Archive for Ιουνίου 2017

Με δυο μαντινάδες θέλησε να εκφράσει την αγάπη του ο Αριστείδης Χαιρέτης, ή Γιαλάυτης, προς τα παιδιά της Έκτης Τάξης του Δημοτικού και τις δασκάλες του, που τίμησαν τα Ανώγεια με την άξια κατάκτηση της πρώτης θέσης σε Πανελλήνιο Μαθητικό διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιού. Το παραμύθι με τίτλο “Μην κλαις Ειρήνη” το οποίο  και η Ανωγή δημοσίευσε χθες απέσπασε πλήθος θετικών σχολίων από όλους όσοι το διάβασαν και συγκίνησε με την απλότητα των παιδιών και το πάθος τους για ένα κόσμο με αλληλεγγύη και αγάπη. Ευχόμαστε και εις ανώτερα! Οι μαντινάδες του Αριστείδη είναι οι εξής:

 

Ένας μεγάλο έπαινος, μέσα σε λίγα λόγια ,
και μια ζωή να κάνετε, περήφανα τ΄Ανώγεια…

 

Παιδιά η φαντασία σας επήρε το βραβείο,
θερμά συγχαρητήρια σ΄εσάς και το σχολείο..

 

Η Ανωγή σας παρουσιάζει το παραμύθι “Μην Κλαις Ειρήνη” της ΣΤ ‘Τάξης του Δημοτικού σχολείου Ανωγείων που κέρδισε πριν λίγες ημέρες το πρώτο βραβείο, στον 1ο Πανελλήνιο Μαθητικό διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιού. Υπεύθυνες δασκάλες της προσπάθειας αυτής ήταν η Αγάπη Καλομοίρη και η Χριστίνα Τσιγγελίδου. Στην εικονογράφηση  οι μαθητές  Γιάγκος Δραμουντάνης, Ειρήνη Πασπαράκη, Γεωργία Μαυρόκωστα και Ουρανία Μανουρά. Οι συγγραφείς του υπέροχου παραμυθιού με θέμα την παγκόσμια Ειρήνη και με πλούσια μηνύματα αγάπης και αλληλεγγύης ήταν οι μαθητές: Μαυρόκωστα Γεωργία, Μέμμου Ζουμπουλιά, Ξυλούρη Ελένη, Ξυλούρη Μαρία, Ξυλούρη Ελένη-Στυλιανή. Πασπαράκη Ειρήνη, Πασπαράκη ΘωμαΪς, Πασπαράκη Παναγιώτα, Ρούλιου Ελένη, Σαλούστρος Κωνσταντίνος, Σαλούστρος Νικόλαος, Σμπώκος Σταύρος-Ευάγγελος και Φασουλά Ζουμπουλιά. Θυμίζουμε ότι όλα τα παραμύθια που διακρίθηκαν σε ένα διαγωνισμό που συμμετείχαν περισσότερα από 200 σχολεία σε όλη την Ελλάδα, θα εκδοθούν και σε μορφή e-book από την Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης. Η παρουσίαση των διακριθέντων παραμυθιών και η απονομή των Επαίνων θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο ειδικής εκδήλωσης, η οποία θα λάβει χώρα στην αρχή του επόμενου σχολικού έτους, ενώ η ακριβής ημερομηνία και ο χώρος διεξαγωγής της θα ανακοινωθούν εγκαίρως.

Το παραμύθι των μικρών Ανωγειανών μαθητών έχει ως εξής:

 

ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ ΕΙΡΗΝΗ

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Ειρήνη. Η Ειρήνη είχε μακριά μαλλιά και όμορφα μεγάλα μάτια. Της άρεσε πολύ να ταξιδεύει. Φίλος της πιστός κι αγαπημένος ένα μεγάλο κάτασπρο περιστέρι. Ανέβαινε στην πλάτη του και γυρνούσαν όλο τον κόσμο. Στο χέρι της κρατούσε ένα μικρό ψάθινο καλάθι γεμάτο σπόρους. Αυτοί οι σπόροι δεν ήταν συνηθισμένοι. Είχαν κάτι μαγικό. Όπου η Ειρήνη τους σκορπούσε φύτρωναν χαμόγελα.

Αυτό τον καιρό αποφάσισε να επισκεφτεί τη Συρία.

Πέταξε λοιπόν πάνω απ τη χώρα και σκόρπισε όλους τους σπόρους μια και στη χώρα αυτή δεν υπήρχε ούτε ένα χαμόγελο.

Οι σπόροι φύτρωσαν αμέσως. Αλλά μόλις έβγαλαν τα μεγάλα πολύχρωμα άνθη τους συνέβη κάτι φοβερό .Μαύρα μεγάλα ζουζούνια κάθισαν πάνω τους και τα χαμόγελα έσβηναν το ένα μετά το άλλο …

Η Ειρήνη έπεσε σε απελπισία. Το περιστέρι προσπάθησε να την παρηγορήσει αλλά τίποτε δε μπορούσε να σταματήσει τα δάκρυα της. Δάκρυα που έτρεχαν πάνω από βουνά κι από λαγκάδια κι έφταναν μέχρι τα νερά του Αιγαίου πελάγους.

Η Ειρήνη όμως είναι πεισματάρα. Δεν το έβαζε κάτω εύκολα. Φώναξε, λοιπόν, τη μάγισσα Βατράχω  να τη συμβουλευτεί για το τι θα μπορούσε να κάνει με τους εξολοθρευτές, τους μαύρους ζουζούνους που κατέστρεφαν τα χαμόγελα της.

Η μάγισσα Βατράχω μετά από πολύ σκέψη της έδωσε ένα υγρό. Το υγρό πυρ.

-Πάρε αυτό το γλοιώδες πράσινο υγρό και ρίξε το πάνω από τους εξολοθρευτές. Μόλις το υγρό τους ακουμπήσει θα πέσουν στο έδαφος ξεροί.

-Μα τι λες; Απάντησε η Ειρήνη

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος? Μου φαίνεται πολύ τραγικό αυτό που προτείνεις

-Ε, τότε βρες κάποιον άλλο για βοήθεια απάντησε η πρασινογλοιώδης μάγισσα Βατράχω κι έφυγε θυμωμένη.

