Κοινωνικά

“Έφυγε” από τη ζωή ο Εμμανουήλ Καλλέργης ή “Κουρούπης” σε ηλικία 93 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί την Τρίτη 7 Μαΐου στη 1 μ.μ από τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου.Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα τον σκεπάσει.

ΠΡΩΤΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ «ΑΕΤΟΥ»

O Εμμανουήλ Καλλέργης μεταξύ άλλων διετέλεσε πρώτος πρόεδρος του Αετού Ανωγείων όταν ιδρύθηκε η ομάδα το 1963. Σε ψήφισμα της το Δ.Σ του Αετού  αναφέρει:

Μετά την αναγγελία του θανάτου του Εμμανουήλ Καλλέργη ή “Κουρούπη” το Δ.Σ του Αετού Ανωγείων συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση και αφού έλαβε υπόψιν του:

-Την ιδιότητα του εκλιπόντος ως πρώτου προέδρου του Αετού Ανωγείων κατά την ίδρυση του.

-Το γεγονός ότι με την παρουσία και τη ζωή του τίμησε το σωματείο μας και τα Ανώγεια.

 

Αποφάσισε:

-Να εκφράσει τα ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του.

-Να παραστεί το Δ.Σ στην κηδεία του.

-Να καταθέσει στεφάνι στη μνήμη του.

-Το παρόν να δοθεί και να δημοσιευθεί στον τοπικό τύπο.

 

Εκ μέρους του Δ.Σ ο πρόεδρος Στέλιος Ξυλούρης

«Ο Βασίλης Βρέντζος ή Γκιάβρος γεννήθηκε το 1932 στα Ανώγεια. Ήταν το όγδοο παιδί του Εμμανουήλ Βρέντζου ή Βόλη και της Ανδρονίκης. Αδέλφια του ήταν ο Δημάρατος, η Ειρήνη, η Σοφία, η Ελένη, η Χαρίκλεια, η Μαρία και η Ευαγγελία. Πολυμελής αλλά “εύπορη” για την εποχή οικογένεια, όπου οι ανάγκες των ανθρώπων περιορίζονταν κυρίως στις διατροφικές. Οι ελιές και το σιτάρι που καλλιεργούσαν στον Άρδακτο, περιουσία της Ανδρονίκης ως κόρη του Βρεντζογιάννη, το περιβόλι στα Ανώγεια και τα πρόβατα ήταν αρκετά ώστε να νιώθουν αυτάρκεις οι ίδιοι και όλοι όσοι ήταν γύρω τους…“Στο σπίτι μας δεν επεινάσαμε”, συνήθιζαν να λένε οι αδερφές του.

Ο πόλεμος του σαράντα όμως έφερε για την οικογένεια και φυσικά για τον Βασίλη που ήταν τότε 8 χρονών ένα βαρύ πλήγμα. Σκοτώθηκε ο αδερφός του Δημάρατος είκοσι ενός  έτους στην πρώτη γραμμή του αλβανικού μετώπου το Φλεβάρη του 41. Τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν , το πένθος και ο πόνος από την απώλεια του αδερφού, τα δεινά του πολέμου, ο ξεριζωμός και η διασπορά απ’ το κάψιμο του χωριού ήταν οι εφηβικές αναμνήσεις του Βασίλη.

Τα χρόνια πέρασαν, ο πόλεμος τελείωσε και η οικογένεια ενωμένη ξαναγύρισε στη ρίζα της ξεκινώντας  απ’ την αρχή. Ο Βασίλης έγινε βοσκός από πολύ μικρός αφού έχασε τον αδερφό του και έπρεπε να βοηθήσει τον πατέρα του. Καλός βοσκός και τυροκόμος , “μεγαλοκουραδάρης” της εποχής του, ασχολήθηκε με την κτηνοτροφία μέχρι τα 70 του χρόνια όπου ένα πρόβλημα υγείας τον ανάγκασε να “ξεβοσκέψει”. Μην μπορώντας να συμβιβαστεί με τα νέα δεδομένα στην κτηνοτροφία συνήθιζε να κρίνει αυστηρά τους νέους βοσκούς για τον τρόπο που ασκούν σήμερα το επάγγελμά τους. Τα πρόβατα ήταν το ένα απ’ τα δύο μεγάλα ενδιαφέροντά του. Το άλλο ήταν η πολιτική και το κόμμα του. Οι αδερφές του στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν αυτό του το πάθος έλεγαν ότι γεννήθηκε την ημέρα των εκλογών του 1932. Η πολιτική και οι εκλογές ήταν η μόνη συζήτηση που του έφτιαχνε τη διάθεση τους τελευταίους δύσκολους, εξαιτίας της επιβαρυμένης του υγείας, μήνες της ζωής του. Με αγωνία περίμενε κάθε βράδυ τον ανιψιό του για να του πει τα τελευταία εκλογικά νέα.

