ένας είπε πως αργήσαμε πολύ, άλλος πως μπορεί να παρεξηγηθούμε ως αυτόκλητοι σωτήρες, μιλήσαμε πως οφείλουμε και πως, αν ενωθούμε μπορούμε, μιλήσαμε για το βαρύ όνομα των Ανωγείων και την πολιτιστική ευθύνη να το κρατάμε μακριά από τη μετριότητα, το μεγαλείο της Ανωγειανής ψυχής, την ευαισθησία και την τραχύτητά της, πόση ιδιάζουσα ομορφιά και πόση παράξενη αλήθεια έχει αυτός ο τόπος, που μπορεί ακόμη περισσότερο να αναδειχθεί συνδράμοντας όσους μέχρι σήμερα έχουν ατομικά ή συλλογικά επωμιστεί αυτό το βαρύ έργο  και βέβαια για τις δυσκολίες των ανθρώπων και την  αξιοπρέπεια, με την οποία τις παλεύουν, για την εγγενή παθολογία του τόπου την αυτοδικία, την κλεψιά, την κοινωνικά νομιμοποιημένη παραβατικότητα, την ταύτιση της αυθαιρεσίας με την ελευθερία, την κτηνοτροφική καθίζηση ενός τόπου, που διαθέτει μέσα και τρόπους και πείρα, αλλά για λόγους επαρκώς ανεξήγητους παραμένει στην υπανάπτυξη, μιλήσαμε για τις παραδόσεις, τις καλές και τις άλλες τις παρωχημένες ή και ανάλγητες, κείνες που έκαναν τον Καζαντζάκη κάποτε να πει πως  αυτή η Κρήτη, φορές έχει κάτι απάνθρωπο.

Μιλήσαμε και για άλλα

Βεβαίως συζητήσαμε και τα θέματα εκπροσώπησης και λήψης αποφάσεων και συμφωνήσαμε ομόφωνα να τηρήσουμε διαδικασίες δημοκρατικές και ως προς το πρώτο και ως προς το δεύτερο προκειμένου να πετύχουμε τη μέγιστη δυνατή διαφάνεια και συλλογικότητα.

Μέχρι την εκλογή και νομικά κυρωμένης εκπροσώπησης συμφωνήσαμε χρέη προσωρινού προέδρου να εκτελεί ο Γιαννάκος Ξυλούρης  και χρέη «συντονιστικής επιτροπής να ασκούν ο Μήτσος, η Μαίρη και ο Γιαννάκος.

Και βέβαια συμφωνήσαμε όλοι ανεξαιρέτως πως όλα αυτά θα πρέπει να κρατηθούν μακριά από ταξικούς, ακαδημαϊκούς, ιδεολογικούς, ή παραταξιακούς, ή άλλους διαχωρισμούς

Είπαμε ακόμη πως με την επωνυμία ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ δεν εννοούμε μόνο όσους πήραν απολυτήριο, αλλά και όσους έχουν βγάλει έστω και μια τάξη του γυμνασίου ή Λυκείου Ανωγείων, ή απλά είναι Ανωγειανοί, βρίσκουν αναγκαία και χρήσιμη την πρωτοβουλία και θέλουν να βοηθήσουν.

 

Τί ζητάμε από εκείνους, που ενστερνίζονται αυτές τις σκέψεις και θέλουν να συνδράμουν;

 

Ζητάμε κατά βάση  ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ, συμμετοχή σε  ό,τι αφορά στο όλο εγχείρημα ( αρχαιρεσίες, εκδηλώσεις, δράσεις κ.τ.ο) ειδικότερα ζητάμε:

 

Οι πρώτοι που θα έρθουν σε επαφή μαζί μας να αναλάβουν να ειδοποιήσουν τους συμμαθητές της χρονιάς αποφοίτησής τους και, όσοι ενημερώνονται, να ενημερώνουν άλλους για τη μεγάλη συνάντηση στα Ανώγεια τον 15Αύγουστο του 2018.

 

Ζητάμε ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

με την παρουσία τους στα Ανώγεια, τον 15Αύγουστο του 2018, στη συνάντηση όλων των αποφοίτων, από την πρώτη χρονιά αποφοίτησης το 1961 μέχρι την τελευταία το 2016.

