Θερμοκρασία 11.5°
Άνεμος 1.6 ΒΑ
Βαρόμετρο 1015.0
Υγρασία 92%
Βροχόπτωση Μήνα 38.8 mm
Στοιχεία από τον σταθμό του ΕΑΑ στα Ανώγεια

Εκκλησία

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Ασυμβίβαστος, αντισυμβατικός, λεβέντης, δεν μασαέι τα λόγια του και έχει αλλεργία στο Political correct! Ο κατάλληλος άνθρωπος να σχολιάσει την πρόθεση συμφωνίας Πολιτείας-Εκκλησίας όπως διαμορφώθηκε αυτή από το κοινό ανακοινωθέν του πρωθυπουργού και του Αρχιεπισκόπου μιλάει σήμερα αποκλειστικά στο ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ.

Ο παπά-Ανδρέας Κεφαλογιάννης από τα Ανώγεια δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις! Σαν σύγχρονος “Παπαφλέσσας” τα βάζει με το σύστημα και νικάει.

Το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ μίλησε μαζί του και του ζήτησε να σχολιάσει όλες τις πτυχές του ανακοινωθέντος και βέβαια το ζήτημα της αλλαγής δεδομένων για την μισθοδοσία του κλήρου.

“Δε θα συμμετάσχω σε καμμία συζήτηση που αφορά σε μισθούς σε χρήματα σε οβολούς σε ασφαλιστικά θέματα. Συμμετέχω εδώ και πολλά χρόνια σε συζητήσεις, καλέσματα, προσωπικούς και κοινούς αγώνες που αφορούν στην Ελλάδα μας στηn Oρθοδοξία, στη σημαία, στα παιδιά μας, στη μόρφωση, στην παιδεία, στην αλληλεγγύη και σε όλα εκείνα που δημιουργούν ανάταση στον άνθρωπο και σε κάθε πιστό, πονεμένο, αδελφό ή μη” σχολίασε αρχικά δίνοτας στίγμα.

Μιλώντας για τον Αλέξη Τσίπρα τόνισε: “Ένας πρωθυπουργός, άθεος όπως ο ίδιος δηλώνει, δεν αρνήθηκε να βρεθεί κεκλεισμένων των θυρών μέσα στην εκκλησιά μου στον Αη Γιώργη Ανωγείων, να του πω μερικές γνήσιες, απλές ορθόδοξες, λογικές κουβέντες και από τη στάση του να καταλάβω ότι τουλάχιστον ξέρει να ακούει και να σέβεται”.

Και συνεχίζει αναφερόμενος στην πρόταση συμφωνίας:

“Αυτό διαπίστωσα και μετά το Κοινό με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Ανακοινωθέν. Ως πρώτη εκτίμηση διακρίνω ότι το Σύνταγμα σε ότι αφορά το άρθρο 3 και 13 δεν πρόκειται να αλλάξει. Διαπιστώνω ότι υπάρχει συστράτευση Πολιτείας -Εκκλησίας, ώστε από κοινού να μπορέσουν να λειτουργήσουν για το Κοινό καλό. Αν δεν τα καταφέρουν θα είναι αποτέλεσμα της μη σωστής συνεργασίας. Πιστεύω στη Θεία οικονομία και ως εκ τούτου ο Κύριος και Θεός μας θα μεριμνήσει για το κοινό καλό.

Είμαι σίγουρος ότι η εκκλησία στο σύνολο της δεν πρόκειται να εκτεθεί. Είμαι επίσης σίγουρος πως τελικά αντί για διαχωρισμό Κράτους -Εκκλησίας θα υπάρξει συμπόρευση και συστράτευση. Πιστεύω πως όλα γίνονται για κάποιον λόγο καλό. Έχει αποδειχθεί ότι η Εκκλησία και ο κλήρος, το πλήρωμα της εκκλησίας και η ελληνορθόδοξη κουλτούρα δύσκολα μολύνονται, δύσκολα πλήττονται, δύσκολα πολεμούνται. Αυτό έχει γίνει κατανοητό από όλους…. Δεν μελλοντολογώ όμως διαβλέπω πως όλα θα είναι προς ώφελος της Θείας πίστης και εκκλησίας. Μακριά από φανατισμούς, μακριά από συνομοσιολογίες μακριά από όλα όσα απερίσκεπτα μπορεί να μας πληγώσουν”.

Στην συνέχεια εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στα όργανα της Εκκλησίας της Ελλάδος ενώ έστειλε μήνυμα και στους ιερείς….

“Εμπιστεύομαι τις Ιερές Συνόδους μας, τους αρχιερείς μας. Καλώ όλους όσοοι φέρουν το ράσο και επέλεξαν τα Θεία μυστήρια αντί της λαϊκής ζωής, να είναι ολιγόλογοι, και να μην επιτρέψουν σε κανέναν να πει πως σήμερα ξεσηκώνονται οι παπάδες επειδή νιώθουν ανασφάλεια για τα πορτοφόλια τους. Ο κλήρος της Ελληνορθόδοξης εκκλησίας δεν έχει σχέση με τα πορτοφολια και τα αργύρια.

