Εκκλησία

Το Σάββατο 13 Απριλίου στις 8 μ.μ θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη λειτουργία για άντρες, λίγο πριν από τον εορτασμό του Πάσχα, από τον π.Ανδρέα Κεφαλογιάννη και τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι. Όπως αναφέρει και ο ίδιος ο π.Ανδρέας:”Κάθε χρόνο είμαστε και περισσότεροι και αυτό είναι μία υποχρέωση προς τον Άγιο και καπετάνιο μας προς τις ψυχές μας και προς τους συνανθρώπους μας.Σας περιμένω όλους..”. Είναι η 18η συνεχόμενη χρονιά που γίνεται η λειτουργία για άντρες, που λαμβάνει χώρα δυο φορές το χρόνο, μια πριν τις γιορτές του Πάσχα και μια πριν τα Χριστούγεννα.

“Ήταν πρώτη φορά το 2001 όταν ο εφημέριος των Ανωγείων σκέφτηκε και έκανε πράξη αυτή τη λειτουργία μόνο για άντρες που γίνεται μια φορά λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα και η δεύτερη λίγο πριν το Πάσχα και την Ανάσταση του Χριστού.Σκοπός της από τη πρώτη χρονιά ήταν να φέρει τους άντρες του χωριού όλων των ηλικιών κοντά στην εκκλησία, καθώς οι περισσότεροι ως κτηνοτρόφοι δεν μπορούσαν λόγω της δουλειάς τους να παρακολουθήσουν τις λειτουργίες. Πλέον κάθε χρονιά η εκκλησία μας κατακλύζεται από άντρες όχι μόνο των Ανωγείων αλλά από όλα τα μέρη της Κρήτης..”

 

 

 

-ΑΠΟ την ιστοσελίδα https://www.pentapostagma.gr

Στα χαρακώματα βρίσκονται πλέον Εκκλησία και κυβέρνηση μετά τα αποτελέσματα της πρόσφατης Ιεραρχίας και την ταφόπλακα στην πρόταση Τσίπρα-Ιερώνυμου. Οι χθεσινές επιθετικές δηλώσεις του συνήθως πράου υπουργού Παιδείας δείχνουν ξεκάθαρα πως στο κυβερνητικό στρατόπεδο έχουν χάσει την ψυχραιμία τους.

Παράλληλα ετοιμάζονται να πλήξουν εκ νέου την πίστη μας με τις αλλαγές του ποινικού κωδικού στις οποίες μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται κάποιες που έχουν να κάνουν με την βλασφημία, την εξύβριση νεκρών κλπ. Για αυτό και η ΔΙΣ την περασμένη εβδομάδα αποφάσισε να παρέμβει για το θέμα της αναθεώρησης του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα για την κατάργηση των άρθρων 198, 199 και 201 που αφορούν στην κακόβουλη βλασφημία, στην καθύβριση θρησκευμάτων και στην περιύβριση νεκρού, γεγονός -που όπως αναφέρει η ανακοίνωσή της-”θα έχει αρνητικά αποτελέσματα για το αγαθό της θρησκευτικής και κοινωνικής ειρήνης, θέμα που αφορά και όλες τις δραστηριοποιούμενες στον τόπο μας γνωστές θρησκείες”.

Ανοίγοντας το «Φάκελο Βλασφημία» το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ, το Σάββατο, αναφέρθηκε στις επερχόμενες αλλαγές, στις πρώτες παρεμβάσεις Ιεραρχών και στο τι ισχύει σε διεθνές επίπεδο.

Σήμερα επανέρχεται και ο λόγος δίνεται στους απλούς κληρικούς.

Σε αποκλειστική του δήλωση στο ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ ο Κρητικός “Παπαφλέσσας” πατήρ Ανδρέας Κεφαλογιάννης εκφράζει την λύπη και τον προβληματισμό του για τις αλλαγές και στέλνει ηχηρότατο μήνυμα προς τους βουλευτές που προτίθενται να ψηφίσουν τις αλλαγές.

Συγκεκριμένα αναφέρει:

“Λύπη προκαλεί η απόφαση για την εξέταση, που αφορά στην κατάργηση των άρθρων σχετικά με την καθύβριση Θρησκευμάτων και καθύβριση νεκρού, σύμφωνα με το προσχέδιο και την πρόταση της επιτροπής που αφορά στο συγκεκριμένο νόμο.

Τα άρθρα αυτά μεταξύ άλλων φροντίζουν ώστε να υπάρχει ο απαραίτητος σεβασμός μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας, να υπάρχει όλο το πλαίσιο εκείνο που βοηθάει στο να διατηρείται η Ειρήνη όπως επισημαίνει και η επίσημη εκκλησία μας στις κοινωνίες μεταξύ των ανθρώπων, που έχουν διαφορετικές ιδεολογικές, οικονομικές, θρησκευτικές και φυλετικές ταυτότητες.

Δεν είναι δυνατόν να μετατραπεί σε πλημμέλημα το αδίκημα και να καταργηθεί η διάταξη και γενικά οι διατάξεις που αφορούν στην ύβρη για τα Θεία και στην ύβρη για τους νεκρούς μας.