Τότε φώναξε το σοφό γέροντα Άνεμο!  Και τον ρώτησε: «Θα μπορούσες να πάρεις μακριά απ τα χαμόγελα μου τους μαύρους εξολοθρευτές που τα καταστρέφουν;»

Κι αυτός είπε:

-Μα βέβαια, απάντησε ο άνεμος. Θα φυσήξω πολύ δυνατά και οι εξολοθρευτές θα παρασυρθούν απ τα ρεύματα μου πολύ μακριά.

-Πολύ μακριά; Δηλαδή πού; Τι εννοείς;

– Μα σε μια άλλη χώρα φυσικά. Δε θα μπορούσα να τους στείλω έξω απ τη γη.

Η Ειρήνη μόλις το άκουσε συνοφρυώθηκε και του είπε με θλίψη

-Όχι, όχι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Δε μπορώ να σώζω τα χαμόγελά μου σκορπώντας θλίψη κάπου αλλού. Αυτό δεν είναι λύση είπε και απελπισμένη ανέβηκε στην πλάτη του  αγαπημένου της περιστεριού. Το αγκάλιασε και του είπε: Τι κάνουμε τώρα;  Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.

Εν τω μεταξύ οι εξολοθρευτές αφού είχαν εξοντώσει όλα τα χαμόγελα επέστρεψαν στο μεγάλο σκοτεινό κάστρο που βρισκόταν κρυμμένο μέσα στην ομίχλη του Καυκάσου . Εκεί η τρομακτική τριχωτή αράχνη Εξουσία τους περίμενε και γελούσε χαιρέκακα.

-Κακώς ήρθατε εξολοθρευτές! Το σχέδιο μας πέτυχε! Οι μισθοί σας διπλασιάζονται. Τα απαίσια χαμόγελα δεν υπάρχουν πια. Τώρα η Ειρήνη είναι σε πολύ δύσκολη θέση κι αμφιβάλλω αν θα καταφέρει ξανά να σκορπίσει τους σπόρους της πάνω στη γη.

Το λευκό περιστέρι ένιωθε την Ειρήνη βαριά πάνω στα φτερά του να κλαίει και δεν ήξερε τι να κάνει. Έκλεισε τα μάτια κι αναρωτήθηκε: «Είναι αυτό το τέλος;»

Η Ειρήνη άνοιξε τα μάτια της ξαφνικά και φώναξε:» Το βρήκα, το βρήκα! Θα ζητήσουμε βοήθεια απ την αδερφή μου την Ελπίδα που ζει στο παλάτι του Ήλιου.»

Το περιστέρι άνοιξε χαρούμενο τα φτερά του και πέταξε ψηλά με την Ειρήνη στην πλάτη του να χαμογελά ξανά.

Η Ελπίδα δεν περίμενε την αδελφή της και μόλις την είδε έτρεξε και την αγκάλιασε σφιχτά.-

-Ποιος άνεμος σε φέρνει εδώ; Ρώτησε. Η  Ειρήνη της εξήγησε τι συμβαίνει και τη δύσκολη θέση που βρισκόταν.

-Μη φοβάσαι είπε η Ελπίδα και μην απελπίζεσαι. Μέχρι ο ήλιος να βγαίνει κάθε πρωί όλα είναι δυνατά. Έλα, της είπε να ξαποστάσεις και την οδήγησε στην πηγή της Αγάπη.

-Πιες να ξεδιψάσεις

Ήπιαν το δροσερό  νερό της πηγής κι αμέσως τα πρόσωπα τους έλαμψαν.

-Ξέρω ποια είναι η λύση στο πρόβλημά σου! ,είπε η Ελπίδα ,υπάρχει μόνο ένας τρόπος να προστατέψεις τους σπόρους σου και να δώσεις τη δυνατότητα στα χαμόγελα σου ν ανθίσουν!

-Ποιος είναι αυτός; Ρώτησε η Ειρήνη με αγωνία

-Να φυτέψεις τους σπόρους σου στις καρδιές των ανθρώπων, κι εκείνοι να γίνουν υπερασπιστές κάθε χαμόγελου που θα φυτρώνει στην καρδιά τους. Είναι η μόνη ελπίδα για τη γη..

Η Ειρήνη γεμάτη ικανοποίηση, αποχαιρέτησε την αγαπημένη της αδερφή και πέταξε ψηλά με το λευκό της περιστέρι…

Με έντονες Ανωγειανές «πινελιές», χρωματίστηκε το διήμερο του Γιάνη Βαρουφάκη στην Κρήτη, που κορυφώθηκε με την κεντρική ομιλία του συνιδρυτή του πανευρωπαΪκού κινήματος DIEM25, στο κινηματοθέατρο “Αστόρια” στο Ηράκλειο. Ο πρώην Υπουργός Οικονομικών περιστοιχήθηκε  καθ’όλη τη διάρκεια της διήμερης παραμονής του στο νησί, από καλούς του φίλους από τα Ανώγεια. Είναι άλλωστε γνωστή η αγάπη του για το χωριό μας, το οποίο έχει επισκεφθεί στο παρελθόν τέσσερις φορές και είναι άριστος γνώστης της μακραίωνης ιστορίας του και της συνεισφοράς του στον Πολιτισμό και στους αγώνες της πατρίδας.

Μαζί του σε κάθε του βήμα του λοιπόν βρέθηκε ο πρώην Αντιδήμαρχος Ανωγείων, δημοτικός σύμβουλος και μέλος της συντονιστικής επιτροπής της Κρήτης του κινήματος DIEM25 Βασίλης Σμπώκος, ενώ μετά τις ομιλίες στην “Αστόρια”, η βραδιά έκλεισε με μουσική από τον μεγάλο Ανωγειανό καλλιτέχνη Ψαραντώνη! Επίσης την πρώτη μέρα της παραμονής του στην Κρήτη, ο Γιάνης Βαρουφάκης επέλεξε την ταβέρνα του Ανωγειανού  Βασίλη Σαλούστρου στο Γάζι για να δοκιμάσει τα απολαυστικά εδέσματα της Κρήτης και των Ανωγείων ειδικότερα. Τέλος, στην κεντρική του ομιλία στην οποία υπήρχε πλήθος κόσμου, το βλέμμα μας αντίκρισε και αρκετούς άλλους Ανωγειανούς κατοίκους που βρέθηκαν εκεί για να ακούσουν από κοντά την οικονομική και κοινωνική πρόταση του κινήματος DIEM25.