Συσχετίζεται μόνο με όλα όσα μπορούν να βοηθήσουν στη σωτηρία της ψυχής αλλά και την ανάπαυση της δύσκολης καθημερινότητας για την οποία όλοι οι πολίτες είμαστε υπεύθυνοι, κυρίως λόγο των τόσων χρόνων σιωπής μας δεδομένου ότι βλέπαμε που οδηγούμαστε και δεν αντιδράσαμε. Ας επιτρέψουμε στο χρόνο να λειτουργήσει, ας επιτρέψουμε στους Ιεράρχες μας να αποφασίσουν για τη κοινή θέση επί του θέματος, ας επιτρέψουμε στο Θεό να ευλογήσει τα άριστα και καλά για όλους εμάς”.

 

 Ρεπορτάζ:Γιώργης Μπαγκέρης

Φωτογραφίες:Τζούλια Νταγιαντά

Με λαμπρότητα και μεγάλη συμμετοχή, τίμησαν οι Ανωγειανοί τον Άγιο Γεώργιο τον μεθυστή, στην πλατεία Μεϊντάνι, με την πανηγυρική Θεία Λειτουργία και το τραπέζι που παρατέθηκε από όλους τους ενορίτες της εκκλησίας μας. Σε μια ηλιόλουστη ημέρα η πλατεία κατακλύστηκε από ανθρώπους κάθε ηλικίας και για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά τίμησαν τον Άγιο Γεώργιο. Στην λειτουργία χοροστάτησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρεθύμνου κ.κ Ευγένιος, μαζί με τους ιερωμένους του χωριού. Φέτος ο π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, τίμησε τους μεγάλους ευεργέτες της, τον Αντώνη και την Μαρίτα Καράτζη και τον Σπύρο Καλλέργη, η προσφορά των οποίων διαχρονικά στον Ναό αλλά και γενικότερα στα Ανώγεια είναι σπουδαία.

Δυο εικόνες του Αγίου Γεωργίου προσέφερε ο π.Ανδρέας στον  Αντώνη Καράτζη, που πρόσφατα ολοκλήρωσε την προσφορά του στην Αγιογράφηση ολόκληρου του Ναού, αλλά και στον Σπύρο Καλλέργη που προσέφερε τα μέγιστα στη μόνωση του και στην κατασκευή της σκεπής του.

Στη συνέχεια όλοι οι ντόπιοι και επισκέπτες απόλαυσαν ένα πλούσιο τραπέζι στην πλατεία Μεϊντάνι, με όλες τις αυθεντικές ανωγειανές γεύσεις, προσφορά των ενοριτών. Οι άνδρες της ενορίας έφτιαξαν το κρέας και οι γυναίκες ενωμένες με μια ξεχωριστή λιχουδιά από την καθεμιά, έφεραν ένα υπέροχο αποτέλεσμα και ένα τραπέζι που ικανοποίησε όλο τον κόσμο.

 O ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ

Στο κήρυγμα του από άμβωνος, ο Μητροπολίτης Ρεθύμνου και Αυλοποτάμου κ.κ Ευγένιος, τόνισε χαρακτηριστικά τα εξής:

“Από όσα είπες π.Ανδρέα με τη δική σου χαρακτηριστική και αληθινή φωνή, προσέγγισες και το μυστήριο που περιβάλλει και το ιερό πρόσωπο του σήμερα εορταζόμενου Αγίου Γεωργίου που στη ζωή του δεν έκανε τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από αυτά που είπες. Είπα με τη δική σου φωνή. Μου αρέσει αυτή η λέξη. Η λέξη φωνή που δεν έχει καμία σχέση με τη λέξη φωνασκία. Τούτους τους καιρούς, ακούμε συνήθως φωνασκίες και όχι φωνές. Η λέξη φωνασκία κρύβει μέσα της τη λέξη σκιά και η σκιά από όπου κι αν προέρχεται φανερώνει σκοτάδι και όχι φως. Μακριά από εμάς το σκοτάδι. Οι ευσεβείς μας πρόγονοι μας έμαθαν πως να το διώχνουμε σε κάθε επίπεδο της ζωής, σε όλα τα θέματα. Από όσα είπες θα κρατήσω μόνο μια λέξη και τη βρίσκω στον καπετάνιο, καβαλάρη Άγιο Γεώργιο. Είπες τη λέξη ισορροπία. Μια μικρή διόρθωση επίτρεψε μου. Αυτή η ισορροπία δεν είναι ένα αγαθό που έρχεται από έξω, αλλά είναι κάτι που βγαίνει από μέσα. Για αυτό οι παλιοί όταν κάποιος δεν την είχε απλά τον έλεγαν ανισόρροπο και ήξεραν τι έλεγαν και εννοούσαν. Ο Άγιος Γεώργιος πάνω στο άλογο του αν δεν είχε ισορροπία δεν θα έκανε πολύ ώρα. Εκείνος όμως είχε ισορροπία, εσωτερική και εξωτερική και με το παράστημα του και με την εικόνα του που είναι ένα βιβλίο ανοιχτό, αυτή την ισορροπία διδάσκει.

