Θερμοκρασία 11.9°
Άνεμος 1.6 Α
Βαρόμετρο 1013.1
Υγρασία 62%
Βροχόπτωση Μήνα 264.4 
Στοιχεία από τον σταθμό του ΕΑΑ στα Ανώγεια

Ιστορία

Ο Μιχάλης Ακουμιανάκης στις χειρόγραφες σημειώσεις του περιγράφει πως έζησε τα Χριστούγεννα του 1943 στα Ανωγειανά μητάτα

Του Γιώργου Καλογεράκη*

Tα τελευταία χρόνια, ήλθαν στα χέρια μας οι χειρόγραφες σημειώσεις ενός σημαντικού ανθρώπου, που την περίοδο της Κατοχής ανέλαβε έναν σπουδαίο ρόλο στην Αντίσταση της Κρήτης. Πρόκειται για τον Μιχάλη Ακουμιανάκη, Αρχηγό της Εθνικής Οργάνωσης Δολιοφθοράς Πληροφοριών ΕΟΔΠ Ηρακλείου Λασιθίου, από την Άνοιξη του 1943 ως το τέλος της γερμανικής Κατοχής, αντικαθιστώντας τον Αρχηγό της ΕΟΔΠ Γεώργιο Δουνδουλάκη, που είχε φυγαδευτεί στη Μέση Ανατολή.

Οι χειρόγραφες σημειώσεις του Μιχάλη Ακουμιανάκη, στάλθηκαν το 2006 από τον Γεώργιο Δουνδουλάκη, (τότε μόνιμο κάτοικο ΗΠΑ) στην κ. Ειρήνη Ταχατάκη. Μεταξύ άλλων στο συνοδευτικό σημείωμα του Γιώργου Δουνδουλάκη υπήρχε η φράση: «βγάζω ένα μεγάλο βάρος από πάνω μου».

Ο Μιχάλης Ακουμιανάκης ήταν ένα από τα μέλη της ομάδας των απαγωγέων του Γερμανού Στρατηγού Χάινριχ Κράιπε, οργάνωσε τα σαμποτάζ των αεροδρομίων του νομού Ηρακλείου το καλοκαίρι του 1943, το σαμποτάζ στις αποθήκες καυσίμων Πεζών το ίδιο καλοκαίρι, τα σαμποτάζ του Ιουλίου 1944 που έγιναν σε όλη την Κρήτη, ήταν το έμπιστο πρόσωπο και το μάτι του Συμμαχικού Στρατηγείου και των Βρετανών αξιωματικών συνδέσμων την περίοδο της Κατοχής.

Πολλές φορές επισκέφτηκε τα Ανώγεια και τον Ψηλορείτη, έλαβε μέρος σε συσκέψεις ηγετικών στελεχών της Αντίστασης στα μητάτα της Νίδας, συνόδευσε τους Τομ Ταμπάμπιν και Πάτρικ Λη Φέρμορ σε αποστολές, γενικά ήταν ένα δραστήριο στέλεχος της Αντίστασης.

Οι χειρόγραφες σημειώσεις του Μιχάλη Ακουμιανάκη γράφτηκαν, όπως ο ίδιος τονίζει στην πρώτη σελίδα, στις 5 Νοεμβρίου 1990. Αποτελούνται από 320 σελίδες διαστάσεων 26Χ18 εκατοστών.

Ο Μιχάλης Ακουμιανάκης στα γραπτά του μιλά συχνά για τα Ανώγεια.

Το απόσπασμα που ακολουθεί, αφορά τα Χριστούγεννα του 1943 και ότι ακολούθησε την επίσκεψή του μαζί με τους άνδρες της Αγγλικής Αποστολής, στα φιλόξενα μητάτα του Ψηλορείτη και στη συνέχεια στα σπίτια των Ανωγειανών.