Μπορεί κάποιοι να μιλούν για την ελευθερία του ατόμου και των ανθρώπων, η ελευθερία όμως προστατεύεται μόνο όταν υπάρχει ο σεβασμός, η μνήμη και η θέληση, να διατηρήσουμε τους ανθρώπους σε ηρεμία, τις κοινωνίες μας σε ηρεμία και τους κεκοιμημένους μας σε ηρεμία.

Δεν μπορώ ως Έλληνας, ως άνθρωπος, ως Κρητικός, ως ρασοφόρος να συμφωνήσω με την βλασφημία του Θεού. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την περιύβριση ενός νεκρού όποιος και αν είναι, από όπου και αν προέρχεται. Δεν είναι δυνατόν να δεχτώ την περιύβριση ενός τάφου, ενός θρήνου, του πόνου, να ανεχτώ συμπεριφορές, οι οποίες δείχνουν πως για να αισθανθεί κάποιος ελεύθερος πρέπει να ανακόψει την πορεία Ειρήνης των άλλων ανθρώπων.

Δεν θα καταδικάσω όλους όσοι καθυβρίζουν, ασχημονούν, για τα Θεία, για τους νεκρούς μας, για την ορθόδοξη εκκλησία μας. Θα προσπαθήσω να νουθετήσω, όπως το ίδιο θα πράξω εάν διαπιστώσω ότι καθυβρίζονται ή ασχημονούν κάποιοι για άλλα θρησκεύματα, προς άλλους ανθρώπους, άλλων φυλών χωρίς διάκριση.

Είναι η αγάπη χωρίς διάκριση; Όχι. Είναι ο σεβασμός χωρίς διάκριση; Όχι. Γιατί η Ειρήνη δεν έχει διακρίσεις… Απλώνεται από μία αγκαλιά και φτάνει σε έναν ολόκληρο πλανήτη.

Αυτό ας σκεφτούν και στην επιτροπή τη νομοπαρασκευαστική, κυρίως όμως αυτό ας σκεφτούν όλοι όσοι σηκώσουν ψηλά το χέρι και ψηφίσουν “Ναι” στο συγκεκριμένο νόμο και στις συγκεκριμένες αλλαγές. Η χώρα μας μπορεί να μάχεται, να αγωνίζεται για την Ελεύθερη σκέψη και την Ελευθερία, δεν μπορεί όμως να δεχτεί η κοινωνία της, ούτε τη βλασφημία των Θείων ούτε την περιύβριση των νεκρών”.

Πατήστε εδώ και ακούστε το τραγούδι:

https://www.youtube.com/watch?v=VL3PGeuuFn8&feature=youtu.be&fbclid=IwAR2DLwvr1GwfOBLm3W_ErPXZeO0vTkJdHSUUx2dYum4IH0Kp_f9g5pNzFnU

“Μην Ξεχνάς και μη Λυγίζεις”  είναι το τραγούδι του Αϊ Γιώργη που σε ταξιδεύει από το Βυζάντιο μέχρι τις μέρες μας μέσα από στίχους που κουβαλάνε μέσα τους την Ελλάδα. Το τραγούδι ερμηνεύει ο τραγουδοποιός και ψάλτης Βασίλης Δραμουντάντης. Η έκπληξη όμως είναι ότι στο στούντιο της ηχογράφησης δεν βρέθηκε μόνο ο Βασίλης, από δίπλα του είχε και το παπα-Ανδρέα, που με τη βροντώδη φωνή του ερμηνεύει το στίχο «‘Αι Γιώργη, καπετάνιο, με το τάγμα σου το ουράνιο Δώσε δύναμη και φόρα, κάμε την ψιχάλα μπόρα.»

Τους στίχους του εκπληκτικού αυτού τραγουδιού έγραψε ο Μανώλης Αγιομυργιανάκης και τη μουσική ο Βασίλη Δραμουντάνης. Το  “Μην Ξεχνάς και μη Λυγίζεις” παρουσιάζεται αποκλειστικά από την ΑΝΩΓΗ. Είναι μια μουσική παραγωγή της εκκλησίας μας και της ενορίας του Αγίου Γεωργίου. Ένα υπέροχο μουσικό ταξίδι και μια σύμπραξη φίλων, ανάμεσα στον ιερωμένο του Αγίου Γεωργίου και τον γνωστό καλλιτέχνη αλλά και ψάλτη της εκκλησίας μας Βασίλη Δραμουντάνη.

“Πολλές φορές η ανάγκη των ανθρώπων να εκφράσουν όλα όσα έχουν μέσα στην καρδιά τους, όλα όσα κουβεντιάζουν μεταξύ τους, οδηγεί στη δημιουργία ” αναφέρει σχετικά με την κυκλοφορία του τραγουδιού ο π. Ανδρέας και συνεχίζει τονίζοντας:. “Ανταμώσαμε φίλοι μεταξύ μας, κοιταχτήκαμε στα μάτια με τον Βασίλη και νοιαστήκαμε για τις μνήμες μας… Εκείνα που αποτυπώθηκαν στην ιστορία και αποδεδειγμένα πλήγωσαν τη χώρα, τους ανθρώπους, έσπειραν τον θρήνο, την αγωνία και την ανασφάλεια, δεν πρέπει να τα ξεχάσουμε… Ως άνθρωποι με γνώμονα την ειρήνη και την αγάπη δεν πρέπει να επιτρέψουμε να εξαπλώνεται η βία και το μίσος. Αυτό θα το καταφέρουμε αν ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, αν ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ πως είμαστε ικανοί να διαδώσουμε την ομόνοια και την σύμπνοια γύρω μας.