Σήμερα όλος ο κόσμος ήρθε για να συναντηθεί με τον Άγιο Γεώργιο. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο θαύμα που μας κάνει ένας Άγιος στη γιορτή του. Μας δίνει τη δυνατότητα να είμαστε μαζί. Να βγαίνουμε ο καθένας μας από τον ατομισμό του και να γινόμαστε ένα στο σώμα της οικογένειας της εκκλησίας.Όπου κανείς δεν περισσεύει, όπου κανείς δεν είναι πιο προβεβλημένος από τον άλλο. Λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:’Μπροστά στο Θεό είμαστε όλοι πρόβατα”. Μπροστά στους ανθρώπους ίσως κάποιοι να φαίνονται πρόβατα και κάποιος ο βοσκός.Ξαναλέω όμως, μπροστά στο Θεό και ο βοσκός είναι πρόβατο. Το ερώτημα όμως που πρέπει να θέτουμε στον εαυτό μας είναι αν είμαστε  πρόβατα του Θεού, ή πηγαίνουμε σαν τα πρόβατα; Όπως είπε όμορφα με το δικό του τρόπο ο πατήρ Ανδρέας. Είμαστε πρόβατα του Θεού λοιπόν και δεν πηγαίνουμε σαν τα πρόβατα επειδή κάποιοι το θέλουν διαφορετικά. Με αγαθές συνειδήσεις ξέρουμε ότι συμπορευόμαστε σε αυτή τη ζωή.

Πολλές φορές κάνουμε το λάθος να γυρεύουμε το Θεό στα σύννεφα. Ο Θεός δεν είναι στα σύννεφα, είναι στα μάτια του αδερφού μας, στα μάτια του συνανθρώπου μας. Εκεί τον βρίσκουμε και ματαιοπονούμε αν τον ψάχνουμε αλλού, ψηλά και μακριά. Και πολλές φορές πλάθουμε και λανθασμένες εικόνες για εκείνον και του δίνουμε ιδιότητες που δεν έχει. Μια είναι η ιδιότητα του. Είναι Πατέρας και είμαστε παιδιά του, άρα και μεταξύ μας αδέρφια.Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.Κανείς δεν περισσεύει.

Χάρηκα σήμερα για την απόδοση της τιμής στους δυο ευπατρίδες που προέρχονται από ετούτο τον τόπο, που μόνο από το όνομα του, μιλάει και λέει όσα μέχρι τώρα είπα. Ανώγεια, από το πρώτο συνθετικό της λέξης παραπέμπουν στα άνω και όχι στα επί της γης. Υπάρχουν και τα άνω της γης. Και Ανώγεια δεν είναι μόνο η ανω-γη εδώ αλλά και τα άνω της γης. Ο Πρεβελάκης έγραψε κάποτε για την απάνω Κρήτη, των ηρώων, των Αγίων όσων έχουν πολιτογραφηθεί πολίτες του ουρανού και έχουν προέλθει από το περβόλι αυτής της εύφορης γης της Κρήτης.Υπάρχουν λοιπόν και τα άνω Ανώγεια. Υπάρχουν και τα Ανώγεια που παραπέμπουν στα άνω, στα υψηλότερα, στα πνευματικότερα και όχι στα χαμερπή και ρέοντα τούτου του κόσμου.

Το τελευταίο μήνυμα που θέλω να πάρουμε σήμερα φεύγοντας από τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου που πρώτος το έκανε πράξη. Εκείνος δεν έδωσε απλώς, αλλά δόθηκε. Άλλο πράγμα είναι να δίνω. Εύκολο.Και άλλο είναι να δίνομαι. Δύσκολο. Αλλά αυτό είναι τελικά το κατόρθωμα το οποίο αξίζει κάθε τιμής και κάθε προβολής, όχι γιατί η οικογένεια Καράτζη ή ο Σπύρος Καλλέργης έχει ανάγκη τιμών και εγκωμίων αλλά γιατί η κοινωνία έχει ανάγκη παραδειγμάτων. Έχουμε ανάγκη παραδειγματισμού για να γίνεται ο ένας για τον άλλο αρωγός και έτσι πάει η κοινωνία μπροστά και έτσι κάνουμε τον κόσμο καλύτερο και έτσι τον παραδίδουμε σε αυτή τη νέα γενιά που την χάρηκα σήμερα μπροστά μου. Χαίρομαι γιατί στα Ανώγεια, όντως γίνεται εθνική αντίσταση, όχι μόνο παλιότερα, αλλά ιδιαίτερα σήμερα. Και ποια είναι η εθνική αντίσταση σήμερα; Η πολυτεκνία μας. Γιατί το υπ αριθμόν ένα πρόβλημα της Πατρίδας μας δεν είναι οι έξω αλλά είναι η υπογεννητικότητα μας, στην οποία κάποιοι απέξω ποντάρουν. Από εδώ από τα Ανώγεια σήμερα πρέπει να εξακτινωθεί αυτό το μήνυμα. Πως δε μπορεί άλλο να αιμορραγεί αυτή η πατρίδα και κάθε χρόνο να βλέπουμε όλο και περισσότερους θανάτους και όλο και λιγότερες γεννήσεις.

Αυτός λοιπόν ο καπετάνιος, ο Άγιος Γεώργιος μας λέει σήμερα:”Αναντρανιστά και ψηλά το κεφάλι. Με τις αρχές, τις αξίες, τον Ορθόδοξο πολιτισμό και το ήθος μας.Προπάντων με την ενότητα μας”.Μακριά από διχασμούς που ρίχνουν νερό σε δεξαμενές που δεν θέλουμε να γεμίσουν. Σας ευχαριστώ όλους θερμά..”

Ο παπα- Ανδρέας

Ο π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης κατά την παράδοση των εικόνων του Αγίου Γεωργίου στους  ευεργέτες της εκκλησίας μας είπε τα εξής:

«Αγαπητοί μου…

Στις μέρες μας η αλληλεγγύη, η συμμετοχή, η στήριξη είναι έννοιες που αποκτούν ξεχωριστή αξία, κι αποκτούν ιδιαίτερο νόημα γιατί γνωρίζουμε τη δυσκολία των εποχών, με τη χώρα και την κοινωνία να εξέρχεται από μια θυελλώδη περιπέτεια, με χαρακτηριστικά μεταπολεμικού σκηνικού.