Η Αριθμητική κατάσταση όλων των αποφοίτων αλλά και η κατάσταση κατά χρονιά αποφοίτησης μαζί με πλούσιο αρχειακό υλικό σχετικά με τους δωρητές και την δωρεάν βρίσκονται στον ιστότοπο:

https://apofoitoistavrakei.wixsite.com/apofoitoistaurakeiou/epikoinwnia

Όσοι πιστοί, λοιπόν, αποφασίσουν να μπουν στο χορό μπορούν να απευθυνθούν και να δηλώσουν συμμετοχή  Γραμματεία της Ομάδας Πρωτοβουλίας: Χαιρέτη Μελπομένη Μίρκα [email protected] hotmail, com,και  κιν, 6972683257, …ή στους:

1.Μήτσο Σταυρακάκη [email protected], και κιν.6977395245.

  1. Γιαννάκο Ξυλούρη [email protected] και κιν. 6977503 690,
  2. Στη Μαίρη Μπαγκέρη, [email protected], και κιν. 6979083196.

Ακόμη θεωρούμε αναγκαίο:

-Να διαβάζουν το σχετικό site και να γνωρίζουν ό,τι αφορά στο εγχείρημα.

-Να θεωρήσουν σχεδόν απαραίτητη την παρουσία τους στα Ανώγεια τον Αύγουστο του 2018.

-Να προβάλουν και να διαδίδουν την ιδέα θεωρώντας τον εαυτό τους εθελοντή σε μια κίνηση, που τους αφορά, όσο και όλους τους άλλους και να μη διστάζουν να προτείνουν όποια σκέψη ή πρωτοβουλία θα μπορούσε να βοηθήσει την κοινή αυτή προσπάθεια.

 

Αυτά για τώρα και καλή αρχή

Να πούμε ακόμη ότι η όλη προσπάθεια τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Ανωγείων και χορηγοί επικοινωνίας (τους ευχαριστούμε όλους θερμά) θα είναι η ΑΝΩΓΉ (εφημερίδα των όπου γης Ανωγειανών) και Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ (του Συλλόγου Ανωγειανών της Αθήνας), με όλως ιδιαίτερες ευχαριστίες στον πρόσφατα απελθόντα πρόεδρο και αρχισυντάκτη της Γιάννη Μανουρά , που με περυσινό του άρθρο πρώτος στήριξε και ανέδειξε το θέμα.

Υ.Γ 1.Τα μέλη της ομάδας πρωτοβουλίας όπως είχαν καθίσει στο τραπέζι είναι: Μήτσος Σταυρακάκης, Γιαννάκος Ξυλούρης, πατήρ Κεφαλογιάννης Ανδρέας, Αρετή Σπαχή, Αγάπη Καλομοίρη, Χαράλαμπος Τσαγκαράκης, Αλέξανδρος Διαμαντής, Βασίλης Βουιδάσκης, Μαίρη Μπαγκέρη, (Δήμαρχος) Εμμανουήλ Καλλέργης, Εμμανουήλ Δακανάλης, Δημήτρης Σαλούστρος( του Ζαϊμη) και η σύζυγός Ελένη Ταμπουρατζή. Ο Γιάννης Μανουράς, και η Μελπομένη – Μίρκα Χαιρέτη απουσίαζαν, άλλα θεωρούνται de facto μέλη της Ομάδας Πρωτοβουλίας.

Για την ομάδα πρωτοβουλίας ο

128ος Απόφοιτος Γυμνασίου Ανωγείων

 

Αυτή η Παραμονή Πρωτοχρονιάς θα είναι η καλύτερη! Τρία μοναδικά κορίτσια στον ανακαινισμένο χώρο τουDelinaMountainResortένα εορταστικό μενού με θεά τα Ανώγεια και γεύση από όλη την Κρήτη ,χορός ,κέφι, ποτό, και μετράμε αντίστροφα για να υποδεχθούμε όλοι μαζί το νέο έτος!  Η Ελένη ,η Αναστασία και η ΕιρήνηΤορνεσάκη με τους Αντώνη Τσικανδιλάκη στο πιάνο και τον Δημήτρη Νεονάκη στην κιθάρα και το λαούτο αναλαμβάνουν την αλλαγή του χρόνου μας και καλωσορίζουν το 2018 με τραγούδι και χορό!

-Εορταστικό μενού με ιδιαίτερες γεύσεις .

-Τηλέφωνο Κρατήσεων : 2834031701

 

Του π. Ανδρέα Κεφαλογιάννη

Η ακριβής ημερομηνία της Γέννησης του Χριστού δεν μας είναι γνωστή, γιατί τα Ευαγγέλια δεν αναφέρουν τίποτα σχετικό. Τα Χριστούγεννα γιορτάστηκαν για πρώτη φορά στις 25 Δεκεμβρίου στη Ρώμη το 330, όταν οι ειδωλολάτρες λάτρευαν τον θεό Ήλιο. Η Εκκλησία όρισε όμως να γιορτάζεται την ημερομηνία εκείνη η Γέννηση του Ηλίου της Δικαιοσύνης, του Χριστού.