Με τη βοήθεια του θεού και των ανθρώπων, αυτή η χώρα δε θα χάσει την ταυτότητα της. Είναι σπουδαίο να αγαπάς τη γη, το χώμα που άντεξε και αντέχει κάθε βάρος από όλα όσα κουβαλάς. Ας είμαστε μονιασμένοι, μαζί, άνθρωποι με αξία, ουσία, αλήθεια. Αυτό είναι που τελικά θα μας σώσει. Ποτέ το μίσος, ο πόλεμος και ο φασισμός των ιδεών δεν οδήγησαν μπροστά την ανθρωπότητα. Σεβασμός αξίζει στην ιστορία, στους υγιείς θεσμούς, στους νέους μας, στον απανταχού Ελληνισμό, στις αλησμόνητες πατρίδες, στον άνθρωπο, στο θεό. Ας μην ξεχνάμε τα λόγια που συναντούμε στον Ερωτόκριτο: “κι οπού κατέχει να μιλεί με γνώση και με τρόπο, κάνει και κλαίσι και γελούν τα μάτια των ανθρώπω” καταλήγει.

Το τραγούδι συνοδεύεται από ένα υπέροχο βίντεο με εικόνες από τον Ελληνισμό, την Κρήτη, τον Πόντο, την Πόλη και την Κύπρο και είναι μια ευχάριστη έκπληξη και μια διαφορετική πρόταση από την εκκλησία για την στήριξη των αξιών, των παραδόσεων και των ιερών και οσίων του Ελληνισμού.Οι στίχοι του Μανώλη Αγιομυργιανάκη άλλοτε μαχαίρι στην καρδιά για τις αλησμόνητες Πατρίδες,τις γενοκτονίες και τα Ολοκαυτώματα και άλλοτε έναυσμα για χαμόγελο και αισιοδοξία, ντύνουν με τον καλύτερο τρόπο την μουσική σύνθεση στην οποία συνεργάστηκαν αρκετοί μουσικοί:

Bασίλης Δραμουντάνης: Μαντολίνο Γιώργης Σπαχής: Κρητική Λύρα Λάζος Ιωαννίδης: Ποντιακή Λύρα Γιώργης Σαλούστρος(Κεχρής): Ασκομαντούρα Γιάννης Σπαχής: Κρητικό Λαούτο Δημήτρης Παπουτσάκης: Κιθάρες, Μπάσο Φίλιππος Λευκαδίτης: Νταούλι
Ενορχήστρωση: Βασίλης Δραμουντάνης, Μενέλαος Νταγιαντάς Μοντάζ: PLTube Ηχογράφηση, μίξη, Master: Μενέλαος Νταγιαντάς “Πύρηχος Studio” Ερμήνευσαν: Βασίλης Δραμουντάνης, Παπά Ανδρέας Κεφαλογιάννης

Διαβάστε τους στίχους του τραγουδιού:

Ποιο τραγούδι, να σου γράψω, πού τον πόνο σου να πάψω.

 Μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα, που θα ανταμωθεί η χώρα.

Μη στενάζεις Μαυροφόρα, στον καιρό βάστα τη μπόρα

Εχε πίστη και προχώρα, θα’ ρθει κι η μεγάλη ώρα.

‘Αι Γιώργη, καπετάνιο, με το τάγμα σου το ουράνιο

Δώσε δύναμη και φόρα, κάμε την ψιχάλα μπόρα.

Κόκκινη μηλιά, ριζώνει, που ανθίζει και φουντώνει

Κι όσο και αν περνούν οι χρόνοι, τόσο εκείνη δυναμώνει.

Πράσινη γραμμή στο χάρτη, στη φωθιά να γίνει στάχτη.

Μη ξεχνάς και μη λυγίζεις, να θυμάσαι και να ελπίζεις.

 Κόκκινη μηλιά, ριζώνει, που ανθίζει και φουντώνει

Κρήτη, Κύπρος, Πόντος Πόλη, απ΄ το ίδιο περιβόλι.

Χαίρε Δέσποινα το βιο σου, των περήφανων παιδιών σου.

 Πράσινη γραμμή στο χάρτη, στη φωθιά να γίνει στάχτη

Μη ξεχνάς και μη λυγίζεις, να θυμάσαι και να ελπίζεις.

