Θερμοκρασία pt>
Άνεμος
Βαρόμετρο cript>
Υγρασία /sc
Βροχόπτωση Μήνα
Στοιχεία από τον σταθμό του ΕΑΑ στα Ανώγεια

Κοινωνικά

Πέθανε στην   Αθήνα η Δέσποινα Δακανάλη ή “Βολταίρα” σε ηλικία 70 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου στις 11 π.μ στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου στα Ανώγεια.

Η εκλιπούσα υπήρξε ένας δραστήριος άνθρωπος και ερχόμενη ως νύφη στα Ανώγεια, από την Κεφαλλονιά όπου καταγόταν, στην δεκαετία του ’70 άνοιξε ένα από τα πρώτα φροντιστήρια Αγγλικών εκείνης της εποχής όχι μόνο για το χωριό μας αλλά και για ολόκληρο τον ορεινό Μυλοπόταμο. Παράλληλα για πολλά χρόνια έδειχνε το ταλέντο της και στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννου στο Αρμί όπου βρισκόταν ως ψάλτρια περήφανη και ηρωίδα Μάνα, άντεξε για χάρη της οικογένειας της τον χαμό της κόρης της Ρηνούλας που πέθανε άδικα σε ηλικία μόλις έξι ετών στην δεκαετία του 1980.Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και “έφυγε” από τη ζωή μόλις στα 70 της χρόνια αφήνοντας όμως πίσω της μια σεβαστή και αξιοπρεπή οικογένεια. Κόρη της είναι μάλιστα η σημαντική τραγουδίστρια μας Μαρίνα Δακανάλη.

Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της. Ας είναι ελαφρύ το Ανωγειανό χώμα που θα την σκεπάσει.

Ένας χρόνος συμπληρώνεται από τον θάνατο της Δόξας Σαμόλη, της εμβληματικής γυναίκας με την τεράστια προσφορά στην ενορία του Αγίου Γεωργίου, όπου και θα τελεστεί το ετήσιο μνημόσυνο της την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου. Η “Δόξα των Ανωγείων” όπως την είχε προσφωνήσει χαρακτηριστικά ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ Ευγένιος κατά τη διάρκεια μιας βράβευσης της από την εκκλησία μας λίγους μήνες πριν το φευγιό της, άφησε πίσω της δυσαναπλήρωτο κενό και όλοι την θυμούνται με αγάπη και εκτίμηση.

Η ΑΝΩΓΗ έλαβε από την αγαπημένη της κόρη, Ρηνιώ, ένα γράμμα αποχαιρετισμού προς τη μητέρα της το οποίο και δημοσιεύουμε σήμερα με αφορμή το ετήσιο μνημόσυνο της την Κυριακή. Αναλυτικά αναφέρει η Ρηνιώ Σαμόλη:

“Ακριβή μου Μάνα.

Δεν το χωράει το μυαλό μου. Ακόμα και τώρα νομίζω πως είναι ψέματα. Αρνούμαι να δεχτώ πως εσύ έφυγες,, ότι δεν θα είμαστε μαζί, ότι δεν θα κάθεσαι στη γωνίτσα σου στο αυλιδάκι να με υποδεχτείς όταν θα έρχομαι.Η ψυχή μου, το μυαλό μου, είναι γεμάτα από στιγμές μαζί σου. Έχουν χαραχθεί στην καρδιά και στο μυαλό μου και θα μείνουν ανεξίτηλα στο χρόνο.Θυμάμαι όταν είμαστε μικρά τις κρύες νύχτες του χειμώνα, όταν κόβονταν το ρεύμα, να κάθεσαι με τη ρόκα σου στο φως της λάμπας, να μας λες ιστορίες, τραγούδια και ο ήχος της φωνής σου να σκεπάζει τις βροντές που τόσο φοβόμασταν.

Να ζυμώνεις ψωμιά και να μας στέλνεις στους γέρους, στους μοναχούς της γειτονιάς να δούμε μήπως χρειάζονται τίποτα για να τους βοηθήσουμε.Για όλους είχες έννοια μάνα μου, δικούς και ξένους. Η καρδιά σου ήταν μεγάλη και χωρούσε όλο τον κόσμο, ξεχείλιζε από συναισθήματα. Να μιλήσεις, να συμπονέσεις, να ελεήσεις ακόμα και από το υστέρημα σου! Δε με νοιάζει έλεγες που δεν έχω εγώ, με νοιάζει που δεν έχω να δώσω..!

Θυμάμαι πολλές φορές σαν παιδί όταν μας στέλνατε με τον μπαμπά νύχτα να μη μας δει κανείς, να αφήσουμε τσάντες με τρόφιμα, εκεί που και οι δυο ξέρατε ότι υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη. “Να μη σας δει κανείς! Σε κανένα να μην πείτε που πάτε!”: Αυτό μας λέγατε.Κανείς δε θέλατε να ξέρει αυτό που κάνατε γιατί και οι δυο σας ήσασταν σεμνοί και ταπεινοί.

