Θερμοκρασία pt>
Άνεμος
Βαρόμετρο cript>
Υγρασία /sc
Βροχόπτωση Μήνα
Στοιχεία από τον σταθμό του ΕΑΑ στα Ανώγεια

Εκκλησία

Του Αγίου Χαραλάμπου σήμερα, μεγάλη εορτή για τα Ανώγεια και ειδικά για το Περαχώρι, όπου ο διμάρτυρος Ναός της Παναγίας τίμησε ον Άγιο με συλλείτουργο που τελέστηκε το πρωί. Το Περαχώρι άλλωστε για αυτό έχει πολλούς ενορίτες με το όνομα Χαράλαμπος καθώς ο Ναός της Παναγίας είναι αφιερωμένος και στον Άγιο Χαράλαμπο. Στην Λειτουργία βρέθηκε πλήθος πιστών ενώ για τον Άγιο Χαράλαμπο μίλησε στο κήρυγμα του ο .Ανδρέας Κεφαλογιάννης. Αναλυτικά τα όσα είπε.

Αδέρφια μου, συνοδοιπόροι στη ζωή και συνλειτουργοί στα των καθημερινών μας αγώνων, εορτάζομαι σήμερα  τον Άγιο Χαράλαμπο στο απολυτίκιον του οποίου, ακούμε την περιγραφή, του προσώπου και δικαίως αγίου.

Ως στύλος ακλόνητος, της Εκκλησίας Χριστού, καί λύχνος αείφωτος της οικουμένης σοφέ, εδείχθης Χαράλαμπε,  ελαμψας εν τω κόσμω, διά του μαρτυρίου,   ελυσας των ειδώλων, τήν σκοτόμαιναν μάκαρ, διό εν παρρησία Χριστου, πρέσβευε σωθηναι ημας.

Στύλος ακλόνητος, όπως και όλοι εμείς αδερφοί μου, πρέπει να παραδειγματιστούμε και να σηκώσουμε το ανάστημα μας, παρά τη βαρύτητα των συνθηκών και όλων όσων συνθηκών και προσώπων, κολάζουν τις στιγμές μας, σκοτεινιάζουν κάθε λάμψη που έχομε ανάγκη, θεριεύουνε την αγριότητα που κρύβει μέσα του κάθε άνθρωπος.

Στύλος ακλόνητος αν γίνει ο καθείς από εμάς, που σήμερα εορτάζουμε, δηλαδή αναγνωρίζουμε τιμάμε και μνημονεύουμε τον Άγιο Χαράλαμπο, θα καταφέρουμε όλοι μαζί αδέρφια μου να ξεπεράσουμε τα μαρτύρια των αδίκων και τις αδικίες. Θα προσπεράσουμε τα ολίγα που αφορούν σε συναισθήματα και αξία ώστε να νικήσουμε και να πολλαπλασιάσουμε το καλό και την αριστεία. Θα μπορέσουμε ως Ακλόνητοι στύλοι να υποστηρίξουμε την πατρίδα μας και εκείνα που την πληγώνουν να τα απορρίψουμε γιατρεύοντας τις πληγές της.

Λύχνος αείφωτος… Ακόμη μία υποχρέωση που μας επιβάλλεται να αναλάβουμε και ως αείφωτοι λύχνοι να φωτίσουμε εις το πέρας των θαλασσών για να ανταποκριθούμε εις τον φόβο των τρικυμιών και των πελάγων που δεν γνωρίζουμε το τι κρύβουν μέσα τους. Λύχνοι αείφωτοι ώστε να φωτίσουμε την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, να διδάξουμε όσα μας έκαναν περήφανους να τα φωτίσουμε και να τα μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας και ως παρακαταθήκη όπως μας απονεμήθηκαν και εμείς να τα απονείμουμε. Λύχνος αείφωτος ο Άγιος λύχνοι αείφωτοι και όλοι εμείς που συνεχίζουμε τον αγώνα μας σε μία χώρα που ακόμη δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τα δεινά της μεταξύ των οποίων και ο αναιδείς πόλεμος κατά της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης της ευγένειας πολλώ δε μάλλον πόλεμος κατά του ωραίου και της υπέρλαμπρης ορθοδοξίας μας.