Καλοτάξιδο με τις ευλογίες του Αγίου Γεωργίου, του καπετάνιου των Ανωγείων

Του Αγίου Χαραλάμπου σήμερα, μεγάλη εορτή για τα Ανώγεια και ειδικά για το Περαχώρι, όπου ο διμάρτυρος Ναός της Παναγίας τίμησε ον Άγιο με συλλείτουργο που τελέστηκε το πρωί. Το Περαχώρι άλλωστε για αυτό έχει πολλούς ενορίτες με το όνομα Χαράλαμπος καθώς ο Ναός της Παναγίας είναι αφιερωμένος και στον Άγιο Χαράλαμπο. Στην Λειτουργία βρέθηκε πλήθος πιστών ενώ για τον Άγιο Χαράλαμπο μίλησε στο κήρυγμα του ο .Ανδρέας Κεφαλογιάννης. Αναλυτικά τα όσα είπε.

Αδέρφια μου, συνοδοιπόροι στη ζωή και συνλειτουργοί στα των καθημερινών μας αγώνων, εορτάζομαι σήμερα  τον Άγιο Χαράλαμπο στο απολυτίκιον του οποίου, ακούμε την περιγραφή, του προσώπου και δικαίως αγίου.

Ως στύλος ακλόνητος, της Εκκλησίας Χριστού, καί λύχνος αείφωτος της οικουμένης σοφέ, εδείχθης Χαράλαμπε,  ελαμψας εν τω κόσμω, διά του μαρτυρίου,   ελυσας των ειδώλων, τήν σκοτόμαιναν μάκαρ, διό εν παρρησία Χριστου, πρέσβευε σωθηναι ημας.

Στύλος ακλόνητος, όπως και όλοι εμείς αδερφοί μου, πρέπει να παραδειγματιστούμε και να σηκώσουμε το ανάστημα μας, παρά τη βαρύτητα των συνθηκών και όλων όσων συνθηκών και προσώπων, κολάζουν τις στιγμές μας, σκοτεινιάζουν κάθε λάμψη που έχομε ανάγκη, θεριεύουνε την αγριότητα που κρύβει μέσα του κάθε άνθρωπος.

Στύλος ακλόνητος αν γίνει ο καθείς από εμάς, που σήμερα εορτάζουμε, δηλαδή αναγνωρίζουμε τιμάμε και μνημονεύουμε τον Άγιο Χαράλαμπο, θα καταφέρουμε όλοι μαζί αδέρφια μου να ξεπεράσουμε τα μαρτύρια των αδίκων και τις αδικίες. Θα προσπεράσουμε τα ολίγα που αφορούν σε συναισθήματα και αξία ώστε να νικήσουμε και να πολλαπλασιάσουμε το καλό και την αριστεία. Θα μπορέσουμε ως Ακλόνητοι στύλοι να υποστηρίξουμε την πατρίδα μας και εκείνα που την πληγώνουν να τα απορρίψουμε γιατρεύοντας τις πληγές της.

Λύχνος αείφωτος… Ακόμη μία υποχρέωση που μας επιβάλλεται να αναλάβουμε και ως αείφωτοι λύχνοι να φωτίσουμε εις το πέρας των θαλασσών για να ανταποκριθούμε εις τον φόβο των τρικυμιών και των πελάγων που δεν γνωρίζουμε το τι κρύβουν μέσα τους. Λύχνοι αείφωτοι ώστε να φωτίσουμε την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, να διδάξουμε όσα μας έκαναν περήφανους να τα φωτίσουμε και να τα μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας και ως παρακαταθήκη όπως μας απονεμήθηκαν και εμείς να τα απονείμουμε. Λύχνος αείφωτος ο Άγιος λύχνοι αείφωτοι και όλοι εμείς που συνεχίζουμε τον αγώνα μας σε μία χώρα που ακόμη δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τα δεινά της μεταξύ των οποίων και ο αναιδείς πόλεμος κατά της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης της ευγένειας πολλώ δε μάλλον πόλεμος κατά του ωραίου και της υπέρλαμπρης ορθοδοξίας μας.

Λείπουν αγαπητές μου και αγαπητοί οι λύχνοι στο σήμερα για να φωτίσουν τη δύσκολη πορεία μας και αναζητούμε, πιστεύω έχοντας χάσει τον προσανατολισμό μας, την καθαρή αυτή, το φωτεινό ξημέρωμα, τον προστάτη μας και στυλοβάτη μας. Ο κάθε ένας ξεχωριστά και όλοι μαζί οφείλουμε να ανταμώσουμε και να ανταμωθούμε, μήπως και καταφέρουμε να βρούμε εμείς τον προσανατολισμό μας και να γίνουμε εμείς οι λύχνοι.

Αφεθήκαμε στις επιλογές των λαϊκών και αφήσαμε πιο πέρα από εμάς την αξιοπρέπεια της προσωπικής μας επιλογής. Αφεθήκαμε σε λόγια βαρύγδουπα και υποσχέσεις χωρίς να δείξουμε τη δύναμη μας ως   ενωμένες ατομικές μονάδες. Και για το λόγο αυτό σας καλώ να αποδείξουμε πως ο κάθε ένας μας ξεχωριστά αλλά μονιασμένοι και συμφιλιωμένοι μπορούμε να ξανακερδίσουμε την αξιοπρέπεια μας. Να μην καθόμαστε στα καφενεία μας και στους καναπέδες μας, κρίνοντας και σχολιάζοντας τα πεπραγμένα των άλλων, αλλά να σηκωθούμε και να συμμετέχουμε σε όλα όσα ορίζουν τη ζωή μας.