Σύμφωνα μάλιστα με τις πληροφορίες της “Α”, προετοιμάζεται ανάλογη εκδήλωση και κεντρική ομιλία του Γιάνη Βαρουφάκη για το κίνημα DIEM25 και στα Ανώγεια, πιθανότερα στην πλατεία Αρμί, μέσα στο καλοκαίρι, πιθανότερα στα τέλη Ιουλίου και αναμένεται να πραγματοποιηθεί αν δεν υπάρξουν ανατροπές στο πρόγραμμα, καθώς αποτελεί έντονη επιθυμία του πρώην Υπουργού Οικονομικών.

Σε ένα απόσπασμα από την ομιλία του ο Γιάνης Βαρουφάκης, ανέφερε τα εξής:”Δεν είμαστε πια μόνοι. Τα μηνύματα του Ζίζεκ, της Ναόμι Κλάιν, του Τσόμσκι, των εθελοντών από Σλοβενία, Γερμανία, είναι δυνατά: Να μη νιώθουμε απομονωμένοι. Αυτό μας μήνυσαν. Να πάψουμε να νιώθουμε ηττημένοι. Ηττηθήκαμε, ναι. Αλλά είμαστε ανίκητοι εμείς! Όπως κάποιοι πρόγονοί μας βρέθηκαν να είναι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι έτσι κι εμείς είμαστε Ανίκητοι Ηττημένοι..”

Nα αναφέρουμε επίσης ότι  στο τέλος της εκδήλωσης ο Γιάνης Βαρουφάκης κάλεσε ο ίδιος στο βήμα  τον Βασίλη Σμπώκο, για να κλείσει την βραδιά με Ανωγειανό χρώμα.. Ο Βασίλης Σμπώκος  απευθυνόμενος στο κοινό ανέφερε τα εξής:

“Αποτελεί  ιδιαίτερη χαρά και τιμή για εμένα η παρουσία μου εδώ σήμερα στην εκδήλωση του κινήματος DIEM25, στην ομιλία του φίλου μου Γιάνη Βαρουφάκη. Οι λόγοι που βρίσκομαι εδώ σήμερα είναι οι εξής:Ο πρώτος λόγος είναι το παρουσιαστικό του, το βλέμμα του, αυτό το καθαρό βλέμμα. Ένας δεύτερος λόγος είναι αυτό που αποκομίζεις κουβεντιάζοντας μαζί του, με ένα άνθρωπο που δεν κουμπώνεται πουθενά. Τον έχετε παρακολουθήσει όλοι και μέσα από συνεντεύξεις του στην τηλεόραση, ότι έχει πειστικές απαντήσεις για όλα τα ζητήματα. Ένας ακόμα λόγος είναι ότι αυτά που έχει πει από το 2009 μέχρι σήμερα, τα οποία ένα προς ένα έχουν όλα επιβεβαιωθεί. Είπε το πρώτο μνημόνιο δεν βγαίνει, το δεύτερο δεν βγαίνει, το τρίτο είναι το πρώτο βήμα για να βγούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα δυο πρώτα έχουν επιβεβαιωθεί, μένει να δούμε αν επιβεβαιωθεί και το τρίτο.

Ένας ακόμα λόγος είναι για αυτή τη περίφημη διαπραγμάτευση, αυτούς τους 6 μήνες που οι μπλε και πράσινοι του καταλογίζουν ότι χρέωσε τη χώρα 100 δις ευρώ, με άλλο να λέει 300, άλλο 400, άλλο 500 δις ευρώ, ας κατασταλάξουν σε ένα νούμερο τουλάχιστον. Εγώ προσωπικά τη θεώρησα μια περήφανη διαπραγμάτευση. Αισθάνθηκα ως Έλληνας ότι πρώτη φορά έχουμε ένα Υπουργό ο οποίος όρθωσε ανάστημα, έναν Υπουργό που είναι κορυφαίος επιστήμονας και μπήκε σε ένα γκρουπ λογιστών του μεγάλου κεφαλαίου και τους έκανε άνω κάτω. Με αυτό που τους έκανε τους δημιούργησε ένα πολύ μεγάλο κόμπλεξ.

Ο τελευταίος λόγος βέβαια είναι το δημοψήφισμα. Αυτό που ένιωσα ως Έλληνας δημοκράτης πολίτης με την αναγγελία του δημοψηφίσματος ήταν πραγματικά κάτι το απίστευτο. Τότε είχε βγει και μια φωτογραφία μου στο πρακτορείο Reuters , είναι εδώ και σήμερα ο Στέφανος Ραπάνης, και με αυτή τη φώτο με έπαιρναν τηλέφωνο Ανωγειανοί από τα πέρατα της γης. Αυτό που ένιωθα ψηφίζοντας και υψώνοντας τη γροθιά μου ήταν πραγματικά κάτι το φανταστικό. Αυτό που μου έκανε ο Τσίπρας να με βγάλει τη μια στιγμή στα κάγκελα με το δημοψήφισμα και την άλλη να σκάψει ένα λάκκο να με βάλει μέσα ήταν ότι χειρότερο.

Το κίνημα DIEM25 στηρίζει απόλυτα τις αρχές και τις αξίες αυτού του δημοψηφίσματος και πιστεύω σε αυτό το καθαρό βλέμμα, ότι θα αγωνιστούμε και θα κάνουμε πράξη όλα αυτά τα μηνύματά που έβγαλε η Άνοιξη της Αθήνας. Είμαστε όλοι Γιάνηδες με ένα ν! Σας ευχαριστώ” ολοκλήρωσε ο Βασίλης Σμπώκος.

 

Αφρουκαστείτε να σας πω για τον Σμπωκοβασίλη,
τ’Ανωγειανού οπλαρχηγού που τρέμαντονε χίλιοι.

Εφόρειε φέσι λαχουρί και τη μακριά μαχαίρα,
ο Κόρακας σηκώθηκε και του ‘δώκε καθέγκλα.

-Σμπώκο ‘τουδά που βρίνεσαι Τούρκος να μην προβάλει,
και εγώ απόύ τη Μεσσαρά, δε θα πατήσουν άλλοι..