“…κατά το διάστημα από Σεπτέμβριον μέχρι Δεκέμβριον συνήθιζα να επισκέπτομαι δια συνεργασίαν τις Αγγλικές αποστολές στον Ψηλορείτην κατά την διάρκειαν του καλοκαιριού ή ακόμη μέχρι Δεκέμβριον όταν δεν υπήρχε μεγάλη κακοκαιρία ή χιονοπτώσεις.

Στον Ψηλορείτη εχρησιμοποιούντο δια παραμονήν των αποστολών διάφορες μάντρες των προβάτων ή όπως λέγονται συνήθως «μιτάτα». Εχρησιμοποιήθησαν πολλά μιτάτα δια την παραμονή των αποστολών μετά των ασυρμάτων των και των βοηθών των. Στη Μύθια, στο Κορίτσι,…

Τα στρογγυλά λιθόκτιστα θολωτά οικήματα με μίαν μόνο μικρή είσοδο αποτελούσαν την διαμονήν των βοσκών και πολλές φορές αποθήκη των τυριών. Τα οικήματα μου θύμιζαν τους θολωτούς Μινωϊκούς τάφους που έχουν βρεθεί στην περιοχήν της Κνωσσού και είναι ακριβώς όμοιοι με αυτούς. Δεν αποκλείεται οι Μινωϊκοί τεχνίτες να χρησιμοποιήθηκαν δια την κατασκευήν των οικημάτων αυτών στον Ψηλορείτη.

Η διαμονή μας στα οικήματα αυτά δεν ήτο άνετη καθόλου. Τυλίγαμε το σώμα μας με το μάλλινο καπότο και μία πέτρα αποτελούσε το μαξιλάρι μας. Στη μέση της μάντρας άναβαν φωτιά την νύκτα για την θέρμανσί μας από το κρύο που έπιπτε εκεί τους καλοκαιρινούς μήνες. Στην ίδια φωτιά επαρασκευάζετο το φαγητό. Σκεπτόμουν πολλές φορές πώς ήτο δυνατόν οι Άγγλοι να ζουν σε τέτοιες σκληρές συνθήκες ζωής. Έκανα σύγκριση με την ζωή των στη Βίλλα Αριάδνη, με όλες τις ανέσεις και δεν μπορούσα να εξηγήσω την ανοχήν των στις συνθήκες του βουνού και της πράγματι σκληρής ζωής. Θυμούμαι ένα μεσημέρι που ο P.L.F. (Πάτρικ Λη Φέρμορ), έπαιρνε το μεσημεριανό του.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Ποιος το τραβάει το σκοινί και σκοτεινιάζει ο κόσμος;

Σαν μαριονέτα στην καρδιά, χοροπηδάει ο πόνος..

Μια στον πόλεμο σε χάνω, στην Ειρήνη κρύβεσαι.

Αχ! Αγάπη με στο κλάμα σαν βαρκούλα πνίγεσαι..

Η παρουσία των Ανωγείων σε κάθε κάλεσμα της Πατρίδας για Ελευθερία και Ανεξαρτησία, είναι αδιαμφισβήτητη και είναι ένα δέντρο ποτισμένο εδώ και αιώνες με πολύ αίμα, δάκρυα, πόνο και ξεριζωμό που στο άνθισμα του όμως ανοίγει ξανά τα φύλλα της λευτεριάς, της αναγέννησης και της δικαιοσύνης. Οι Ανωγειανοί λοιπόν, με βάση τα παραπάνω, δεν θα μπορούσαν εκ φύσεως να είναι απόντες σε ένα από αυτά τα καλέσματα του τόπου για Ελευθερία, στη μεγάλη εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973, ενάντια στην Χούντα που τόσα δεινά προξένησε στον τόπο, φθάνοντας στο αποκορύφωμα της εθνικής προδοσίας της Κύπρου τον Ιούλιο του ’74.