Ενωμένοι όμως, δυνατοί και συμφιλιωμένοι.

Έλαμψε στον κόσμο όλο μέσω του μαρτυρίου ο Άγιος Χαράλαμπος, και το αυτό πρέπει να πετύχουμε και εμείς. Να λάμψουμε στον κόσμος το δικό μας, στον μικρό κοσμό μας μέσω του μαρτυρίου και των μαρτυρίων μας. Δηλαδή να σταθούμε όρθιοι να μη λυγίσουμε να μην πλανηθούμε και να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε, τη γη μας, τη σημαία μας, τις οικογένειες μας, τον πολιτισμό μας, το δίκαιο του συγγενή των γειτόνων μας. Την αλήθεια της ορθοδοξίας αλλά και την αγκαλιά όλων των πονεμένων.

Η λάμψη αδέρφια μου, δεν ανήκει στους γνωστούς διάσημους, επώνυμους και προύχοντες. Η Λάμψη ανήκει στους αγωνιστές, τους καθημερινούς ήρωες και αγίους. Η λάμψη είναι αυτή που αναδύεται μέσα από κάθε άνθρωπο ο οποίος δικαίως πράττει τα της ζωής του και άξια προβάλλει στην κοινωνία.

Ο Άγιος Χαράλαμπος βασανίστηκε σκληρά και αποκεφαλίστηκε. Σκεφτείτε όμως αδέρφια μου, πως δύο  εκ των στρατιωτών που διατάχθηκαν να τον βασανίσουν βλέποντας το μαρτύριο του έγιναν Χριστιανοί. Για το λόγο αυτό και σήμερα γιορτάζουν και εκείνοι οι οποίοι είναι οι  Άγιοι Πορφύριος και Βάπτος.

Επομένως αδέρφια μου όταν μπορούμε και αντέχουμε την αδικία των ημερών και συνεχίζουμε με στοχοπροσύλωση τον αγώνα μας για το δίκαιο, το ορθόδοξο, το υγιές και το ωραίο, οι δίπλα μας, οι συνάνθρωποι μας, όσες διαφορές και να έχουμε μεταξύ μας, ομολογούν τελικά ότι λειτουργούμε στον καλό αγώνα. Και τελικά γίνονται και εκείνοι συνοδοιπόροι μας.

Παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία που υπάρχουν για τη ζωή του Αγίου Χαραλάμπους είναι λίγα, εντούτοις είναι γνωστός για τα πολλά θαύματα που έκανε και αφορούσαν κυρίως  το γενικώτερο κοινωνικό σύνολο. Προστάτευε ο Άγιος τους ανθρώπους εις το σύνολο τους, Από σεισμούς, από πολέμους, από αρρώστιες, από ανομβρίες, προστάτευε τις καλλιέργειες… Ο Άγιος των πολλών θαυμάτων για πολλούς ανθρώπους.

Το θαύμα αδέρφια μου είναι να αγαπάμε τους ανθρώπους, τον κάθε έναν ξεχωριστά και όλους μαζί. Και να κάνουμε πράξεις για αυτούς. Αυτό είναι θαύμα. Η κάθε πράξη στο κάθε σήμερα.

Ας φωτιστούμε από τον Άγιο Χαράλαμπο και ας αξιωθούμε της ζωής του ως παράδειγμα και ως κοινωνοί.

Είναι δύσκολες οι μέρες που περνάμε. Αλλά εμείς είμαστε πιο δυνατοί, πιο ανθεκτικοί, πιο έτοιμοι. Διότι είμαστε πλάσματα του θεού της αγάπης και υπό την προστασία της μάνας παναγίας μας.

Δεν απελπιζόμαστε. Δεν παραδινόμαστε. Δεν αντιδικούμε, όμως μαχόμαστε για τη ζωή που αξίζει, για τη ζωή μας, την αξιοπρέπεια μας, τις οικογένειες, μας, την πίστη μας. Μαχόμαστε και θα νικήσουμε με τη βοήθεια του κυρίου υμών Ιησού χριστού και των ορθοδόξων αξίων ιερομαρτύρων μας.

Ας είμαστε ευλογημένοι και άξιοι ο ένας να βλέπει στα μάτια στον άλλον.

 

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, η οικογένεια των Νταγιαντάδων τίμησε με πανηγύρι τον Άγιο Χαράλαμπο, παραμονή της εορτής του σήμερα Σάββατο 9 Φεβρουαρίου, στο μικρό εκκλησάκι που έχει χτιστεί προς τιμήν του απέναντι από το θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”. Πλήθος κόσμου βρέθηκε εκεί ενώ ο ιερωμένος πατήρ Ανδρέας Δραμουντάνης τέλεσε τρισάγιο. Στη συνέχεια η οικογένεια Νταγιαντά παρέθεσε πλούσιο τραπέζι με αυθεντικά παραδοσιακά Ανωγειανά εδέσματα στον κόσμο και στους προσκεκλημένους της, στην παραδοσιακή ταβέρνα του “Γκαγκάρη” που βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία.