 

Ένας από τους μεγαλύτερους Ανωγειανούς οπλαρχηγούς, του οποίου το όνομα αναφέρεται μέχρι και σήμερα, ως συγκριτικό σε σπουδαίες πράξεις ηρωισμού και ανδραγαθημάτων, υπήρξε ο Βασίλειος Σμπώκος, ο επονομαζόμενος Σμπωκοβασίλης, φόβος και τρόμος των Τούρκων κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και όχι μόνο. Ο άνθρωπος που δεν φοβόταν τον θάνατο, αλλά θα ένιωθε ευτυχισμένος αν προσέφερε το κορμί του ως δώρο στην πατρίδα για τον βωμό της Ελευθερίας, έζησε όλη του τη ζωή ως αγωνιστής υπέρ πατρίδος και ως ένας από τους πιο ξεχωριστούς Ανωγειανούς, μέχρι και τον θάνατο του το 1858. Ήταν μάλιστα αυτός που πολέμησε εκτός από τα πεδία της Κρήτης και σε αυτό της Πελοποννήσου, στο πλευρό του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, που θέλοντας αργότερα να τον τιμήσει για την ανδρεία που επέδειξε του έκανε δώρο ένα σπαθί, που παραμένει μέχρι σήμερα αιώνιο σύμβολο αγώνων των Ανωγείων ανά τους αιώνες, ενάντια σε κάθε κατακτητή.

 

Ο Βασίλειος Σμπώκος του Γεωργίου, υπήρξε ο καθιερωμένος από τη γενική αναγνώριση όλων των Ανωγειανών, ηγέτης των Ανωγείων προ της Επαναστάσεως του 1821 και ένας από τους πρώτους Κρητικούς που μυήθηκαν στην Φιλική Εταιρία. Στο δεκάχρονο διάστημα του επικού αγώνα της μεγάλης του Έθνους μας Επαναστάσεως (1821-1830), υπήρξε ο αναγνωρισμένος αρχηγός Μυλοποτάμου μαζί με τον Αλεξανδρή Ανδρεαδάκη, ο νους και η καρδιά του Αγώνα και προικισμένος με όλα τα ξεχωριστά προτερήματα που πρέπει να διαθέτει ένας ηγέτης. Κατάφερε πλαισιωμένος από ήρωες οπλαρχηγούς και πολεμιστές να κάμει τον Μυλοπόταμο και ιδιαίτερα τα Ανώγεια, ψυχή του αγώνα στην Κεντρική Κρήτη και να τα οδηγήσει προς την δόξα και την αθανασία.

Τέτοια ήταν η αναγνώριση της μεγάλης αξίας του, ώστε η παρουσία του ενέπνεε θάρρος και πίστη για τη νίκη στους Έλληνες, ενώ αντίθετα τρομοκρατούσε και πανικόβαλε τους Τούρκους. Έτσι όταν οι Μυλοποταμίτες πολιορκούσαν στις αρχές της Επανάστασης τους Τούρκους, στον πύργο του Κιρίμ Αγά στην Επισκοπή Μυλοποτάμου κι οι Τούρκοι φώναζαν στους Έλληνες πως έρχεται στρατός από το Ηράκλειο να τους διαλύσει, αυτοί κάνοντας χρήση του ονόματος του Σμπωκοβασίλη, για να τους τρομοκρατήσουν τους απαντούσαν:”Ο Σμπωκοβασίλης τσι κατέστρεψε στο Σκλαβόκαμπο!”, πράγμα που είχε συμβεί. Τι συνέβη ακριβώς στον Σκλαβόκαμπο σας παραθέτουμε παρακάτω:«Οι Ανωγειανοί περίφημοι στο τρέξιμο,  παρακολουθούσαν το ασκέρι του γενίτσαρου Λαδάογλου, από κορφή σε κορφή ευθύς ως πέρασε την Τύλισσο. Πηδούν από βράχο σε βράχο σαν τα ελάφια, χωρίς να ιδρώνουν που ανεβοκατεβαίνουν τα βουνά. Ειδοποιούν τους Ανωγειανούς καπετάνιους τον Βασίλη Σμπώκο, τον Γιάννη και Σταυρούλη Νιώτη, τον Σταύρο Ξετρύπη, τους Σκουλάδες και τον περίφημο Παλμέτη από το Καμαράκι, να τρέξουν και να πιάσουν τα στενά του Σκλαβόκαμπου. Όλα-όλα τα τουφέκια τους στ’ Ανώγεια την ημέρα εκείνη ήταν μόνο εκατό. Είχε και ο Παλμέτης μια εικοσαριά τους ακολούθησαν όμως πάνω από διακόσιοι Ανωγειανοί άλλοι με χονδρά ραβδιά, άλλοι με σπαθόβεργες και άλλοι με λουράτες σφενδόνες. Σε λίγη ώρα οι Ανωγειανοί μαζί με πεντέξι οπλοφόρους που βρήκαν στις Γωνιές, είχαν πιάσει τα περάσματα του Σκλαβόκαμπου». Η επίθεση έγινε αιφνιδιαστικά, οι Τούρκοι και να είχαν περιθώρια να αμυνθούν δεν πρόλαβαν καν να το σκεφτούν επειδή οι επιτιθέμενοι Ανωγειανοί ήταν όχι μόνο ευλύγιστοι αλλά και ισχυροί πολεμιστές που μέσα σε λίγες ώρες η μάχη είχε λάβει τέλος εξουδετερώνοντας ολόκληρο το τουρκικό Σώμα. Οι λιγοστοί Τούρκοι που επέζησαν του δράματος, αυτής της μάχης κόλασης όπως την αποκάλεσαν καθώς τα διηγούνταν μετά, τσακισμένοι και ντροπιασμένοι διάβηκαν το βράδυ την πόρτα του κάστρου για να σκορπίσουν τον πόνο και την πίκρα τους στους υπόλοιπους για αυτή την απρόσμενη ντροπιαστική ήττα. Μετά από την μάχη οι Κιρίμηδες της Επισκοπής Μυλοποτάμου αναγκάστηκαν να παραδοθούν. Με αναπτερωμένο το ηθικό τους αμέσως μετά τη νίκη του Σκλαβόκαμπου για τις απανωτές νίκες τους οι επαναστάτες κυρίως οι Ανωγειανοί με τον Παλμέτη και μερικούς Γωνιανούς, πραγματοποιούν κατά τον ιστορικό Γ. Δακανάλη εκστρατεία στα Σφακιά. Αυτό αποφασίστηκε επειδή όλοι οι Τούρκοι της Κρήτης έκαναν σχέδια να εισβάλλουν στα Σφακιά επιδιώκοντας με κάθε τρόπο τον αφανισμό του απάτητου αυτού κάστρου της ελευθερίας. Η τούρκικη εισβολή γίνεται τόσο από τον Σερίφ πασά, όσο και από τον περιβόητο Καούνη με την πλέον σημαντική τουρκική δύναμη. Παρά τη μεγάλη δύναμη όμως που διέθεταν οι Τούρκοι εισβολείς, κατατροπώθηκαν από τη μικρή σχετικά δύναμη των Ελλήνων, για τους ιστορικούς, κι ετράπησαν σε άτακτη φυγή, αφήνοντας αμέτρητους νεκρούς και πολύτιμα λάφυρα στα πεδία των μαχών. Η συμβολή των Ανωγειανών σε αυτή την εκστρατεία βοηθείας ήταν αναμφίβολα μεγάλη δεδομένου ότι συμμετείχαν σε αυτήν σχεδόν το σύνολο των μάχιμων αντρών τους αφήνοντας μόνο μια μικρή φρουρά στ’ Ανώγεια με αρχηγό τον Ι. Πλεύρη, που κι αυτή προξένησε πολλές ζημιές στους Τούρκους καθώς επέστρεφαν από τα Σφακιά στο Ηράκλειο. Κι ενώ συνεχίζονται οι πολεμικές επιχειρήσεις στα Χανιά και στη Σούδα ορισμένοι Ανωγειανοί με τον Σφακιανό Θ. Χούρδο επιστρέφουν και αφού το Μυλοπόταμο είχε πλέον καθαρίσει από τους Τούρκους αποφασίζουν να τραβήξουν προς το Μαλεβύζι  και να βοηθήσουν τον εξαιρετικό πατριώτη Π. Ζερβουδάκη που προσπαθούσε να ξεσηκώσει τον κόσμο στην επαρχία του και να δυναμώσει η δράση τους στα καστρινά. Ο ερχομός όμως του Χούρδου, του Σμπώκου, του Σγουρού, του Παλμέτη, των Σκουλάδων και των Νιώτηδων, κατά τον Μουρέλλο, έδωσε νέα δύναμη στην προσπάθειά του Ζερβουδάκη….”.