Ανωγειανοί φοιτητές, αλλά ακόμα και απλοί πολίτες που ζούσαν στην Αθήνα την περίοδο της δικτατορίας βρέθηκαν στο Πολυτεχνείο και ένωσαν και τις δικές τους φωνές με αυτές των ελεύθερων Ελλήνων, σε εκείνο το δραματικό αλλά και τόσο ιστορικό τριήμερο της Κατάληψης. Άλλοι βρέθηκαν μέσα στο Πολυτεχνείο και άλλοι απέξω προσφέροντας τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης στους φοιτητές, με τους περισσότερους από αυτούς στο πέρασμα τεσσάρων και πλέον δεκαετιών από εκείνες τις ημέρες, να παραμένουν αφανείς στο παρασκήνιο χωρίς να ζητήσουν ανταλλάγματα για τους αγώνες τους, αργότερα με την Μεταπολίτευση.

Υπήρχε όμως και ένας Ανωγειανός εκεί, που αν και είμαστε βέβαιοι ότι θα ήθελε να είναι αφανής αγωνιστής του Πολυτεχνείου, κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατόν λόγω της τεράστιας εμβέλειας που είχε ως προσωπικότητα, ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος.Τον Νίκο Ξυλούρη “τράβηξε” μέσα στο Πολυτεχνείο η φωνή των φοιτητών, η φωνή των ελεύθερων Ελλήνων και ο ίδιος ως βαθιά δημοκρατικός άνθρωπος δε θα μπορούσε να μην υπακούσει σε αυτά τα κελεύσματα. Παρά τις πιέσεις φίλων και γνωστών να μην θέσει την ζωή του σε κίνδυνο, ο δικός μας Ψαρονίκος βρέθηκε εκεί και τις τρεις ημέρες, τραγούδησε με αυτή την κρυστάλλινη και επαναστατική φωνή του την “Ξαστεριά” και το “Μπήκαν στη πόλη οι οχτροί”, με τους φοιτητές να τον σηκώνουν στα χέρια και να γίνεται σύμβολο του αγώνα τους. Ο Ξυλούρης έδινε μια ακόμα γροθιά στον Φασισμό της επταετίας μετά και το θρυλικό “Το μεγάλο μας τσίρκο” την θεατρική παράσταση σύμβολο κατά της Χούντας, δίπλα στην Καρέζη, τον Καζάκο, τον Παπαγιαννόπουλο.

Λίγες ώρες πριν το τανκ εισβάλλει στο Πολυτεχνείο οι φοιτητές τον πείθουν και τον φυγαδεύουν ώστε ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης να μην πέσει θύμα των όπλων των  φασιστών.Μια αδιόρατη θλίψη είχε στο βλέμμα του ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης, σύμφωνα με μαρτυρίες φίλων του, όταν η συζήτηση ερχόταν στο Πολυτεχνείο, μέχρι και τον πρόωρο θάνατο του τον Φλεβάρη του 80′. Θλίψη για τα νιάτα που χάθηκαν στο Πολυτεχνείο, πιστά στα μεγάλα ιδανικά της ζωής.

“Εκεί σκοτώθηκαν άνθρωποι για τα ιδανικά τους. Εγώ δεν σκοτώθηκα..” έλεγε χαρακτηριστικά ο Νίκος Ξυλούρης και τελείωνε οποιαδήποτε άλλη διάθεση είχε ο συνομιλητής του, που ήθελε να μάθει για την παρουσία του στο Πολυτεχνείο. Σεμνός, ταπεινός, άνθρωπος, ελεύθερος, αθάνατος! Ας ανάψουμε λοιπόν ένα κερί και για τον Ψαρονίκο, δίπλα στους αθάνατους ήρωες νεκρούς του Πολυτεχνείου.