Σε αυτές τις έννοιες θα πρέπει να προσθέσουμε και την λέξη ευεργεσία. Μια λέξη με ειδικό βάρος, γιατί πολλά και σημαντικά στη σύγχρονη Ελλάδα, ήταν αποτέλεσμα ανθρώπων  που έβαλαν πάνω από όλα το τοπικό και εθνικό συμφέρον, συμβάλλοντας στη δημιουργία της σύγχρονης Ελλάδας.

Στην μικρή κοινωνία που ζούμε υπάρχουν μεγάλοι και σπουδαίοι άνθρωποι όπου μέσα από τις πράξεις τους κρατάνε ζωντανή την έννοια της ευεργεσίας.

Ο Αντώνης και η Μαρίτα Καράτζη και ο Σπύρος Καλλέργης είναι Ανωγειανοί της διασποράς που κοσμούν με την παρουσία τους, τον επιχειρηματικό κόσμο της Κρήτης και της Ελλάδας. Δραστήριοι, δυναμικοί, ανθρώπινοι.

Η εκκλησίας μας σήμερα αποφάσισε να τους τιμήσει, αποφάσισε να κάνει το ελάχιστο, μπροστά στην σπουδαία τους προσφορά στον Αί Γιώργη.

Ο Αντώνης και η Μαρίτα  ανέλαβαν την Αγιογράφηση  και ο Σπύρος στην κατασκευή της σκεπής. Οι τρεις τους έδωσαν το παράδειγμα, καλούμε και προσκαλούμε κι άλλους να ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο.

Τους ευχαριστούμε, τους τιμούμε για όσα  έκαναν και κάνουν για τους γενέθλιους τόπους. Ο Θεός να τους δίνει δύναμη για να μπορούν να προσφέρουν στον άνθρωπο και την κοινωνία, που ειδικά στις μέρες μας το έχει ανάγκη.

Αντώνη Μαρίτακ αι Σπύρο, Σπύρο Μαρίτα και Αντώνη, κρατήστε ψηλά τη σημαία του φιλότιμου, της αξιοπρέπειας και της συλλογικότητας, κρατήστε ψηλά τη σημαία των Ανωγείων. Η εκκλησία μας σας ευχαριστεί και σας ευλογεί!»

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Στη συνέχεια στο κήρυγμα του για την εορτή του Αγίου Γεωργίου, ο π.Ανδρέας ανέφερε σχετικά:

«Σεβαστέ μας πνευματικέ πατέρα και επίσκοπε της γης μας αλλά και των αγωνιών μας για μία καθημερινότητα δύσκολη μεν αληθινή δε,

σε ευχαριστούμε για την παρουσία σου κυρίως όμως σε ευχαριστούμε που δεν ξεχνάς να βρίσκεσαι στο τόπο μας εδώ στη σκιά του Ψηλορείτη και στις κακοτραχαλιές της γης και των καιρών, που με αποφασιστικότητα αντέχουμε και προσπερνάμε ώστε να μη χαθεί ούτε ο τόπος ούτε η ιστορία μας μήτε όμως και το αύριο των παιδιών μας.

Θέλοντας να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου για το σήμερα και το αύριο της κοινότητας μας, επιθυμώ να ακούσεις και να διορθώσεις τυχόν λάθη στην προσέγγιση μου.

Είμαι σχεδόν πεπεισμένος ότι αν δεν καταφέρουμε να ενωθούμε και όλοι μαζί να πορευτούμε με όπλα μας την παιδεία, τη γνώση τον πολιτισμό την ευγένεια την ευγενή άμιλλα και ορθοστάτη μας την πίστη και το θεό μας, πολύ δύσκολα θα μπορέσουμε να αποφύγουμε το σάπιο των εποχών του σήμερα και των στιγμών, έτσι όπως μας το διαμορφώνουν οι ελεγχόμενοι και οι μη πατριώτες, όποιοι και αν είναι αυτοί από όπου και αν προέρχονται.

Ξενόδουλοι αδέρφια μου δεν υπήρξαμε παρά τις άπειρες προσπάθειες πολλών, και ενίοτε δικών μας. Ούτε θα γίνουμε παρά τις φωνές που υπάρχουν ακόμη και από τα μέσα ενημέρωσης που προσπαθούν χρόνια τώρα δεκαετίες να μας πείσουν ότι μόνο τα μεγάλα αστικά κέντρα είναι η Ελλάδα, πως μόνο στα προβλήματα και στις ζωές των κατοικούντων στις μεγάλες αστικές πόλεις επιτρέπονται οι λύσεις και η όποια προστασία της επίσημης πολιτείας.

Μπορεί στους τόπους μας τους μικρούς, τους ευλογημένους, τους πολύπλοκους, στους παράξενους, στους δύσκολους μα συνάμα ζεστούς, να μην έχουμε ούτε υποθέσεις ΖΑΚ, ούτε Κοτζιάδες, ούτε Πρέσπες, ούτε ρουβίκωνες ούτε συνεδριακά κέντρα μήτε όμως και μέγαρα.