 

Ο Βασίλης Σμπώκος Υπήρξε ένας μεγάλος άνθρωπος και πατριώτης, ένα μεγάλο παλικάρι, που μέσα στα πολλά προσόντα του, που τον καταξίωναν ως Αρχηγό, είχε σε ξεχωριστό βαθμό ανεπτυγμένο το προσόν της φυσικής αντίληψης, όχι μόνο του κλεφτοπόλεμου, αλλά και του πολέμου με τακτικό στρατό, προσόν σημαντικό για την εποχή και τον πόλεμο εκείνο. Άριστος σχεδιαστής και εκτελεστής των μαχών, οδήγησε στη νίκη και τον θρίαμβο Ανωγειανούς και Μυλοποταμίτες, όχι μόνο στις αμέτρητες μάχες που έδωσαν  στις περιοχές Μυλοποτάμου και Μαλεβιζίου, αλλά και σε μακρινά σημεία της Κρήτης, όπως στη Γραμβούσα, τη Σητεία, τα Σφακιά, την Πεδιάδα Ηρακλείου και αλλού, προχωρώντας αυτός πρώτος στην κάθε μάχη και με το σπαθί στο χέρι.

Κατά τα προεπαναστατικά χρόνια υπήρξε η κατευθυντήρια δύναμη του αγώνα εναντίον των φοβερών  γενιτσαραγάδων που λυμαίνονταν την περιοχή της Κεντρικής Κρήτης. Φίλος αδελφικός με τον Λόγιο, τον Κουρμούλη και τον Λεράτο, σχεδίασε κατά τρόπο τέλειο την εξόντωση του Τουτουτζή Αγά του Βενιού, του Γιουσούφ Αγά του Αμυγδαλιά, του Ντερβίς Αγά των Κουρτών, του Αμέτ Αγά, γιου του Λουμάν Αγά και τέλος του Ασάν Αγά του Αγίου Ιωάννου Μυλοποτάμου, έχοντας πάντα στο πλευρό του τους ήρωες σταυραδελφούς του, Σταυρούληδες, Νιώτη και Ξετρύπη και γενικότερα όλους τους Ανωγειανούς, οι οποίοι τον βοηθούν να φέρει σε πέρας και μια άλλη μεγάλη και σημαντική προσπάθεια, ν’αποτρέψει την απόπειρα άλωσης της ορεινής περιοχής των Ανωγείων από Τούρκους κτηνοτρόφους.Γρήγορα όμως γίνεται καρφί στα μάτια των Τούρκων αγάδων, οι οποίοι πληροφορούνται την δράση του και κατ’επανάληψη επιδιώκουν να τον δολοφονήσουν, όπως συνέβη με τους δυο αγάδες που ξαφνικά και αναπάντεχα τον επισκέπτονται και τον πετυχαίνουν μόνο και άοπλο να τυροκομά στο μητάτο του στην Ξερολίμνη και που κατάφερε χρησιμοποιώντας την εξυπνάδα και τη δύναμη του, χύνοντας τους καυτό χουμά, να τους αφοπλίσει και να τους κατασφάξει με τα δικά τους μαχαίρια!

 

Ακόμη τοποθεσίες αφιερωμένες στο όνομα του και αναφερόμενες σε κατορθώματα ή νίκες του, δείγματα λαϊκής ευγνωμοσύνης και αναγνώρισης, όπως αυτή:”Του Σμπώκο ο Πόρος”, κρατάνε με τη σειρά τους, άσβηστο στο πέρασμα του χρόνου το όνομα του δοξασμένου καπετάνιου. Μεταγενέστερα και η πόλη του Ηρακλείου, τίμησε τον ήρωα πολέμαρχο, χαρίζοντας το όνομα του σε ένα δρόμο της.