Επέλεξε να μην κάνει δική του οικογένεια. Έμεινε με την αδερφή του Σοφία, ανύπαντρη και η ίδια. Ήταν γι’ αυτόν η μάνα και η αδερφή μέχρι τα 93 της χρόνια που πέθανε. Μόνη της έννοια ο Βασίλης. Έζησαν ο ένας για τον άλλον. Ενώ δεν είχαν τη χαρά να έχουν δικά τους παιδιά είχαν όμως την ευλογία το σπίτι τους να είναι πάντα γεμάτο με παιδιά. Πρώτα τα ανίψια τους που τα μεγάλωσαν σαν δικά τους παιδιά. Στη συνέχεια τα παιδιά του χωριού και κυρίως οι μαθητές του τότε “οικοτροφείου” που ερχόντουσαν στο περίπτερο που διατηρούσαν στο χώρο του σπιτιού τους για να τηλεφωνήσουν στους δικούς τους από ένα απ’ τα λιγοστά τηλέφωνα που είχε τότε το χωριό και για να ψωνίσουν δήθεν, αλλά κυρίως να βρουν θαλπωρή και σπιτική ζεστασιά που απλόχερα τους πρόσφεραν. Αργότερα τα παιδιά των ανιψιών τους που τα αγάπησαν σαν εγγόνια τους.

Κρατήσανε μαζί με την Σοφία ένα σπίτι ανοιχτό σε συγγενείς και φίλους, η πρώτη στάση για τα ξαδέρφια τους απ’ τη Λοχριά και τον Άρδαχτο. Ένα σπίτι όπου δέσποζε η φιλοξενία και το φιλότιμο.

Θείε Βασίλη, όσοι σε γνώρισαν και σε έζησαν μόνο καλά έχουν να θυμούνται, από τους “ορτάκηδές” σου στα πρόβατα, τους μικρούς και τους μεγάλους που πήρες στην δούλεψή σου, μέχρι και τις γυναίκες που σε φρόντισαν τα τελευταία χρόνια. “Σωστός και δίκαιος”, έλεγαν, “έντιμος και ηθικός”.

Πιστός ωστόσο σε αρχές μιας άλλης εποχής  ακολούθησες μια ακραία, για την εποχή μας, απόφαση του πατέρα, που από σεβασμό προς αυτόν δεν ήθελες να παρεκκλίνεις, η οποία σε απομάκρυνε από την αδελφή σου Μαρία και την οικογένειά της. Ένα γεγονός που καταβάθος όλους σας βάραινε και σας πλήγωνε. Μας παρηγορεί όμως η ελπίδα ότι οι ψυχές σας συναντήθηκαν και  θα είστε πάλι όλοι μαζί ενωμένοι και αγαπημένοι.

Ήσουν το τελευταίο παιδί στην οικογένεια του Βόλη και έφυγες τελευταίος. Η αλήθεια είναι ότι μας λείπετε ήδη και μας λείπετε όλοι όσοι ζήσατε στο “βορεινό”… όπως αποκαλούσε η θεία Σοφία το σπίτι σας.

Σας ευχαριστούμε που ήσαστε στη ζωή μας και θα συνεχίσετε να είστε μέσα στις ομορφότερες αναμνήσεις εμάς και των παιδιών μας.