Αυτό δε σημαίνει πως δεν έχουμε όμως γνώση του τι συμβαίνει, πως δεν παρακολουθούμε τα τεκταινώμενα πως δεν έχουμε αντίληψη για το πως κυλάει ο κόσμος.

Είμαι σίγουρος πως τίποτα καλό δεν θα προκύψει έστω και με τις καλύτερες προθέσεις, αν δεν λειτουργήσουμε όλοι μαζί ως ένα σώμα μία φωνή κοινή ανάγκη για υγιή πορεία προς το αύριο αλλά κυρίως με κοινό τεράστιο αληθινό ενδιαφέρον για τα παιδιά μας.

Και αυτό το «ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ»  δυστυχώς, δε θα το πετύχουμε αν δεν παραδεχτούμε ότι σε όλους μας και σε κάθε έναν ξεχωριστά αναλογεί μερίδιο ευθύνης για το κατάντημα αυτό της Ελλάδος.

Και το μερίδιο αυτό έχει και ζύγι και ταυτότητα και λέγεται ΑΝΟΧΗ…

Ανοχή σε μία δημοκρατία που ποτέ δε σεβαστήκαμε και την κάναμε φύλλο ξερό στον άνεμο.

Ανοχή σε όλους όσους κατεβάζουν τις σημαίες μας και τα εικονίσματα μας.

Ανοχή σε όλους όσους επιμένουν πως το να πιστεύεις, να έχεις θεό, να νοιάζεσαι για την ενορία σου τη γειτονιά σου τη γη σου την πατρίδα σου τις αρχές και τα δικαιώματα του ανθρώπου είσαι από γραφικός μέχρι εθνικιστής και από αλλοπρόσαλλος μέχρι επικίνδυνος.

Ανοχή το μεγάλο μας αμάρτημα αδέρφια μου,  που δεν σηκώσαμε στα χέρια τους αγίους μας, τους ευεργέτες του τόπου μας, τους ήρωες και τα παιδιά μας που αριστεύουν και μας κάνουν περήφανους είτε ως γονείς είτε ως συμπολίτες ή συμπατριώτες.

Αλλά απεναντίας σηκώνουμε στα χέρια όλους εκείνους που επιμένουν ότι μας εκπροσωπούν βουτηγμένοι οι ίδιοι στη διαπλοκή, στην ανομία, στην αμαρτία στο ψεύδος. Που μας κοροϊδεύουν επιμένοντας ότι είναι Έλληνες την ίδια ώρα που φανερά μας εμπαίζουν μας κοροϊδεύουν και συνεχίζουν να δρουν εις βάρος της Ελλάδος, εις βάρος όλων των Ελλήνων.

Το μερίδιο της ευθύνης μας τεράστιο όταν δείχνουμε ΑΝΟΧΗ σε όλα εκείνα που δεν πράττουμε για τη συνείδηση μας, για το συμφέρον των παιδιών μας, των οικογενειών μας, των επόμενων γενιών που θα συνεχίσουν να ζουν σε αυτόν τον τόπο.

Αδέρφια μου.

Δεν οφείλουμε σε κανέναν άλλον πλην στους αγίους μας, στους πνευματικούς μας πατέρες, στους ήρωες μας σε όσους άφησαν το αίμα τους στους αγώνες για λευτεριά και αλήθεια. Σε όλους εκείνους που θυσιάστηκαν έχοντας στα χείλη τους, του Χριστού το όνομα, στα όπλα τους την πίστη την αγία και στις καρδιές τους το ανάστημα που αρμόζει στο αποτύπωμα της  πατρίδας μας και στην ψυχή τους τα φτερά για την ελευθερία.

Σε αυτούς οφείλουμε όλα όσα είμαστε εμείς σήμερα, όλα όσα θα γίνουν αύριο τα παιδιά μας.

Δεν είναι εθνικισμός όταν αντιδρώ στην όποια παραχωρήσει που αφορά στην Εθνική μας κυριαρχία, δεν είμαι γραφικός όταν ουρλιάζω για τη Δημοκρατία που τη  βιάσανε και την έσυραν γυμνή στις λάσπες, δημιουργώντας ένα σκιάχτρο δημοκρατίας στο πλαίσιο της οποίας, δεν μας επιτρέπουν και δε μας ζητάνε τη γνώμη μας. Δεν είμαι και δεν είμαστε αλλοπρόσαλλοι όταν δε δεχόμαστε να συναγελαζόμαστε με όσους έφταιξαν για το σήμερα μας και συνεχίζουν να δρουν ανενόχλητοι χωρίς να υπολογίζουν το αύριο των παιδιών μας.

Η μόνη Ελπίδα αδέρφια μου. Είναι να βρούμε τη δύναμη να πιστέψουμε και να αποδεχτούμε ότι οι ρίζες μας έχουν τη δύναμη για κάθε κίνηση μας. Η επιστροφή σε αυτές, δε σημαίνει ότι αρνούμαστε την εξέλιξη. Αρνούμαστε τη χυδαιότητα και ότι αποκρουστικό μας παρουσιάζουν ως εξέλιξη.

Να βρούμε ξανά αδέρφια μου την χαμένη πίστη και να επιτρέψουμε να γίνει σημαιοφόρος μας να προπορεύεται η Υπέρμαχος Στρατηγός, η Υπεραγία Θεοτόκος, η οποία θα μας οδηγήσει όχι σε αιματηρές συγκρούσεις σε βία και κραυγές αλλά στην αγάπη, στην ενότητα όλων μας, στην αλληλεγγύη, στην τιμιότητα, στις πράξεις τις ευγενείς και στο σημαιοστολισμό των σπιτιών μας ως απόδειξη ότι αναγνωρίζουμε τη χαρά της ζωής που δεν είναι άλλη από την αλήθεια για θεό και πατρίδα.

Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για τα παιδιά μας είναι το εδώ και το τώρα,  η χαρά της στιγμής. Αν καταφέρουμε αυτή τη χαρά να γίνει η καθημερινότητα μας και η κάθε μας στιγμή, πέρα από τα βάσανα που όλοι μας έχουμε και πέρα από τον προσωπικό του σταυρό ο καθένας μας,

τότε θα παιδιά μας θα μας ακούσουν σε όλα όσα θα τους μιλήσουμε.

Αυτό που οφείλουν οι άρχοντες προς εμάς είναι η ισορροπία στους πολίτες στον κόσμο, αυτό οφείλουμε και εμείς στα παιδιά μας.

Να τους προσφέρουμε την ισορροπία βοηθώντας να απολαύσουν την παιδική τους ηλικία, την εφηβεία με εμπιστοσύνη ότι είμαστε δίπλα τους και τους παρέχουμε την ασφάλεια και τη μόρφωση στις καρδιές τους.

Αυτό θα είναι η μεγαλύτερη εκδίκηση προς όλους όσους δε σεβάστηκαν και δε σέβονται την Ελλάδα και τις ζωές μας. Να παραδώσουμε στην κοινωνία, στην Ελλάδα, στην ιστορία παιδιά άξια να χαμογελούν, άξια της ιστορίας του τόπου τους, χωρίς λήθη και χωρίς αναξιοπρέπειες. ΝΑ παραδώσουμε τους χάρτες μας, το ευαγγέλιο μας, τα κλειδιά των σπιτιών μας σε χαμογελαστά παιδιά, σε ασφαλή παιδιά σε νέους που θα εμπιστεύονται τους πατεράδες και τις μανάδες τους. Εμπιστοσύνη διότι δεν εγκαταλείψαμε.

Ο Χριστός και η Παναγιά μαζί μας. Να είστε όλοι σας δυνατοί και ευλογημένοι, χωρίς φόβο για το αύριο αλλά με σιγουριά για το παραπέρα με συνοδοιπόρο την ορθοδοξία και την ελληνικότητα σε καρδιά και μυαλό».

Ο ΣΠYΡΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Συγκινημένος ο Σπύρος Καλλέργης μίλησε μετά την τιμή που του έγινε από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου λέγοντας:

“Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος γιατί στο χωριό μας τα Ανώγεια, προσπαθούμε με την παρουσία μας σε αυτές τις δύσκολες εποχές, να κάνουμε το χρέος το οποίο έχουμε όλοι. Χρέος μας είναι να τιμούμε και να βοηθούμε πάντα την ιδιαίτερη μας πατρίδα. Το χωριό των Ανωγείων το οποίο διαχρονικά είχε παρουσία σε όλες τις εθνικές υποχρεώσεις. Εγώ π.Ανδρέα δε θα ήθελα να με ευχαριστήσεις. Αυτό που θα ήθελα είναι να συμπορευθούμε από εδώ και πέρα, να γίνουμε όλοι μια γροθιά και να υψώσουμε το ανάστημα μας μπροστά στον κατακτητή τον “αόρατο”. Αγκαλιά με τη θρησκεία μας να προστατεύσουμε τα ιερά και τα όσια, για να επαναφέρουμε αξίες που έχουν χαθεί. Όλοι μαζί στον αγώνα. Σας ευχαριστώ όλους θερμά..”

Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΑΤΖΗΣ

Με σεβασμό παρέλαβε και την εικόνα του ο Αντώνης Καράτζης που είπε στη συνέχεια τα εξής: “Χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο. Η οικογένεια μας θεωρεί αυτονόητη την προσφορά προς τον τόπο καταγωγής μας. Το ότι μας δίνεται αυτή η ευκαιρία να προσφέρουμε στα Ανώγεια, είναι ένα δώρο για εμάς. Ευχαριστώ θερμά τον π.Ανδρέα που μας έδωσε αυτή την ευκαιρία και θα είμαστε κοντά τόσο στο χωριό όσο και στην ενορία, με όλες μας τις δυνάμεις και στο μέλλον. Τόσο εγώ όσο και η αδερφή μου Μαρίτα. Σας ευχαριστούμε..”

Πριν παρατεθεί το τραπέζι τελέστηκε τρισάγιο στη μνήμη τριών σημαντικών ανθρώπων. Του Μιλτιάδη Καράτζη, πατέρα του Αντώνη και της Μαρίτας, του Αντώνη Καλλέργη, γιου του Σπύρου Καλλέργη που “έφυγε” πρόωρα και άδικα από τη ζωή πριν χρόνια, αλλά και της Δόξας Σαμόλη, που πέρσι τέτοια ημέρα είχε τιμηθεί από την ενορία του Αγίου Γεωργίου στην οποία είχε προσφέρει τα μέγιστα για περισσότερο από μισό αιώνα. Μάλιστα συγκινημένος και βουρκωμένος παρέλαβε ο Μητροπολίτης Ρεθύμνου, ένα εργόχειρο από την κόρη της Δόξας Σαμόλη, Ρηνιώς, εις ανάμνηση της ξεχωριστής εκείνης ημέρας πέρσι που τιμήθηκε η μητέρα της, με τον Σεβασμιότατο να αναφέρει δακρυσμένος “Από τη Δόξα των Ανωγείων”.

Χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο.

 

Για άλλη μια χρονιά, την πέμπτη συνεχόμενη, θα γίνει το μεγάλο πανηγύρι της ενορίας μας για τον Άγιο Γεώργιο το Μεθυστή, το ερχόμενο Σάββατο 3 Νοεμβρίου, στην πλατεία Μεϊντάνι.Το τραπέζι που θα παρατεθεί θα είναι μια προσφορά όλων των ενοριτών του Αγίου Γεωργίου, με τους άνδρες κτηνοτρόφους να προσφέρουν το κρέας και τις γυναίκες νοικοκυρές να ετοιμάζουν ήδη με μεράκι, φαγητά και γλυκά που θα προσφερθούν σε όλο τον κόσμο που θα τιμήσει την εκκλησία μας με την παρουσία του.

Στον φετινό εορτασμό θα τιμηθούν δυο άντρες που έχουν διαχρονικά βοηθήσει την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, τόσο οικονομικά όσο και ηθικά, τόσο όσον αφορά τις δράσεις της, όσο και στις εργασίες ανακαίνισης του Ναού. Πρόκειται για τους Σπύρο Καλλέργη και Αντώνη Καράτζη που θα βρεθούν στο πανηγύρι και θα τιμηθούν από τον π.Ανδρέα Κεφαλογιάννη και την ενορία του Αγίου Γεωργίου για τη μεγάλη προσφορά τους.

Σχολή ψαλτικής άνοιξε στα Ανώγεια, μια προσφορά του Ανωγειανού Μιλτιάδη Σαλούστρου, γιου του Χαρκιαδογιάννη, που ζει μόνιμα στην Πάτρα. Ο ίδιος ο Μιλτιάδης αναλαμβάνει όλα τα έξοδα της σχολής, τόσο για τον χώρο που είναι το πατρικό του σπίτι, όσο και για τον καθηγητή μουσικής από το Ηράκλειο κ.Γιακουμάκη που θα κάνει τα μαθήματα.Πριν μερικές ημέρες πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της σχολής, παρουσία του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ Ευγένιου και του Δημάρχου Ανωγείων Εμμανουήλ Καλλέργη.Ήδη αρκετές γυναίκες των Ανωγείων έχουν εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους και έχουν ξεκινήσει τα μαθήματα.Όποιος άλλος επιθυμεί την εγγραφή του στη σχολή Ψαλτικής μπορεί να απευθυνθεί προσωπικά στους ιερείς των Ανωγείων.

Συγκινημένος κατά τη διάρκεια των εγκαινίων ήταν ο Μιλτιάδης Σαλούστρος που ευχαρίστησε όλο τον κόσμο για την παρουσία του, ενώ με πολύ θερμά λόγια για τη νέα αυτή δράση στα Ανώγεια, τοποθετήθηκε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρεθύμνου.”Η σχολή αυτή θα δώσει τη δυνατότητα να βγάλει ανθρώπους που θα ψάλλουν στις εκκλησίες μας, αλλά να βγάλει και ανθρώπους από τη μοναξιά τους, να βλέπει ο ένας το πρόσωπο του άλλου, να κρατάει το χέρι του άλλου και να γίνονται ένα..” ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ.κ Ευγένιος. Αναλυτικά ανέφερε τα εξής:

“Είμαι πολύ συγκινημένος και ικανοποιημένος για αυτό που γίνεται στα Ανώγεια. Τα Ανώγεια που είναι και θα είναι για πάντα ένας τόπος που παράγει πολιτισμό και διακρατεί τα ζώπυρα της Πίστης και του Γένους μας πολύ υψηλά. Ένας τόπος που δεν έπρεπε να υστερεί και σε αυτό το μετερίζι.

Είμαι ικανοποιημένος που βλέπω να υπάρχει η Πίστη μέσα σας. Χάρηκα όταν διαπίστωσα τον ζήλο που δείχνετε για να βοηθήσετε τον τόπο σας και ακόμα περισσότερο χάρηκα όταν διαπίστωσα ότι απευθυνθήκατε σε πρόσωπο με παρόμοιο ζήλο, και αναφέρομαι στον κύριο Γιακουμάκη. Έτσι δεν είχα κανένα ενδοιασμό για αυτή την όμορφη προσπάθεια ότι θα γίνει εδώ όμορφη παραγωγή αγαθών καρπών που θα ξεπεράσει κάποτε η ακτίνα του και τα Ανώγεια. Δεν είναι βέβαια απλό και εύκολο. Εγώ που σας μιλώ δεν έμαθα ποτέ μου μουσική και αυτή είναι μια από τις μεγάλες μου ελλείψεις.

Αυτό που γίνεται εδώ στα Ανώγεια το χαίρομαι για πολλούς λόγους. Ο ένας είναι ότι είναι κάτι που ενισχύει την κοινωνική συνοχή, την οποία έχουμε ανάγκη στην εποχή που ζούμε που πολλά μας θέλουν απομονωμένους και διχασμένους. Έχουμε όλοι ανάγκη από δράσεις που μας βγάζουν από το εγώ μας και μας οδηγούν στο εμείς. Και αυτό είναι κάτι σπουδαίο που θα κάνει αυτή η σχολή ψαλτικής. Όχι μόνο να βγάλει ανθρώπους που θα ψάλλουν στις εκκλησίες μας, αλλά να βγάλει ανθρώπους από τη μοναξιά τους, να βλέπει ο ένας το πρόσωπο του άλλου, να κρατάει το χέρι του άλλου και να γίνονται ένα. Μακάρι σε κάθε χωριό και σε κάθε ενορία να γινόταν αυτή η προσπάθεια.