Λείπουν αγαπητές μου και αγαπητοί οι λύχνοι στο σήμερα για να φωτίσουν τη δύσκολη πορεία μας και αναζητούμε, πιστεύω έχοντας χάσει τον προσανατολισμό μας, την καθαρή αυτή, το φωτεινό ξημέρωμα, τον προστάτη μας και στυλοβάτη μας. Ο κάθε ένας ξεχωριστά και όλοι μαζί οφείλουμε να ανταμώσουμε και να ανταμωθούμε, μήπως και καταφέρουμε να βρούμε εμείς τον προσανατολισμό μας και να γίνουμε εμείς οι λύχνοι.

Αφεθήκαμε στις επιλογές των λαϊκών και αφήσαμε πιο πέρα από εμάς την αξιοπρέπεια της προσωπικής μας επιλογής. Αφεθήκαμε σε λόγια βαρύγδουπα και υποσχέσεις χωρίς να δείξουμε τη δύναμη μας ως   ενωμένες ατομικές μονάδες. Και για το λόγο αυτό σας καλώ να αποδείξουμε πως ο κάθε ένας μας ξεχωριστά αλλά μονιασμένοι και συμφιλιωμένοι μπορούμε να ξανακερδίσουμε την αξιοπρέπεια μας. Να μην καθόμαστε στα καφενεία μας και στους καναπέδες μας, κρίνοντας και σχολιάζοντας τα πεπραγμένα των άλλων, αλλά να σηκωθούμε και να συμμετέχουμε σε όλα όσα ορίζουν τη ζωή μας.

Ενωμένοι όμως, δυνατοί και συμφιλιωμένοι.

Έλαμψε στον κόσμο όλο μέσω του μαρτυρίου ο Άγιος Χαράλαμπος, και το αυτό πρέπει να πετύχουμε και εμείς. Να λάμψουμε στον κόσμος το δικό μας, στον μικρό κοσμό μας μέσω του μαρτυρίου και των μαρτυρίων μας. Δηλαδή να σταθούμε όρθιοι να μη λυγίσουμε να μην πλανηθούμε και να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε, τη γη μας, τη σημαία μας, τις οικογένειες μας, τον πολιτισμό μας, το δίκαιο του συγγενή των γειτόνων μας. Την αλήθεια της ορθοδοξίας αλλά και την αγκαλιά όλων των πονεμένων.

Η λάμψη αδέρφια μου, δεν ανήκει στους γνωστούς διάσημους, επώνυμους και προύχοντες. Η Λάμψη ανήκει στους αγωνιστές, τους καθημερινούς ήρωες και αγίους. Η λάμψη είναι αυτή που αναδύεται μέσα από κάθε άνθρωπο ο οποίος δικαίως πράττει τα της ζωής του και άξια προβάλλει στην κοινωνία.

Ο Άγιος Χαράλαμπος βασανίστηκε σκληρά και αποκεφαλίστηκε. Σκεφτείτε όμως αδέρφια μου, πως δύο  εκ των στρατιωτών που διατάχθηκαν να τον βασανίσουν βλέποντας το μαρτύριο του έγιναν Χριστιανοί. Για το λόγο αυτό και σήμερα γιορτάζουν και εκείνοι οι οποίοι είναι οι  Άγιοι Πορφύριος και Βάπτος.