*Του Γιώργη Μπαγκέρη

Με αφορμή το πρόσφατο  ρεπορτάζ της “Α” για τα αποκαλυπτήρια που έγιναν στο Δεμάτι Ζαγορίου, της πλάκας με τα ονόματα των πεσόντων εθελοντών Κρητών το 1912 , στην πορεία του Ελληνικού στρατού στα Ιωάννινα, ανάμεσα στα οποία ήταν και αυτό του Εμμανουήλ Γ.Ξυλούρη ή “Νικολάτσο”, ο συνεργάτης μας ερευνητής Γιώργος Καλογεράκης, παραθέτει περισσότερα στοιχεία για τους Κρήτες στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13,  για τον Ανωγειανό ήρωα, αλλά και για έναν ακόμα της οικογένειας των Ξυλούρηδων που πολέμησε εκεί , τραυματίστηκε και τιμήθηκε με το παράσημο ανδρείας. Παράλληλα βλέπουμε και την φωτογραφία του Εμμανουήλ Ξυλούρη που σε ηλικία μόλις 19 ετών άφησε την τελευταία του πνοή μετά τον βαρύτατο τραυματισμό του στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία πεθαίνοντας σε νοσοκομείο της Αθήνας, τον Φεβρουάριο του 1913, όπως και η δεύτερη είναι η φωτογραφία του Θόδωρου Ξυλούρη, ενός ακόμα ήρωα της μεγάλης και ιστορικής αυτής οικογένειας. Το παρακάτω άρθρο του Γιώργου Καλογεράκη, έχει δημοσιευθεί και στο τελευταίο βιβλίο του για τον αρχηγό της Αντίστασης Χριστομιχάλη Ξυλούρη:

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ 1912-1913

Την 1η Οκτωβρίου 1907 με διάταγμα που υπογράφει ο ύπατος Αρμοστής Κρήτης Αλέξανδρος Ζαΐμης, συστήνεται η Κρητική Πολιτοφυλακή, η οποία απετέλεσε και τον πρώτο στρατό της Κρήτης. Όταν αρχίζει ο Α΄ Βαλκανικός πόλεμος, η Ελλάδα κηρύσσει επιστράτευση, (18 Σεπτεμβρίου 1912). Η επιστράτευση πραγματοποιείται και στην Κρήτη με όσους είχαν υπηρετήσει στην Κρητική Πολιτοφυλακή τα έτη 1907 – 1912.

Οι Εγγυήτριες Δυνάμεις της Κρητικής Πολιτείας απαγορεύουν την αποστολή των Κρητών στρατιωτών από τα λιμάνια της Κρήτης στον Πειραιά. Τα πολεμικά τους καράβια περιπολούσαν τις ακτές της Κρήτης για τον σκοπό αυτό. Οι στρατιώτες επιβιβάζονταινύχτα στα Ελληνικά πλοία και με την ανοχή των μεγάλων δυνάμεων φτάνουν τελικά στην Αθήνα. Οι πρώτοι Κρητικοί στρατιώτες αποβιβάζονται στις 4 Οκτωβρίου 1912. Σιγά σιγά καταφτάνουν και οι υπόλοιποι. Αποτελούν το 1ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα Κρητών.Ο πόλεμος με την Τουρκία έχει αρχίσει από τις 5 Οκτώβρη του 1912. Επειδή οι Κρήτες στρατιώτες δεν είχαν οργανωθεί ακόμα, αποφασίστηκε στις επιχειρήσεις να σταλούν αρχικά τέσσερις λόχοι του Συντάγματος που έφτασαν στην Λάρισα και έλαβαν μέρος στις μάχες από τις 10 Οκτωβρίου 1912. Αυτοί οι τέσσερις λόχοι απετέλεσαν το 1ο Ανεξάρτητο Τάγμα Κρητών. Μάλιστα το Κρητικό Τάγμα είχε την τιμή και την τύχη να μπει πρώτο και να ελευθερώσει τη Θεσσαλονίκη, στις 26 Οκτωβρίου 1912. Διοικητής του 1ου Ανεξάρτητου Τάγματος Κρητών ήταν ο ταγματάρχης Γεώργιος Κολοκοτρώνης.