Το πανηγύρι των Νταγιαντάδων για τον Άγιο Χαράλαμπο, ξεκίνησε το 2009 όταν ο Βασίλης Νταγιαντάς έκτισε το συγκεκριμένο εκκλησάκι εις μνήμην του πατέρα του Χαράλαμπου Νταγιαντά ή Νταγιαντοχαραλάμπη.

Κάθε χρόνο όλο και περισσότερος κόσμος συγκεντρώνεται εκεί για την χάρη του Αγίου, με τη συγκεκριμένη ημέρα να αποτελεί πλέον θεσμό και να είναι το πανηγύρι των Νταγιαντάδων τον χειμώνα.

Φωτογραφίες:Γιώργος Νταγιαντάς

 

Το κήρυγμα του παπα- Ανδρέα:

“Καλωσορίζει κι απόψε ο Άι γιώργης μας όλους εμάς,

που από τούτο τον τόπο στα ψηλά του Ψηλορείτη μπορούμε και βλέπουμε πιο μακριά στον ορίζοντα, που τόσο ανάγκη έχει ο άνθρωπος.

Κι όλοι εμείς καλωσορίζουμε τους αξιωματικούς μας που βρίσκονται,  απόψε αναμεταξύ μας, για να τιμήσουμε, να μνημονεύσουμε και να λειτουργήσουμε για τις ψυχές όλων των ηρώων μας αεροπόρων, που με απόλυτη γνώση για το τι σημαίνει Ελλάδα, Πατρίδα, Σύνορα πίστη, οικογένεια, υπερασπίστηκαν   και θυσίασαν, κάθε γήινο,

ώστε να μπορέσουν να μας χαρίσουν ελπίδα, θαυμασμό, αναμονή, ασφάλεια μα πάνω από όλα συνέχεια της ύπαρξης του τόπου τούτου και των σπιτικών μας.

Αετοί, όπως τους χαρακτηρίζουν οι Έλληνες τους πιλότους μας, της πολεμικής μας Αεροπορίας.

Άγγελοι με σιδερένια φτερά θέλω να πιστεύω προσωπικά, μιας και ο ρόλος τους, είναι να βρίσκονται στον Ελληνικό ουρανό, λίγο κάτω από το θεό μας, λίγο πάνω από εμάς

και με θέληση ψυχή μα και τόσες αντοχές, να επιβεβαιώνουν συνεχώς, ότι η χώρα τούτη, από ανώνυμους, πιστούς, μπορεί να συνεχίζει να υπάρχει.

Από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οι Έλληνες πιλότοι, είχαν καταφέρει να κερδίσουν το θαυμασμό των άλλων λαών, για το πάθος τους, τις δεξιότητες τους κυρίως όμως για το ότι άφηναν πίσω τους το εγώ, προτείνοντας μπροστά, το ΕΜΕΙΣ.

Το Εμείς της Θάλασσας, το Εμείς του Ουρανού, το Εμείς της γης, των αγώνων, των ηρώων, των γερόντων, των παιδιών, των σκολειών, το εμείς της οικογένειας, των καμπαναριών και των εικονοστασιών, των εθίμων και του ελληνικού ήθους, το εμείς του πολιτισμού και της γνώσης, του ιδρώτα και της μάνας, το εμείς του πατέρα και των ευχών, το εμείς της φιλίας και της αγάπης, της ελπίδας και των ονείρων, του αγέρα και ενός ήλιου, που από την ύπαρξη του, γνωρίζει τόσο καλά πως πρέπει να φωτίζει και να ζεσταίνει μια χώρα, που ποτέ δε ζήτησε τίποτα περισσότερο, πέρα από το να έχει στο κάθε σήμερα και στο κάθε αύριο της, έτοιμους, ζεστούς και αληθινούς ανθρώπους.

Αυτό το ΕΜΕΙΣ,

υπερασπίστηκαν οι πεσόντες αεροπόροι μας και αυτό το εμείς υπερασπίζονται τα νιάτα μας, που βρίσκονται μέσα στα αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας.

Αυτό το ε,

επιβάλλεται να περισώσουμε αδέρφια μου ως ένδειξη τιμής και ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

σε όλους εκείνους που μας το διαφύλαξαν και μας το χάρισαν.

Έλληνες Πιλότοι, που σε κάθε κάλεσμα βρέθηκαν σε ελάχιστα λεπτά, πίσω από το πηδάλιο και με φουλ τις μηχανές, έφτασαν στα σύννεφα, για να προστατέψουν το στέμμα που έχει στο κεφάλι του κάθε ένας από εμάς εδώ στη γη της Ελλάδας.

Γιατί συνάνθρωποι και αδέρφια μου, ο κάθε ένας από εμάς έχει χτίσει το δικό του βασίλειο, ψυχής, καρδιάς, οικογένειας, αισθανόμενος πως οφείλει να το υπερασπιστεί και να το προστατεύσει.

Σε τούτο το χρέος της προστασίας συνεπίκουροι, αδερφοποιητοί χωρίς φανφάρες και σημαιάκια, στέκονται οι Έλληνες πιλότοι μας, οι ήρωες που χάθηκαν είτε σε καιρό ειρήνης είτε σε καιρούς πολέμων.