Η αγάπη του Θεού ήταν τρόπος ζωής και για τους δυο σας και τα χρόνια περνούσαν κάπως έτσι ώσπου ήρθε η συμφορά στο σπίτι μας. Ο μπαμπάς αρρώστησε και χωρίς καν να προλάβουμε να το καταλάβουμε έφυγε. Κι έμεινες μόνη με πέντε παιδιά. Μόνο ο Μιχάλης μας ήταν κάπως μεγάλος και όλοι οι άλλοι Γυμνάσιο και Δημοτικό.

Έκλαψες, θρήνησες γιατί τον αγαπούσες πολύ τον μπαμπά και σαν την κλωσσού μας έβαλες κάτω από τα φτερά σου. Έγινες Μάνα και Πατέρας μαζί, πάλεψες, αγωνίστηκες, όμως στιγμή δεν έχασες την πίστη σου. Παρηγοριά στη μοναξιά σου και στην απέραντη θλίψη σου, ο Αι Γιώργης που δεν σταμάτησες ποτέ να υπηρετείς.

Μέσα σε όλα αυτά είχες και τον πόθο να φτιάξεις μια μέρα και την δική σου εκκλησία, την Χάρη της Παναγίας γιατί το είχες δει όνειρο και το είχες τάξιμο. Και το απραγματοποίητο έγινε μια μέρα πραγματικό. Με τη βοήθεια του Θεού και των ανθρώπων που αγκάλιασαν την προσπάθεια σου, αξιώθηκες να την χτίσεις, να την θρονιάσεις και να την υπηρετήσεις, αφήνοντας την πίσω σου ως έργο αγάπης για τον Θεό και τους συνανθρώπους σου. Να βρίσκουν παρηγοριά και ανακούφιση, όπως και εσύ. Και μέσα σε όλα αυτά και εγώ, συνοδοιπόρος στον αγώνα σου, σύντροφος στη θέση του χαμένου σου συντρόφου, αδερφή στη θέση των αδερφήδων σου που έλειπαν, φίλη. Και εσύ έγινες τα πάντα για μένα! Μάνα, Πατέρας, αδερφή, φίλη η κολλητή μου. Βιώσαμε κάτι μοναδικό.Με το μεγαλείο της ψυχής σου, την αγάπη που είχες για όλους και για όλα, τον σεβασμό που ένιωθες για το κάθε τι, μου μετ έδωσες την αγάπη για τον αργαλειό, τα ήθη και τα έθιμα και όλα αυτά που περνούσαν από την καθημερινότητα σου.

Ένα πράγμα μόνο δεν φρόντισες να με διδάξεις! Πως να συνεχίσω να ζω χωρίς εσένα. Πως να καλύψω αυτό το τεράστιο κενό στη ψυχή μου και στην καθημερινότητα μου. Πως να διαχειριστώ την μοναξιά και τον απέραντο πόνο μου, αφού εσύ ήσουν τα πάντα για μένα.

Σκοπός μου θα είναι από τώρα και έπειτα να αγαπώ ότι αγάπησες. Να φροντίζω ότι φρόντιζες. Να αγωνίζομαι για ότι αγωνιζόσουν. Και ίσως μια μέρα να κατορθώσω το ακατόρθωτο: Να σου μοιάσω..”.

-Η ΑΝΩΓΗ ευχαριστεί θερμά την κόρη της Δόξας Σαμόλη, Ρηνιώ, για την προσφορά 50 ευρώ στη μνήμη της μητέρας της, στην εφημερίδα μας για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Ας είναι αιωνία η μνήμη της.

 

Την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό  Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Περαχώρι στα Ανώγεια το 40 ήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του  Γεωργίου Σταυρακάκη ή Γιωργαντά, που έφυγε από την ζωή στις 3 Ιανουαρίου 2019. Καλούμε συγχωριανούς, συγγενείς και φίλους όπως τιμήσουν την μνήμη του.

Ο Γεώργιος Σταυρακάκης (Γιωργαντάς) γεννήθηκε στα Ανώγεια το 1926 και ήταν το δεύτερο παιδί του Εμμανουήλ Σταυρακάκη (Μερτζανοζαχαράκη) και της Κρυστάλλης Σκουλά. Έμεινε ορφανός σε ηλικία 6 χρόνων και μαζί με τον κατά ένα χρόνο μεγαλύτερο αδερφό του Βασίλειο Σταυρακάκη (Βασιλέα) έγιναν για τα αδέρφια τους και πατέρας και προστάτες για την οικογένειά τους. Από τα παιδικά του χρόνια ασχολήθηκε με την κτηνοτροφία, δουλειά την οποία αγάπησε και ακολούθησε μαζί με τα αγαπημένα του αδέρφια μέχρι το τέλος της ζωής του. Σε ηλικία 34 χρονών παντρεύτηκε την Μυρσίνη Καλλέργη, άξια σύζυγο, από την Γέννα Μονοφατσίου  με την οποία απέκτησε 4 παιδιά.