 

Η Αγ. Γραφή τοποθετεί στην αρχή της ιστορίας το Α και στο τέλος της το Ω. Από την άποψη αυτή ο Χριστός καλύπτει ολόκληρη την ιστορία, γιατί Αυτός είναι το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος των πάντων, σύμφωνα με τα δικά Του λόγια: «Εγώ το Α και το Ω, ο πρώτος και ο έσχατος, αρχή και τέλος» (Αποκάλ. κβ΄, 13).

Δεν επέλεξε την Ελλάδα ως σημείο παρουσίας Του, διότι γνώριζε ότι οι Έλληνες δεν θα είχαν πρόβλημα στο να τον αποδεχτούν (δεδομένης της φιλοσοφικής σκέψης που κατείχε τον Ελληνισμό αλλά και της γνώσης που είχαν οι Έλληνες περί Θεού) οπότε το όλο σχέδιο της απελευθέρωσης της ανθρωπότητας από τις «αλυσίδες» του θανάτου και της αμαρτίας δεν θα πραγματοποιούνταν. Εξ’ αρχής γεννήθηκε για να θυσιαστεί. Να θυσιάσει την ανθρώπινη φύση Του, προς χάριν της ψυχικής αποδέσμευσης. Ο λαός του Ισραήλ, απλώς χρησίμευε ως καθρέπτης του συνόλου της ανθρωπότητας  Δεν είναι τυχαίο ότι οι ένδεκα από τους δώδεκα μαθητές του Κυρίου ήταν ή Έλληνες ή πρόσωπα από ελληνικές αποικίες. Ο μόνος που δεν είχε σχέση με τον ελληνισμό ήταν ο Ιούδας ο Ισκαριώτης. Η Ισκαρία, δεν αποτελούσε ελληνική αποικία.

Η ουσία όμως της του Χριστού γεννήσεως, είναι η βάση των όσων πρόκειται να ακολουθήσουν στην εν τη Γη ζωή Του. Επιλέγει την ταπεινή φάτνη (= σταύλο), προκειμένου να δείξει ότι η ταπείνωση είναι η βασική αρετή που πρέπει να διέπει τον άνθρωπο. Επιλέγεται η Μαριάμ ως κατά σάρκα Μητέρα Του, σε μία προσπάθεια να δείξει στην ανθρωπότητα ότι η αγνότητα είναι ικανή να φιλοξενήσει τον Χριστό, αλλά και να οδηγήσει στην θέωση.

Τα δώρα που έφεραν οι Μάγοι, έχουν κι αυτά τον συμβολισμό τους:

1)Χρυσός: προκειμένου να τονιστεί η «βασιλική» ιδιότητα του Χριστού.

2)Λιβάνι: προκειμένου να τονιστεί η θεία καταγωγή του, και

3)Σμύρνα: προκειμένου να δειχθεί ότι ο Θεάνθρωπος αυτός θα ζήσει και θα πεθάνει για έναν υπέρτατο σκοπό. Ωστόσο, το μήνυμα της γεννήσεως του Χριστού, είναι πολύ πιο δυνατό απ’ όσο δείχνει. Η γέννηση του Χριστού, μας διδάσκει αυτά ακριβώς που επιτελέστηκαν και που αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα του γεγονότος:

Ταπείνωση, Αγνότητα, Αγαθή Προαίρεση, Ελπίδα και Προσμονή.

Να λοιπόν ποιο είναι το βασικό αλλά και κοσμοσωτήριο μήνυμα των Χριστουγέννων. Όχι η διασκέδαση και το πανηγύρι, αλλά η αναγέννηση του ανθρώπου μέσα από το χαρμόσυνο νέο της απολύτρωσης του ανθρώπου από τα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Η αναγκαιότητα του  να βιώσουμε μία νέα εν Χριστώ και κατά Χριστόν ζωή μακρυά από μικρότητες, εγωισμούς, μικροψυχίες και μισαλλοδοξίες.