Οι απώλειες του 1ου Ανεξάρτητου Τάγματος Κρητών στη διάρκεια του α΄ βαλκανικοιύ πολέμου ήταν τρομαχτικές. Ο Διοικητής του Γεώργιος Κολοκοτρώνης σκοτώθηκε. Από τους τέσσερις λοχαγούς των τεσσάρων λόχων οι τρεις σκοτώθηκαν και ο τέταρτος τραυματίστηκε. Όλοι οι αξιωματικοί του σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν εκτός από έναν. Από τους 1000 άντρες που είχε, οι 950 είτε σκοτώθηκαν, είτε τραυματίστηκαν. Μόνο 50 στρατιώτες έμειναν σώοι μετά το τέλος όλων των μαχών.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Ρεπορτάζ:Γιώργης Μπαγκέρης

Συγκινητικές στιγμές, παρουσία απογόνων των τεσσάρων Κρητών εθελοντών που έπεσαν ηρωικά στις 23 Δεκεμβρίου του 1912, στην μάχη του υψώματος Προφήτη Ηλία Δεματίου απέναντι στους Τούρκους και στην μεγάλη πορεία του Ελληνικού στρατού από το Μέτσοβο προς τα Ιωάννινα, εκτυλίχθηκαν κατά τα αποκαλυπτήρια του μνημείου με τα ονόματα των πεσόντων, στο Δεμάτι. Η εκδήλωση έγινε στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας στο Δεμάτι, δήμου Ζαγορίου, όπου βρίσκονται τα οστά των ηρώων, ανάμεσα τους και του Ανωγειανού Εμμανουήλ Γεωργίου Ξυλούρη ή Νικολάτσο, που σε ηλικία 19 ετών, εθελοντής στρατιώτης, πήρε μέρος στην μάχη στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία, τραυματίστηκε βαρύτατα και εξέπνευσε σε νοσοκομείο της Αθήνας στις 13 Φεβρουαρίου 1913, όπως αναγράφεται χαρακτηριστικά στο μνημείο.

 Aνθρωπος που τη ζήση ντου, την έχει χαρισμένη. 

Στη Λευτεριά και στη Τιμή, ποτέ ντου δεν ποθαίνει

 

Αυτή την μαντινάδα του Γιώργη Καράτζη, αφιέρωσε στη διάρκεια της εκδήλωσης ο απόγονος του “Νικολάτσο”, ο Νικόλαος Ξυλούρης ή Κούβος που βρέθηκε εκεί μαζί με τη σύζυγο του και συγκλονισμένος απότισε φόρο τιμής στον ήρωα της οικογένειας του, αλλά και στα άλλα τρία παλικάρια από την Κρήτη, 106 ολόκληρα χρόνια μετά τον ηρωικό θάνατο τους. Άλλοι Ανωγειανοί που βρέθηκαν στην εκδήλωση ήταν ο Ψαρογιώργης , η Σούλα Ξυλούρη συγγραφέας του βιβλίου για το γενεαλογικό δέντρο των Ξυλούρηδων και φίλοι της οικογένειας.,Μέχρι και πριν από μερικά χρόνια, τα ονόματα των πεσόντων δεν ήταν γνωστά, αλλά επισταμένες έρευνες από τον Δήμο Ζαγορίου τα έφεραν στο φως. Τα τέσσερα ονόματα που χαράχτηκαν στο μνημείο και θα τιμώνται κάθε χρόνο στις 17 Ιουλίου, ημέρα εορτής της εκκλησίας που είναι θαμμένοι οι Κρήτες εθελοντές είναι:

 

-Εμμανουήλ Γ.Ξυλούρης

-Ανδρέας Εμμ.Αμαριωτάκης

-Νικόλαος Σ.Δρυγιαννάκης

-Στυλιανός Χρ.Μανιαδάκης

 