Η οικογένεια του επιθυμεί μέσω της Ανωγής,  να ευχαριστήσει θερμά όλους όσοι παρευρέθηκαν  στην κηδεία του.Επίσης όσους κατέθεσαν στεφάνια και χρηματικά ποσά στην μνήμη του.

-Η οικογένεια του προσφέρει στην “Ανωγη” το ποσό των 50  ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τους ευχαριστούμε θερμά για την προσφορά και τη στήριξη τους. Ας είναι ελαφρύ το Ανωγειανό χώμα που τον σκεπάζει.

Για τον Γεώργιο Σταυρακάκη και την μεγάλη του απώλεια για την οικογένεια του και τα Ανώγεια, ο Σταύρος Βιτώρος ή Αγκούτσακας ανέφερε τις εξής μαντινάδες:

 

Ενταύθα κείτεται ένα αιτός, περήφανος Νιδιώτης,

και τίμιος και χουβαρντάς και μερακλής και πότης..

———————————————————

Τα σύννεφα εσκορπίσανε, ο ήλιος να πορίσει,

λεβέντη Άντρα Ανωγειανέ, να σε καλοστρατίσει..

———————————————————–

Δεν πήγες η στο χειμαδιό, οφέτος στο Αρκάδι,

σαν τον πατέρα σου στραθιά, είχες και εσύ στον Άδη..

————————————————————–

Καλό ταξίδι Γιωργαντά κι όχι που φεύγεις τόσο,

μα θα λιγάνει η ανθρωπιά, μετά από σένα όσο..

 

 

 

 

“Έφυγε” από τη ζωή ο Βασίλης Καλομοίρης ή “Αρόλιθος” σε ηλικία 85 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί την Τρίτη 12 Φεβρουαρίου στις 12 μ.μ στο χωριό Αποστόλοι Πεδιάδος. Θα ακολουθήσει στις 3.30 μ.μ. τρισάγιο στον Ιερό Ναό της Παναγίας στα Ανώγεια όπου και θα γίνει η ταφή του. Η σορός του θα βρίσκεται στο σπίτι του στους Αποστόλους από σήμερα Δευτέρα 11 του μηνός στις 3 μ.μ. Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα τον σκεπάσει.

“Οι βιόλες σου μυρίζουνε και κάθε μέρα ανθούνε 

εσύ σαι που σταμάτησες τα χρόνια να περνούνε “

Είχε πει ο Αριστείδης Χαιρέτης κάποτε στη μάνα μας Λουλουδιά. Γεννημένη το 1920 ευτύχησε να φτάσει με καθαρό μυαλό στα 98  της χρόνια. Όλη της η ζωή ένας αγώνας, περβόλι, αμπέλι, σπίτι.Ερχόταν από την εξοχή θυμούμαι κουρασμένη, ιδρωμένη, με ηλιοκαμένο πρόσωπο με την άσπρη μπολίδα στο κεφάλι και κρατούσε ένα μάτσο άγρια ρόδα που τα έβαζε σε ένα ποτήρι στο τραπέζι.Υπήρξε αισιόδοξος και δοτικός χαραχτήρας. “Άμα δεν έχεις ανοιχτή τη χέρα σου δεν μπαίνει πράμα μέσα “έλεγε.

Μεταπολεμική μάνα, μεγάλωσε μαζί με τον αγαπημένο μας πατέρα Βασίλη έξι παιδιά μέσα στις δύσκολες συνθήκες της εποχής, όπως έκαναν και τόσες άλλες μητέρες των Ανωγείων.Στις 10 του Φλεβάρη κλείνει ένας χρόνος που έφυγε..

Η απουσία της έχει γλυκιά θλίψη. Αλλά τη μάνα είτε την έχεις είτε δεν την έχεις θα είναι πάντα εκεί.

Το μνημόσυνο θα γίνει στα Ανώγεια στον ναό του Αη Γιώργη, 9 Φεβρουαρίου, Σάββατο το πρωί ,επειδή την  Κυριακή θα γίνει συλλείτουργο του αγίου Χαραλάμπου

στον Ιερό ναό της Παναγίας.

Από τον Λουδοβίκο των Ανωγείων.

“Έφυγε” από τη ζωή η Αικατερίνη Σαλούστρου (Μπαντουρομιχάλενα)σε ηλικία 91 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί αύριο  Τρίτη   5 Φεβρουαρίου στη 1μμ στον Ιερό ναό της Παναγίας. Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει.

-->