 

Το 1824-1826 πηγαίνει με τον Σταύρο Ξετρύπη και τον Ιωάννη Πλεύρη και άλλους οπλαρχηγούς στην Πελοπόννησο, όπου πολέμησε στο πλευρό του Κολοκοτρώνη, ο οποίος θαύμασε την παλικαριά του και του χάρισε ένα ωραίο σπαθί (πάλα) που το έφερε μαζί του επιστρέφοντας στα Ανώγεια, δώρο ακριβό και τιμημένο. Στη συνέχεια συνεργάζεται με τον Μπαλμέτη (Παντερή), Νι΄τη, Ξετρύπη και τους άλλους και δημιουργούν την περίφημη “μπροσκάδα” του Στρούμπουλα, διατηρώντας έτσι για πολύ χρόνο άσβηστη τη φλόγα της Επαναστάσεως και στην οποία αναφέρεται το τραγούδι του Σταύρου Νιώτη:

 

“Από τον Τίμιο Σταυρό ώστε να βγει στον Κόρφο,
πενήντα Τούρκους έσφαξε ο Νιώτης με το Σμπώκο..”.

“Στον Ευγαρσό ‘ποκατωθιό κάνει ‘ναν καμπαθούρι
κι έκεια τσι κουβαλούσανε Σμπώκος με το Σπιθούρη..”. 

 

Του Γιώργη Μπαγκέρη

Πηγή:Βιβλία Γεωργίου Σμπώκου:
-“Πρωταγωνιστές της Λευτεριάς”
-ΑΝΩΓΕΙΑ-Η ιστορία μέσα από τα τραγούδια τους

Κατάμεστο από κόσμο ήταν το προαύλιο του Δημοτικού σχολείου Ανωγείων, που παρακολούθησε μια υπέροχη γιορτή που είχαν ετοιμάσει οι μικροί μαθητές και οι δάσκαλοι τους, για την λήξη του σχολικού έτους. Τα παιδιά παρουσίασαν μια σειρά από αθλητικά και θεατρικά δρώμενα, με χορούς και παιχνίδια και χειροκροτήθηκαν με θέρμη από γονείς φίλους και συγχωριανούς που βρέθηκαν εκεί. Παράλληλα ο δήμαρχος Ανωγείων Μανόλης Καλλέργης απένειμε το βραβείο του καλύτερου μαθητή της Έκτης τάξης, στον Κωνσταντίνο Σαλούστρο, με τη συνοδεία χρηματικού επάθλου, ένας έπαινος που έχει καθιερωθεί από το 1999 και είναι προσφορά του πρώην δημάρχου Ανωγείων Ελευθερίου Σκουλά, στην μνήμη τότε της συζύγου του Αργυρής Κακουδάκη και που συνεχίζει μέχρι σήμερα να προσφέρει ο εγγονός τους Αλέξανδρος Καλλέργης.

 

 

Στην ομιλία της η διευθύντρια του δημοτικού σχολείου κα Έφη Χατζάκη έκανε ένα απολογισμό της φετινής επιτυχημένης χρονιάς για το σχολείο, αναλύοντας τους διαγωνισμούς στους οποίους συμμετείχαν τα παιδιά, τις εκπαιδευτικές εκδρομές και τα μέρη που επισκέφθηκαν, ενώ αποχαιρέτησε με ζεστά λόγια τα παιδιά της Έκτης που από την επόμενη σχολική χρονιά θα βρίσκονται στο Γυμνάσιο. Αναλυτικά η ομιλία της κας Χατζάκη είχε ως εξής:

 

Αιδεσιμότατοι, κ.Δήμαρχε, αγαπητοί γονείς

Άλλη μια σχολική χρονιά, έφτασε στο τέλος της, άλλος ένας κύκλος σπουδών ολοκληρώθηκε επιτυχώς, άλλος ένας κρίκος της αλυσίδας αποσπάται από εμάς απόψε, αλλά ευτυχώς, ένας άλλος κρίκος το Σεπτέμβριο, θα έρθει να συμπληρώσει την εξάχρονη αλυσίδα του Δημοτικού Σχολείου και να διασφαλίσει τη συνέχεια.

Όπως κάθε χρόνο θα κάνουμε, ένα σύντομο απολογισμό των προσπαθειών και των επιτευγμάτων  μας και θα περάσουμε στη γιορτή μας για να διασκεδάσουμε και να ξεφαντώσουμε.

Ήταν η πρώτη χρονιά του νέου Σχολείου ενιαίου τύπου για όλα τα ελληνόπουλα. Το σχολείο αυτό των πολλών ειδικοτήτων, οι οποίες  κατέλαβαν θέση κυρίως στο πρωινό ωράριο, εμπλούτισαν το ωρολόγιο πρόγραμμα με ποικίλα αντικείμενα και  πρόσφεραν  στους μαθητές ευκαιρίες για πολύπλευρη μάθηση και μόρφωση.

Τη χρονιά λοιπόν που πέρασε, έγιναν πολλές επιπλέον δραστηριότητες στα πλαίσια προγραμμάτων αλλά και στα πλαίσια της ύλης των μαθημάτων. Συμμετείχαμε σε διαγωνισμούς Μαθηματικών, Φυσικών και Παραμυθιού καθώς και σε ράλλυ ανάγνωσης για το έτος Νίκου  Καζαντζάκη, και λειτουργήσαμε τη δανειστική βιβλιοθήκη συστηματικά. Εκτιμάται ότι κινήθηκαν πάνω από τριακόσια βιβλία ολόκληρη τη χρονιά. Κατά την πρώτη περίοδο σούπερ βιβλιοφάγος αναδείχθηκε η μαθήτρια της Β΄τάξης, Μαρία Σφακιανάκη ενώ κατά τη δεύτερη η Πολύζου Δανάη, επίσης μαθήτρια της Β΄τάξης.

Επίσης οι μαθητές του σχολείου έγραψαν σημαντικές επιτυχίες στο σκάκι, συμμετέχοντας στο παγκρήτιο πρωτάθλημα  χάρη στη σταθερή και σοβαρή προσπάθεια του σκακιστικού συλλόγου Ανωγείων, όπου έχουν βρει διέξοδο πολλοί μαθητές αλλά και στους σχολικούς αγώνες ποδοσφαίρου, διακρίθηκε το Σχολείο μας με υψηλές επιδόσεις.