Καλό ταξίδι…»

Η ανιψιά σου

Ελένη Σαλούστρου

 Άντρας που δεν ξεστράτισε

που τσι τιμής το δρόμο

εμίσεψε από τη ζωή

με δίχως κληρονόμο.

Γεώργιος Μπέρκης (Κατσούγκρης)

–Ευχαριστούμε θερμά όλους, συγγενείς και φίλους που με οποιοδήποτε τρόπο συμπαραστάθηκαν στο πένθος μας.

Η οικογένεια Στεφανή και Ελένης Χαιρέτη προσφέρει στην Άνωγη για τις ηλεκτρονικές της ανάγκες και στο Εργαστήρι γνώσης το ποσό των 100 ευρώ.

Την Κυριακή 5 Μαΐου θα τελεστεί από την οικογένειά του 40/ήμερο μνημόσυνο στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στα Ανώγεια.

“Έφυγε “από τη ζωή σε ηλικία 69 ετών ο Σταύρος Παπαδιός του Τζιόκωστα. Η νεκρωσιμος ακολουθία θα ψαλει το Σάββατο 4 Μαΐου στη 1 μ.μ από τον Ιερό ναό της Παναγίας στο Περαχώρι. Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα τον σκεπάσει.

“Έφυγε” από από τη ζωή η Μαρία Τριτσικάκη Κεφαλογιάννη του (Πρινιανού) σε ηλικία 68 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί την 1 Μαϊου στις 11πμ στον Ιερό ναό Αγίου Νικολάου Νέας Αλικαρνασσού και η ταφή θα γίνει στο κοιμητήριο Ανώγείων. Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει.

“Έφυγε” από από τη ζωή ο Σάββας Κουνάλης (Κουναλόσαββας) σε ηλικία 86 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί σήμερα   22 Απριλίου στις 5μμ στον Ιερό ναό Αγίου Ιωάννου.

Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

Το ερχόμενο Σάββατο 20 Απριλίου, θα γίνει στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου στο Αρμί, το σαρανταήμερο μνημόσυνο του Μιχάλη Φασουλά ή “Μπρίκη”. Η οικογένεια του καλεί συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς να παρευρεθούν και να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη του. Μετά το μνημόσυνο θα προσφερθεί μια μακαρία στην ταβέρνα του “Γκαγκάρη”.

Ο Μιχάλης Φασουλάς ή “Μπρίκης” γεννήθηκε στα Ανώγεια τον Μάρτιο του 1939, μια αναπνοή πριν το ξέσπασμα του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου που τόσα δεινά έφερε και οδήγησε εν τέλει και στην ολοκληρωτική ισοπέδωση των Ανωγείων. Ως μικρό παιδί στα Ανώγεια και πριν τον ξεριζωμό που έφερε η καταστροφή του χωριού, ο Μιχάλης έζησε στο πετσί του την πείνα και τις κακουχίες της Κατοχής.Η πείνα τον σημάδεψε και χαρακτηριστικά ήταν τα λόγια του μέχρι και τα τελευταία χρόνια της ζωής του ότι:”Πέρασε τότε και ένας χρόνος να δω ψωμί σε αλλουνού τη χέρα..”

Ορφάνεψε από πολύ μικρή ηλικία, αλλά στάθηκε στα πόδια του και μαζί με τα αγαπημένα του αδέλφια κατάφεραν να κερδίσουν τη “μάχη” της ζωής και της εργασίας. Ο Μιχάλης ήταν από μικρός βοσκός και έκανε με τα αδέλφια του χειμαδιό στο Βορίτσι Ηρακλείου. Εκεί παντρεύτηκε την Αθηνά Νταγιαντά, “ο βράχος του” όπως αποκαλούσε με αγάπη την σύντροφο της ζωής του. Έκαναν μαζί τρία παιδιά και ευτύχησε να δει πέντε εγγόνια τα οποία και λάτρευε!