Είμαι πολύ ευχαριστημένος από όλα όσα γίνονται από τις ενορίες στα Ανώγεια. Πριν έρθω εδώ πέρασα από το Εργαστήρι Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου, είδα ανοιχτή τη πόρτα και σταμάτησα.Μπήκα μέσα και τα παιδιά έκαναν Αγγλικά. Το χάρηκα τόσο πολύ. Σταμάτησα πίσω τους χωρίς να με πάρουν είδηση, κάθισα ένα λεπτό και είδα το τι γίνεται εκεί και αισθάνθηκα μια περηφάνια και ένα δέος και ευχαριστώ και τον π.Ανδρέα Κεφαλογιάννη και την ενορία του για όλο αυτό. Ο καθέ πατήρ σε αυτό τον τόπο κάνει πραγματικά αυτό που πρέπει και αυτό που μπορεί για την κοινωνία των Ανωγείων. Εμείς ως Μητρόπολη τους στηρίζουμε όπως μπορούμε και αυτό θα κάνουμε και στη νέα αυτή προσπάθεια που ξεκινάει σήμερα.Εμείς βάζουμε το “Ευλογητός” και ξεκινούμε, από εκεί και πέρα το έργο είναι του Θεού.

Τούτος ο τόπος η Κρήτη, πέρασε καταστροφές, κατακτητές, ήρθαν Άραβες, Ενετοί, Τούρκοι, αλλά κρατήθηκε η Παράδοση και ο Πολιτισμός μας, η εκκλησία μας. Όλοι αυτοί που ήρθαν δεν τα κατάφεραν να χαλάσουν το οικοδόμημα της Πίστης και της εκκλησίας που ήταν βαθιά ριζωμένα στους ανθρώπους.Σκέφτομαι τώρα με αφορμή την εκκλησιαστική μουσική μας, πως αυτή η μουσική πέρασε μέσα στους αιώνες.Πόσους αιώνες τώρα κρατιέται ζωντανή και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.Οπότε και εμείς οφείλουμε αυτό τον Πολιτισμό και αυτή τη παράδοση να την κρατήσουμε. Αν δεν κρατήσουμε, δεν θα έχουμε από που να κρατηθούμε…”

 

Την ερχόμενη Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου, στις 6 μ.μ θα πραγματοποιηθεί Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Αριστείδη, στην μαγευτική τοποθεσία “Κορίτσι” στον Ψηλορείτη, με οικοδεσπότες την Οικογένεια Μανουρά, που τιμάει τον προστάτη Άγιο της. Μετά τη λειτουργία θα ακολουθήσει πλούσιο τραπέζι με άφθονες τις Ανωγειανές γεύσεις το οποίο ετοιμάζουν κάθε χρόνο οι Μανουράδες για να υποδεχτούν τους εκατοντάδες επισκέπτες που ανηφορίζουν στο βουνό, στο τελευταίο χρονικά πανηγύρι των Ανωγειανών κτηνοτροφικών οικογενειών, για τους προστάτες Άγιους τους.

Η εκκλησία που χτίστηκε και εγκαινιάστηκε πριν από ακριβώς 30 χρόνια, το 1988, βρίσκεται σε ένα ίσως από τα ομορφότερα σημεία του Ψηλορείτη σε υψόμετρο 1300 μέτρων και λόγω της εποχής καλό θα είναι οι επισκέπτες να φροντίσουν για ζεστά ρούχα, καθώς η θερμοκρασία κατεβαίνει σε χαμηλά επίπεδα τις βραδινές ώρες. Χρόνια πολλά σε όλον τον κόσμο, και ευχόμαστε και του χρόνου σε όλες τις οικογένειες που τίμησαν και φέτος τους προστάτες Άγιους τους, στις ξεχωριστές αυτές γιορτές του ιερού βουνού του Ψηλορείτη.

Πανηγυρικός εσπερινός θα τελεστεί την Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου στις 7 μ.μ στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Ρουσαλιμνιώτισσας στα Ανώγεια ,την παραμονή της εορτής του Γενεσίου της Θεοτόκου. Το πανηγύρι της εκκλησίας των Βρέντζηδων θα γίνει φέτος όπως κάθε χρόνο στην περιοχή Ρουσαλίμνη ,η οποία βρίσκεται περίπου 12 χιλιόμετρα μακριά από τα Ανώγεια.Η οικογένεια έχει φροντίσει να περιποιηθεί τους ανθρώπους που θα ανηφορίσουν στην εκκλησία, με το τραπέζι που θα παραθέσει με όλα τα Ανωγειανά εδέσματα. Η οικογένεια των Βρέντζηδων περιμένει όλο τον κόσμο να έρθει να προσκυνήσει στην Παναγία την Ρουσαλιμνιώτισσα.

Καλό θα είναι οι επισκέπτες να έχουν εφοδιαστεί με βαριά ρούχα καθώς η θερμοκρασία στην περιοχή το βράδυ κατεβαίνει σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα.

-->