Αυτό το χρέος το δικό μας για το βασίλειο μας, το κάμανε χρέος και δικό τους, αφήνοντας τις περισσότερες φορές πίσω το δικό τους βασίλειο, για να αποδείξουν ότι τα δικά μας παιδιά ήταν και δικά τους, για να αποδείξουν το μεγαλείο, η κάθε Ελληνική οικογένεια και το κάθε κομμάτι Ελληνικής γης που δεν είναι δικό μας, αξίζει να το βλέπουμε, να το νιώθουμε μα και να το προστατεύομαι ως να ‘τανε δικό μας.

Αυτό είναι που πρέπει να υπερασπιστούμε,  αν θέλουμε πραγματικά το μνημόσυνο στους αεροπόρους μας, που χάθηκαν, από τις αγκαλιές των παιδιών τους και των γονιών τους, για όλους εμάς, να έχει αλήθεια και σεβασμό.  Να υπερασπιστούμε δηλαδή την καθολικότητα και όχι την ατομικότητα. Να υπερασπιστούμε τη σημαία μας και όχι την προσωπική μας περιουσία, να δώσουμε από το πιάτο μας φαγητό κι ας μη χορτάσουμε οι ίδιοι.  Σύμφωνα με τα επίσημα Αρχεία του Υπουργείου Πολέμου του Ηνωμένου Βασιλείου, στα Αρχεία του στρατοπέδου «Stalag Lugt III» που λειτούργησε από το 1942 έως το 1945 στην πόλη Ζάγκαν της κατεχόμενης Πολωνίας και στο οποίο κρατήθηκαν εκατοντάδες αεροπόροι αιχμάλωτοι πολέμου των Συμμάχων, μεταξύ τους υπήρξαν και Έλληνες. Σε ένα στρατόπεδο αιχμάλωτοι, αεροπόροι από διαφορετικές χώρες, αλλά ΣΥΜΜΑΧΟΙ.

Συμμαχήσανε δηλαδή κατά του ενός εχθρού που εκείνη την εποχή ήταν ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ της Γερμανίας.  Συμμαχήσανε και ας μη μιλούσαν την ίδια γλώσσα αλλά ήταν έτοιμοι.

Έτοιμοι, όπως είχε αναφέρει και ο ήρωας μας, αεροπόρος μας Γιώργος Μπαλταδώρος για τους Έλληνες Πιλότους… «Είμαστε πάντα έτοιμοι…»  Αυτό είχε πει. Και τι σημαίνει αδέρφια μου έτοιμος.

Έτοιμος είναι εκείνος που δεν υπολογίζει το τώρα, δεν λυγίζει μπροστά στα προσωπικά του όνειρα,  δεν εγκαταλείπει φοβούμενος την προσωπική απώλεια ή τον πόνο.  Έτοιμος είναι εκείνος που λέει ΠΑΜΕ. Που χαμογελάει μπροστά στο άγνωστο μιας και του αρκεί η σκέψη και μόνο, ότι με τον αγώνα του, ίσως και τη θυσία του θα χαρίσει το χαμόγελο, τη ζωή, τη λύτρωση, το αύριο σε όλους τους άλλους, που αν και δεν είναι η οικογένεια του, τους νοιάζεται ως οικογένεια του. Να ακόμη μια λέξη υπέροχη, θεάρεστη.

Η λέξη ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ.

Να νοιαζόμαστε αδέρφια μου, να νοιαζόμαστε και να μην ξεχνιόμαστε, διότι όποιος ξεχνιέται δεν μπορεί ούτε να δικαιούται μα ούτε και να ελπίζει.  Δεν μπορεί όποιος δεν νοιάζεται να είναι στους ΑΣΣΟΥΣ  διότι όπως λένε και στην αεροπορία,  χαρακτηρίζεται ως ΑΣΣΟΣ, εκείνος που πρωτεύει, που εξελίσσεται, που πετυχαίνει το στόχο του και πραγματοποιεί καταρρίψεις.

Ποιος είναι ο στόχος;;;;

Να αγγίξουμε θεό…  ποιες είναι οι καταρρίψεις μας;;;;;

Να απωλέσουμε, να διώξουμε κάθε μικρότητα από τη ζωή μας, κάθε αρνητικό πάθος ,να κρατήσουμε όλα τα ουσιαστικά και δημιουργικά πάθη, δίνοντας έμφαση στα δύο πιό σημαντικά. Το πάθος για την πίστη μας και το πάθος για την πατρίδα μας.

Τότε αδελφοί μου θα είμαστε ΑΣΣΟΙ…..