Συγκλονιστική ήταν η στιγμή στην εκδήλωση, όταν ο παρευρισκόμενος γνωστός καλλιτέχνης Γιώργης Ξυλούρης ή Ψαρογιώργης, με το λαούτο του είπε ένα ριζίτικο τραγούδι, αφιερωμένο στα τέσσερα Κρητικόπουλα, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης σε όλο τον κόσμο. Παράλληλα συγκίνηση προκάλεσαν τα μέλη του τοπικού εξωραϊστικού-Εκπολιτιστικού  συλλόγου Δεματίου “Ο Άγιος Νικόλαος” που χόρεψαν κρητικούς παραδοσιακούς χορούς προς τιμήν των ηρώων.

Μεταξύ άλλων την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Ζαγορίου Βασίλειος Σπύρου, οι Αντιδήμαρχοι Άγγελος Αρμένης και Κώστας Παπακώστας, οι δημοτικοί σύμβουλοι Αγγελική Ράπτη, Παναγιώτης Ρούσκας και Ηλίας Κίτσιος, ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου Δεματίου Χρήστος Ζιάμβρας,ο πρώην πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Ευτύχιος Μαλανδράκης, ο πρόεδρος του εξωραϊστικού εκπολιτιστικού συλλόγου “Άγιος Νικόλαος” Κωνσταντίνος Κούλας, ο πολιτευτής των ΑΝΕΛ Αντώνης  Βασιλείου, εκπρόσωποι φορέων και κάτοικοι της περιοχής.Από την Κρήτη βρέθηκε εκεί ο πρώην Αντιδήμαρχος Σφακίων Μανούσος Χιωτάκης, ο Ιάκωβος Δρυγιαννάκης εγγονός του αδελφού του πεσόντα Ν.Δρυγιαννάκη, ο στρατηγός ε.α Γεώργιος Κουλιδάκης απόγονος πεσόντα στη μάχη του δεματίου, η εκπρόσωπος του Συλλόγου Κρητών Ηπείρου Αναστασία Νικηφόρου και ο πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Ηπείρου Μανόλης Κοντογιάννης.

Στην εκδήλωση τελέστηκε αρχικά επιμνημόσυνος δέηση, στη συνέχεια έγινε το προσκλητήριο των νεκρών και τα αποκαλυπτήρια της επιγραφής με τα ονόματα των τεσσάρων πεσόντων. Κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή μετά την κατάθεση των στεφάνων και ανακρούστηκε ο Εθνικός Ύμνος. Ο Δήμαρχος Ζαγορίου Βασίλειος Σπύρου, στον χαιρετισμό του εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για την θυσία των τεσσάρων Κρητών, ενώ ανέφερε τις διαδικασίες που ακολούθησε για να μαθευτούν τα ονόματα τους που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν άγνωστα, αναφερόμενος τέλος στα μεγάλα ιδανικά και τις αξίες του εθελοντισμού.

Σε τηλεφωνική μας επικοινωνία μετά το πέρας της εκδήλωσης ο Νικόλαος Ξυλούρης ή Κούβος, συγκινημένος από την τιμή στον πρόγονο του, έκανε την ακόλουθη δήλωση στην ΑΝΩΓΗ:”Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος για αυτή την εκδήλωση σήμερα στην οποία έδωσα το παρόν με σεβασμό στη μνήμη του Εμμανουήλ Ξυλούρη και των άλλων τριών Κρητών εθελοντών. Άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους πριν 106 χρόνια και που δεν γνωρίζαμε εμείς ακριβώς τον τόπο και τον τρόπο της θυσίας τους. Μάθαμε πλέον τον αγώνα τους και την ηρωική θυσία τους. Ειλικρινά είμαι πολύ συγκινημένος και έτσι την βίωσα όλη αυτή την ημέρα απόψε.Αισθάνομαι μεγάλη περηφάνια που η οικογένεια μου είχε τέτοιους ανθρώπους που πήγαν εθελοντικά να πολεμήσουν για την Πατρίδα τους και εν τέλει να δώσουν το ύψιστο αγαθό, την ζωή τους, για της Ελευθερία της Ελλάδας..”