Αν και είχε πάει μόνο μέχρι την Δευτέρα Δημοτικού ο “Μπρίκης” λάτρευε το διάβασμα, με μεγάλη αγάπη κυρίως για τη νεότερη Ιστορία. Είχε στην κατοχή του εκατοντάδες ιστορικά βιβλία και περιοδικά. Μετά τον θάνατο του τα βιβλία αυτά βρίσκονται εκεί που θα ήθελε και ο ίδιος. Στα αγαπημένα του Ανώγεια και την νεότευκτη δημοτική βιβλιοθήκη μας όπου τα παιδιά του έκαναν την δωρεά όλη της τεράστιας συλλογής του πατέρα τους και θα διαβαστούν από τις νεότερες γενιές των Ανωγείων, στον τόπο και τους ανθρώπους που ο “Μπρίκης” αγάπησε και πρόσφερε μέχρι το τέλος. Μέχρι το τέλος όπου και ο ίδιος παρέμεινε πιστός στις ιδέες και τις δράσεις του, όντας ενεργό μέλος του Κ.Κ.Ε που το υπηρέτησε με σεμνότητα και αφοσίωση.

Ο Μιχάλης Φασουλάς ή “Μπρίκης” παρέμεινε πιστός μέχρι τέλους και στα Ανώγεια και καθημερινός αναγνώστης της εφημερίδας και ιστοσελίδας μας για την οποία μόνο καλά λόγια είχε να μας αναφέρει. Τα παιδιά και τα εγγόνια του έμαθαν στον ίδιο να χρησιμοποιεί την τεχνολογία και με το tablet του έμπαινε καθημερινά στην ΑΝΩΓΗ, ενημερωνόταν για τα νέα του χωριού τα οποία μετέφερε μετά και στους δικούς του ανθρώπους και φίλους, με τιμή και περηφάνια.Τον ευχαριστούμε μέσω της αγαπημένης του σελίδας ενημέρωσης, για την διαχρονική στήριξη, τα λόγια και την προσφορά του στην προσπάθεια μας.

 Ο γιος του Μανόλης τον αποχαιρετάει με λόγια συγκίνησης αναφέροντας:

“Δύσκολοι αποχαιρετισμοί:O μπαμπάς μου..

Αν υπήρχε τρόπος να σε ρωτήσω τι να γράψω για σένα είμαι σίγουρος για την απάντηση. Θα σούφρωνες τα φρύδια σου και θα μου έλεγες :”ξάνοιξε δα με ήντα ασχολείται!Πράμα να μη γράψεις”.

 

Σεμνός όπως πάντα δε σου άρεσαν ποτέ τα πολλά πολλά,γι’αυτό και κανείς δεν έμαθε για τη αρρώστια σου,και έπεσε σαν κεραυνός ο θάνατος σου,τόσο γρήγορα, τόσο απότομα. Αλλά ήταν επιλογή σου,είχες πάρει την απόφαση σου,την ημέρα που έφυγε ο αγαπημένος σου Τροτσέλης. Θυμάσαι τι μου είπες; “Την ομορφότερη δουλειά έκανε ο Τροτσέλης,έτσα θα το κάμω και εγώ”. Δεν ήθελες γιατρούς και νοσοκομεία και το πες στο Αθηνιό σου ,που  πάλευε να  κάνει ότι ήταν δυνατόν να σε κάνει καλά,να σε τρέξει παντού,”Μπορείς εσύ και εγώ και τα κοπέλια μας;στο σπίτι μας; και σου πάμε μπορούμε κι ας ήταν ότι πιο δύσκολο μας έχεις,ζητήσει.

Το πες και το έκανες, έφυγες ήσυχος στο σπίτι σου με το “βράχο σου”το” Αθηνιό σου”,όπως ήθελες ΕΣΥ..”

– Ο Μιχάλης Φασουλάς ή “Μπρίκης” έφυγε από τη ζωή στις 22 Μαρτίου 2019 σε ηλικία 80 ετών και κηδεύτηκε στα Ανώγεια. Τα παιδιά του και η σύζυγος του Αθηνά, προσέφεραν στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ στη μνήμη του, χρήματα που θα διατεθούν και για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου. Τους ευχαριστούμε θερμά. “Μπρίκη” σε ευχαριστούμε και σένα για τα όμορφα λόγια για την δική μας προσπάθεια. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που σε σκεπάζει..

 

ΑΝΩΓΗ

-->