Όλος ο κόσμος παλεύει για ενότητα, ειρήνη, αγάπη. Βρίσκονται όλα αυτά όμως στην οικονομία; Στον ανταγωνισμό των εξοπλισμών; Στον ανταγωνισμό γενικά; Γίνεται όλο και πιο εμφανές πως υπάρχει μια όλο και βαθύτερη επιθυμία γι’ αυτό που θα φθάσει αληθινά στην καρδιά της ανθρωπότητας, ως το φως της ζωής, που θα φωτίσει τα πάντα. Η «καρδιά» όμως αυτή δεν είναι κανείς άλλος από τον Ίδιο τον Χριστό. Και δεν υπάρχει κανένας άλλος δρόμος γι’ αυτήν την καρδιά εκτός από το δρόμο που Αυτός έδωσε με την εντολή της αγάπης!

 

Δείτε εδώ τον χορό μπροστά στον άγνωστο στρατιώτη:

https://www.youtube.com/watch?v=FNJR4d15xPA&feature=youtu.be

Δείτε εδώ τον χορό των Ανωγειανών στο Προεδρικό Μέγαρο:

https://www. youtube.com/watch?v=ZHGockPVA40

Αίσθηση και θετικά σχόλια προκάλεσε η εμφάνιση του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων στο Προεδρικό Μέγαρο με τον ίδιο τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, να μιλάει με τα καλύτερα λόγια για την παρουσία τους.

Τα μέλη του συλλόγου, κατά την διάρκεια της διήμερης παραμονής τους στην Αθήνα, μοίρασαν δώρα και χαρά και στα μικρά παιδιά του Συλλόγου Φίλων παιδιών με καρκίνο “Ελπίδα” και ευχήθηκαν στους γονείς τους το 2018, να τους βρει όλους υγιείς και στο σπίτι τους.

Μια από τις ομορφότερες πάντως στιγμές στην Αθήνα, ήταν η παρουσία τους μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, στο Σύνταγμα, όπου απέδωσαν τιμές σε όλους τους νεκρούς Έλληνες αγωνιστές όλων των πολέμων, χορεύοντας τον Ανωγειανό Πυρρίχιο.

«Δόξα και τιμή στους νεκρούς μας ήρωες» όπως ανέφερε χαρακτηριστικά και ο πρόεδρος του συλλόγου Νίκος Βρέντζος.

Τα μέλη του Συλλόγου συνόδευσαν μουσικά, ο Μανόλης Σταυρακάκης (Μερτζάνης) στη λύρα, ο Βασίλης Δραμουντάνης στο μαντολίνο και Δημήτρης Σκουλάς στο λαγούτο.

Ντυμένα στα άσπρα αντίκρισαν τα Ανώγεια οι κάτοικοι με το πρώτο φως της ημέρας, καθώς η χιονόπτωση που επικρατούσε κατά διαστήματα από τις 2 τα ξημερώματα, το “έστρωσε” στο χωριό, δημιουργώντας ένα υπέροχο τοπίο, ευτυχώς χωρίς να δημιουργεί προβλήματα καθώς το ύψος του δεν ξεπερνάει τα δυο με τρία εκατοστά!

Η θερμοκρασία είναι σταθερά κάτω από το μηδέν, ενώ στη διάρκεια της νύχτας έπεσε μέχρι και τους τρεις βαθμούς υπό του μηδενός! Έντονη χιονόπτωση και από χθες το βράδυ φυσικά και προς τον Ψηλορείτη, όπου σε κάποια σημεία το χιόνι φτάνει τους 15 με 20 πόντους. Περιορισμένα στη διάρκεια της νύχτας ήταν τα προβλήματα ηλεκτροδότησης.

Προβλήματα στους δρόμους δεν υπάρχουν, πάντως ολόκληρος ο μηχανισμός του Δήμου Ανωγείων βρίσκεται από το βράδυ σε ετοιμότητα για παν ενδεχόμενο.

Λευκά Χριστούγεννα λοιπόν για άλλη μια φορά για τους Ανωγειανούς, με τις πρώτες ενδείξεις πάντως να δείχνουν ότι δεν πρόκειται για πολύ έντονο καιρικό φαινόμενο, με τον καιρό να αναμένεται να έχει βελτίωση από την Δευτέρα. Όπως και να έχει ευκαιρία για μικρούς μαθητές τώρα που βρίσκονται εκτός σχολείου, για παιχνίδι στο χιόνι, αλλά και για μεγαλύτερα “παιδιά” κάθε ηλικίας που θα το απολαύσουν, όπως και οι επισκέπτες που θα επιλέξουν και φέτος τα Ανώγεια για τις γιορτές των Χριστουγέννων.

 

-->