 

Εμμανουήλ Γεωργίου Ξυλούρης (Νικολάτσος), ετών 19. Έπεσε υπέρ Πατρίδος στις 21 Δεκεμβρίου του 1912, σε μάχη απέναντι στους Τούρκους για την κατάληψη του υψώματος Προφήτη Ηλία στην πορεία του ελληνικού στρατού από το Μέτσοβο προς τα Γιάννινα.Η μάχη έγινε στις 6 Δεκεμβρίου όπου ο Ανωγειανός Ξυλούρης τραυματίστηκε βαρύτατα και εξέπνευσε στις 21 Δεκεμβρίου. Το όνομα του βρίσκεται χαραγμένο στο Ηρώο των Ανωγείων στο Αρμί και από σήμερα θα υπάρχει και η επιγραφή στον τόπο που άφησε την τελευταία του πνοή, κοντά στα Γιάννενα εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τα Ανώγεια, όπου ο νεαρός στρατιώτης πολέμησε για την ελευθερία της Ελλάδας. Σήμερα Σάββατο 10 Νοεμβρίου στις 3 μ.μ στο Δεμάτι, στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνας, στον αύλειο χώρο του οποίου είναι θαμμένοι τέσσερις Κρήτες εθελοντές, ανάμεσα τους και ο Εμμανουήλ Ξυλούρης θα γίνει εκδήλωση μνήμης και τιμής, όπου θα γίνουν και τα αποκαλυπτήρια της πλάκας με τα ονόματα των αθάνατων ηρώων μας. Την εκδήλωση οργανώνουν ο Δήμος Ζαγορίου, η Τοπική Κοινότητα Δεματίου, ο Εξωραϊστικός-Εκπολιτιστικός Σύλλογος Δεματίου «Ο Άγιος Νικόλαος», ο Δήμος Σφακίων Κρήτης και ο Σύλλογος Κρητών Ηπείρου.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Το ιστορικό της ημέρας, στην  εκδήλωση για το Αρκάδι,  εκφώνησε ο διδάκτορας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γεώργιος Μ.Πατεράκης με τίτλο “Η Αρκαδική θυσία, ο Εμμανουήλ Σκουλάς και η διδασκαλία της τοπικής ιστορίας Κρήτης”. Αναλυτικά ολόκληρη η ομιλία του έχει ως εξής:

Πανηγυρικός σημαίνει εορτασμός, αναπολήσεις, έξαρση γεγονότων, ανάκληση μνήμης – Ευκαιρία περισυλλογής, αναστοχασμού, κριτικής ανάλυσης, αξιολογικού σχολιασμού. Αλλά κυρίως εξαγωγής συμπερασμάτων με τη διατύπωση προτάσεων.

Πλούσιο και πολύπτυχο είναι το Ιστορικό γεγονός που γιορτάζεται σήμερα :

Η επέτειος της Αρκαδικής θυσίας,

Η επέτειος αγώνων και συμμετοχής των Ανωγειανών του 1866, τα ονόματα των οποίων ακούσαμε προηγουμένως.

Ο πυρπολητής Εμμανουήλ Β. (Αναγνώστη) Σκουλάς και η επίσημη αναγνώρισή του (από Πολιτεία και Εκκλησία).

Η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας

Η διδασκαλία του μαθήματος της σχολικής τοπικής Ιστορίας.

Θα επιχειρήσω σύντομη, αλλά ανορθόδοξη πορεία στα θέματα προσέγγισης, ανιχνεύοντας τα παρασκήνια της περιόδου. Μια προσπάθεια φωτισμού αθέατων πτυχών του θέματος, πέραν από τα γνωστά για την πολιορκία και την Ολοκαύτωση της Μονής Αρκαδίου.

Διαβάστε την συνέχεια... »

-->