Ακόμα κατακτήσαμε το βραβείο καλύτερης ιστορίας στο φεστιβάλ Αγγλικής Γλώσσας που έγινε στο Ρέθυμνο και το καλύτερο, χθες ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του πανελλήνιου διαγωνισμού παραμυθιού, με θέμα “γιατί κλαις Ειρήνη;” όπου το 1ο Δημοτικό Σχολείο Ανωγείων κατέλαβε την πρώτη θέση με τη συμμετοχή των μαθητών της Στ΄τάξης. Το παραμύθι εικονογραφημένο και πλαστικοποιημένο μπορείτε να το καμαρώσετε εδώ στο ταμπλό στην είσοδο του Σχολείου.

Συγχαρητήρια  στους εκπαιδευτικούς που προώθησαν τη συμμετοχή των μαθητών και του Σχολείου σε όλες αυτές τις διοργανώσεις οι οποίες εμπλούτισαν το ωρολόγιο πρόγραμμα και έδωσαν τόση χαρά στους μαθητές μας.

Στο χώρο του Σχολείου δόθηκαν πολύ ωραίες παραστάσεις στα πλαίσιο σχολικών εορτών, που τις πλαισίωσαν αξιόλογοι καλλιτέχνες του τόπου μας.

Εκτός Σχολείου πραγματοποιήσαμε αξιολογότατες επισκέψεις σε Μουσεία  όπως της Ελεύθερνας, στο  Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, στο Μουσείο Λαικής τέχνης στον Αρόλιθο, στον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού, στο Δικταίο Άνδρο στο Λασίθι καθώς και  σε άλλα σημεία εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος.

Συνεργαστήκαμε με διάφορους φορείς και καλέσαμε ειδικούς για ομιλίες πάνω σε  σοβαρά θέματα υγείας και ασφάλειας των μαθητών μας.

Τέλος αξιοποιήσαμε στο έπακρο τις νέες τεχνολογίες κατά τη διδασκαλία των μαθημάτων, αφού καταφέραμε και αποκτήσαμε ακόμα δύο διαδραστικούς προτζέκτορες και έτσι καλύφθηκαν όλες οι τάξεις.

Πιστεύουμε ότι η σχολική χρονιά απέδωσε τα μέγιστα, γιατί  το κυριότερο, όλοι οι συνάδελφοι εργάστηκαν σκληρά σε ένα άριστο κλίμα συνεργασίας και αλληλοσεβασμού. Επιπλέον καθένας προώθησε τις δικές του καινοτομίες για ένα σχολείο ευχάριστο και δημιουργικό.

Ευχαριστούμε θερμά όλους και τους 18 συναδέλφους που προσέφεραν τα μέγιστα στην αγωγή των παιδιών μας, καθώς και το βοηθητικό προσωπικό του Σχολείου που ήταν  πάντα δίπλα μας στην ολοκλήρωση του σκοπού.

Ευχαριστούμε εσάς αγαπητοί γονείς, θερμοί και άξιοι συμπαραστάτες στο έργο μας.

Ευχαριστούμε και όλους τους φορείς και δωρητές που συνέτειναν καθένας με τον τρόπο του στην επιτυχία του σκοπού,

Και τώρα ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσουμε τον τελευταίο μας κρίκο, τους μαθητές της Στ΄τάξης στους οποίους είναι αφιερωμένη και η αποψινή γιορτή.

Αγαπητά μας παιδιά!!!

Ήσασταν για έξι χρόνια ένα μεγάλο και ήρεμο ποταμάκι που ποτέ δεν αγρίεψε για να  μας φέρει δυσκολίες. Ώριμοι και συνεργάσιμοι, υπάκουοι και καλοί, αγωνιστήκατε με όλες σας τις δυνάμεις να κατακτήσετε γνώσεις και στάσεις ζωής. Δίνατε όλα τα χρόνια το καλό παράδειγμα στους μικρότερους αλλά και στους μεγαλύτερούς σας.

Πιστεύω ότι πήρατε αρκετά εφόδια από το Δημοτικό Σχολείο για να μπορέσετε να συνεχίσετε το δρόμο της  γνώσης και της προόδου, στην επόμενη βαθμίδα. Θα έχετε κι εκεί τη βοήθεια και τη στήριξη των νέων σας εκπ/κών, που θα σας φανούν πολύτιμοι συμπαραστάτες στις προκλήσεις της εφηβικής σας ηλικίας. Να τους αγαπάτε και να τους εμπιστεύεστε τα προβλήματα και τις δυσκολίες σας. Να θυμάστε αγαπημένα μου παιδιά, ότι η ουσία της ζωής είναι στην απλότητα, στις ανθρώπινες σχέσεις, στην καλή επικοινωνία με τους γύρω σας, στην αγάπη και το σεβασμό στον εαυτό σας και όλο τον κόσμο.

Θα σας προσφέρουμε ένα αναμνηστικό δωράκι, μαζί με τις καλύτερες ευχές μας για υγεία, πρόοδο και καλή συνέχεια στις σπουδές σας.

Επίσης ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων θα σας χαρίσει ένα υπέροχο άλμπουμ για να θυμάστε υπέροχες στιγμές από το Δημοτικό Σχολείο.

Οι τελευταίες του φωτογραφίες είναι από την εκδρομή σας στην Αθήνα, η οποία πραγματοποιήθηκε με τις φιλότιμες προσπάθειες του Συλλόγου Γονέων και των δασκάλων σας, τους οποίους το Σχολείο ευχαριστεί θερμά. Θα πούμε εδώ μπροστά σε όλο το χωριό, αυτό που μας μεταφέρθηκε από τις δασκάλες- συνοδούς τους. Ότι καταπλήξατε το προσωπικό της Βουλής με τις γνώσεις και τη συμπεριφορά σας, ώστε σας αποκάλεσαν το καλύτερο σχολείο που πέρασε από τη Βουλή των Ελλήνων. Μπράβο σας παιδιά μου, που κάνατε το Σχολείο και το χωριό μας περήφανο! Σας ευχαριστούμε πολύ!!!