Τότε θα έχουμε αποδείξει ότι είμαστε άξιοι για το ΕΜΕΙΣ, για το νιάξιμο των άλλων προς εμάς,  άξιοι για τη θυσία των άλλων για εμάς, άξιοι για να μετέχουμε στη ζωή του Ωραίου καθήκοντος και όχι του υπηρετών την ΥΛΗ.  Οι Έλληνες ήρωες Αεροπόροι, όπως  ο Σμηναγός Αντωνίου ο Αργυρόπουλος, ο Μητραλέξης ο Φανουργάκης, ο Δάγγουλας και τόσοι άλλοι, από τον πρώτο μέχρι και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, από το Αλβανικό Μέτωπο μέχρι και τη Μέση Ανατολή, από την Κορέα μέχρι και τις συνεργασίες με την ΡΑΦ, από τους υπηρετούντες σε Ελληνικές,  βρετανικές και αμερικανικές Μοίρες, όλοι όσοι χάθηκαν, είχαν μέσα τους τον θαυμασμό για τη ζωή, την πίστη για το άξιο, τον ηρωισμό για προμετωπίδα.

Και δεν σκέφτηκαν ποτέ

ότι τα σκοπευτικά του εχθρού,

τους σημαδεύουν την πλάτη.

Δεν αρνήθηκαν ποτέ να συμμετάσχουν στην αποστολή, διότι ήξεραν πολύ καλά και ήταν ξεκάθαρο μέσα τους  ότι  ο κάθε άνθρωπος   άνδρας ή γυναίκα αν δεν έχει ΑΠΟΣΤΟΛΗ στη ζωή του, η ζωή είναι χωρίς μεγαλείο. Ζωή άνευ ουσίας, ζωή άνευ υπέρλαμπρου φωτός.

Υπερασπίστηκαν οι πιλότοι σε κάθε τους αποστολή  την Ελλάδα, τους Έλληνες, τις εσχατιές των συνόρων, το θεό μας και κάθε νέα γέννα από τις Ελληνίδες Μάνες που μέσα στο DNA  τους, γνωρίζουν ότι έχουν το χρέος.

Αυτό το χρέος, υπερασπίστηκαν οι ήρωες μας, οι αετοί μας, τα παλικάρια μας. Λίγοι;;;   Ναι.   Ξεχωριστοί;;;; Ναι. Πειθαρχημένοι;;;; Ναι. Μα πάνω από όλα ήταν τα αδέρφια μας που μέσα στο cock pit έκαναν τα πάντα για να υπερασπιστούν τα αδέρφια τους. ΕΜΑΣ…… Και χάθηκαν στην απεραντοσύνη του Ουρανού, στην απεραντοσύνη της θάλασσας.

Χωρίς δάκρυ. Με χαμόγελο… Το δικό μας το δάκρυ, σεντόνι στη σκέψη τους, φιλί στα πρόσωπα τους, υπόσχεση στη θυσία τους. Πως δε θα εγκαταλείψουμε, δε θα υποστείλουμε τη γαλανόλευκη, δεν θα εμπλακούμε σε παραλογισμούς, δε θα νοιαστούμε για το δήθεν και την ύλη.

Για να μπορούμε,  να γίνουμε ήρωες και εμείς σε μία δύσκολη καθημερινότητα με συνεχείς απειλές για την αξιοπρέπεια μας, για τα δικαιώματα μας, για την ανθρωπιά μας και για το ήθος μας.

Πως δε θα εγκαταλείψουμε το νοιαξιμο για το διπλανό μας, αλλά και όλους τους Έλληνες,

πως δε θα αφήσουμε τα μικρά να λιώσουν τα μεγάλα, τις μικρότητες δηλαδή, τα μικροπολιτικά, τις μικροαμπελοσοφίες,  το ύπουλο και το ψέμα, να νικήσουν την καθαρή ματιά, το σφίξιμο του χεριού του ενός προς τον άλλον.

Το φιλί ζωής σε κάθε διπλανό μας που χάνει την ανάσα του από τις δυσκολίες.  Μόνο τότε αδέρφια μου, θα είμαστε πραγματικά ελεύθεροι, όπως ελεύθερος είναι και ο αετός του Ψηλορείτη.  Όπως ελεύθεροι ήταν οι ήρωες αεροπόροι μας, όπως ελεύθεροι, είναι τα παιδιά που υπηρετούν στα μαχητικά της πολεμικής μας αεροπορίας.

Γιατί αδέρφια μου, θαρρώ, πως δεν αξίζει η ζωή χωρίς τη λευτεριά  και λεύτερος δεν αξίζει αν είσαι μόνος χωρίς τους άλλους πλάι σου και το πλάι του κάθε ενός συντροφεύεται μόνο με το νοιάξιμο και νοιαξιμο δεν υπάρχει στο καταμόνας αλλά στο όλοι μαζί….

Τότε αξίζει κάθε αγώνας, κάθε ταξίδι κάθε θυσία.

Να είστε καλά σκεπασμένα αδέρφια μας πιλότοι, με τα σύννεφά των ουρανών, με τα κύματα των θαλασσών, την αναπνοή του θεού και να είστε σίγουροι πως και οι δικές μας πράξεις θα μαλακώνουν τα προσκέφαλα σας. Τιμή και δόξα στους ήρωες πιλότους,

Τιμή και μνήμη σε όσους θυσιάστηκαν για τη μικρή αλλά τόσο μεγάλη Ελλάδα

Τιμή και σεβασμός στους αετούς μας με τα σιδερένια φτερά και την ακλόνητη πίστη…”

-->