Τέλος θα σας απονείμουμε το καθιερωμένο χρηματικό βραβείο των τριακοσίων (300,00) ευρώ που προσφέρεται για δέκατη ένατη χρονιά  στον καλύτερο μαθητή της έκτης.

Το βραβείο αυτό  καθιερώθηκε το 1999 , από  τον τέως Δήμαρχο Ανωγείων Ελευθέριο Σκουλά , στη μνήμη  της συζύγου του Αργυρής Κακουδάκη,  που διετέλεσε δασκάλα του Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων για 35 χρόνια. Και τους δύο  διέκρινε ιδιαίτερη αγάπη για τα Ανώγεια.

Μετά το θάνατο του Ελευθερίου Σκουλά το βραβείο  συνέχισε  να προσφέρει  η οικογένεια των παιδιών του,  Γεωργίου και Νίκης Καλλέργη – Σκουλά  ανελλιπώς και τα τελευταία χρόνια ο εγγονός τους, Αλέξανδρος Καλλέργης. Το Σχολείο εκφράζει βαθύτατες ευχαριστίες για  την επιβράβευση αυτή του καλύτερου μαθητή, που πάντα αποτελεί και ένα κίνητρο προς το “αριστεύειν.

Οι  μαθητές που αρίστευσαν και διεκδίκησαν το βραβείο είναι τρεις:

η Μανουρά Δημοκρατία

η Πασπαράκη Θωμαίς και

ο Σαλούστρος Κωνσταντίνος

Μετά από κλήρωση τυχερός αναδείχθηκε ο  Κωνσταντίνος Σαλούστρος. Το βραβείο θα απονείμει ο δήμαρχός μας κ. Μανώλης Καλλέργης.

Επίσης με άριστα αναδείχθηκαν ακόμη δεκαεπτά μεθητές οι οποίοι όμως είχαν κάποια εννιάρια στα τρίμηνα.

Θερμά συγχαρητήρια στους μαθητές,  στους γονείς  και στους δασκάλους τους.

Νιώθουμε περήφανοι που στέλνουμε μια ολόκληρη τάξη αριστούχων στην επόμενη βαθμίδα. Μακάρι να συνεχίσουν με την ίδια θέρμη.

Και τώρα ολοταχώς στο πρόγραμμά μας, που περιλαμβάνει στο πρώτο μέρος το καλλιτεχνικό, δρώμενα και  χορευτικά και  στο δεύτερο αθλητικές δραστηριότητες και παιχνίδια. Να πούμε ότι τη γιορτή επιμελήθηκε, ο γυμναστής του Σχολείου μας κ. Παύλος Δασκαλάκης, με  τη συνεργασία και τη συμπαράσταση όλων των συναδέλφων.

Ευχαριστούμε θερμά όλους, όσους συνέβαλαν στην πραγματοποίηση της, καθώς και στον κ.  Γιώργο Νταγιαντά που έχει τη μουσική επιμέλεια.

Καλή διασκέδαση και…

Καλό καλοκαίρι σε όλους!!!

 

Ολοκληρώνεται σήμερα Τετάρτη 14 Ιουνίου, η σχολική χρονιά για τους μαθητές του Δημοτικού σχολείου και μια κίνηση των παιδιών της Έκτης Τάξης του σχολείου μας, μαζί με την δασκάλα τους Χριστίνα Τσιγγελίδου, συγκινεί και δείχνει τον δρόμο της αγάπης και της προσφοράς σε όλους μας. Συγκεκριμένα με την λήξη του έτους τα παιδιά θέλησαν να προωθήσουν προς την κοινωνία του χωριού ένα υπόλοιπο σε χρηματικό ποσό που είχε απομείνει στα ταμεία της τάξης. Απευθύνθηκαν στον π.Ανδρέα Κεφαλογιάννη που τα προέτρεψε να συνεισφέρουν αυτό το ποσό στο Κέντρο Υγείας Ανωγείων, το οποίο βοηθάει εδώ και καιρό η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, τονίζοντας τους ότι η ύπαρξη του στα Ανώγεια είναι ζωτικής σημασίας τόσο για το χωριό μας, όσο και για την ευρύτερη περιοχή. Οι μικροί μαθητές και η δασκάλα τους συμφώνησαν και δέχτηκαν με χαρά να προσφέρουν αυτό το συμβολικό ποσό στο Κ.Υ. Ανωγείων, ενώ ζήτησαν και μια επίσκεψη στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου μαζί με τον π.Ανδρέα, ώστε να προσκυνήσουν αλλά και να συνομιλήσουν μαζί του.

 

Όλη λοιπόν η τάξη βρέθηκε εκεί σήμερα και παρέδωσε τον φάκελο με τα χρήματα στον π.Ανδρέα για να προωθηθούν για τις ανάγκες του Κέντρου Υγείας. Στη συνέχεια ο π.Ανδρέας τους μίλησε εντός της εκκλησίας για τις αξίες της αλληλεγγύης και της προσφοράς, ενώ αργότερα όλοι μαζί αναφέρθηκαν σε ιστορίες και μνήμες για το χωριό μας, τα Ανώγεια και την ιστορία τους. Στη συνέχεια μετά από ένα μικρό κέρασμα στην πλατεία στο Μεϊντάνι, τα παιδιά αναχώρησαν γιατί υπάρχουν και οι προετοιμασίες για την γιορτή λήξης του σχολικού έτους, με τις ευχές όλων να είναι γερά και δυνατά για την επερχόμενη μετάβαση τους στην Πρώτη Γυμνασίου από τον Σεπτέμβριο.

 

Οι μικροί μαθητές της Έκτης συγκινούν, όχι τόσο για την προσφορά των χρημάτων, αλλά και μόνο για την σκέψη αυτής. Μας δείχνουν ότι οι νέοι όταν ζουν σε περιβάλλον αγάπης, θα αγαπήσουν όταν ζουν σε περιβάλλον αλληλεγγύης θα γίνουν αλληλέγγυα, όπως και θα μισήσουν αν το περιβάλλον τα ωθεί στον σκοταδισμό και το φασισμό. Συγχαρητήρια σε όλους, καλό καλοκαίρι και να συνεχίσουν να κάνουν κινήσεις που μας κάνουν όλους περήφανους.

-->