Επομένως αδέρφια μου όταν μπορούμε και αντέχουμε την αδικία των ημερών και συνεχίζουμε με στοχοπροσύλωση τον αγώνα μας για το δίκαιο, το ορθόδοξο, το υγιές και το ωραίο, οι δίπλα μας, οι συνάνθρωποι μας, όσες διαφορές και να έχουμε μεταξύ μας, ομολογούν τελικά ότι λειτουργούμε στον καλό αγώνα. Και τελικά γίνονται και εκείνοι συνοδοιπόροι μας.

Παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία που υπάρχουν για τη ζωή του Αγίου Χαραλάμπους είναι λίγα, εντούτοις είναι γνωστός για τα πολλά θαύματα που έκανε και αφορούσαν κυρίως  το γενικώτερο κοινωνικό σύνολο. Προστάτευε ο Άγιος τους ανθρώπους εις το σύνολο τους, Από σεισμούς, από πολέμους, από αρρώστιες, από ανομβρίες, προστάτευε τις καλλιέργειες… Ο Άγιος των πολλών θαυμάτων για πολλούς ανθρώπους.

Το θαύμα αδέρφια μου είναι να αγαπάμε τους ανθρώπους, τον κάθε έναν ξεχωριστά και όλους μαζί. Και να κάνουμε πράξεις για αυτούς. Αυτό είναι θαύμα. Η κάθε πράξη στο κάθε σήμερα.

Ας φωτιστούμε από τον Άγιο Χαράλαμπο και ας αξιωθούμε της ζωής του ως παράδειγμα και ως κοινωνοί.

Είναι δύσκολες οι μέρες που περνάμε. Αλλά εμείς είμαστε πιο δυνατοί, πιο ανθεκτικοί, πιο έτοιμοι. Διότι είμαστε πλάσματα του θεού της αγάπης και υπό την προστασία της μάνας παναγίας μας.

Δεν απελπιζόμαστε. Δεν παραδινόμαστε. Δεν αντιδικούμε, όμως μαχόμαστε για τη ζωή που αξίζει, για τη ζωή μας, την αξιοπρέπεια μας, τις οικογένειες, μας, την πίστη μας. Μαχόμαστε και θα νικήσουμε με τη βοήθεια του κυρίου υμών Ιησού χριστού και των ορθοδόξων αξίων ιερομαρτύρων μας.

Ας είμαστε ευλογημένοι και άξιοι ο ένας να βλέπει στα μάτια στον άλλον.

 

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, η οικογένεια των Νταγιαντάδων τίμησε με πανηγύρι τον Άγιο Χαράλαμπο, παραμονή της εορτής του σήμερα Σάββατο 9 Φεβρουαρίου, στο μικρό εκκλησάκι που έχει χτιστεί προς τιμήν του απέναντι από το θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”. Πλήθος κόσμου βρέθηκε εκεί ενώ ο ιερωμένος πατήρ Ανδρέας Δραμουντάνης τέλεσε τρισάγιο. Στη συνέχεια η οικογένεια Νταγιαντά παρέθεσε πλούσιο τραπέζι με αυθεντικά παραδοσιακά Ανωγειανά εδέσματα στον κόσμο και στους προσκεκλημένους της, στην παραδοσιακή ταβέρνα του “Γκαγκάρη” που βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία.

Το πανηγύρι των Νταγιαντάδων για τον Άγιο Χαράλαμπο, ξεκίνησε το 2009 όταν ο Βασίλης Νταγιαντάς έκτισε το συγκεκριμένο εκκλησάκι εις μνήμην του πατέρα του Χαράλαμπου Νταγιαντά ή Νταγιαντοχαραλάμπη.

Κάθε χρόνο όλο και περισσότερος κόσμος συγκεντρώνεται εκεί για την χάρη του Αγίου, με τη συγκεκριμένη ημέρα να αποτελεί πλέον θεσμό και να είναι το πανηγύρι των Νταγιαντάδων τον χειμώνα.

Φωτογραφίες:Γιώργος Νταγιαντάς

 

Το κήρυγμα του παπα- Ανδρέα:

“Καλωσορίζει κι απόψε ο Άι γιώργης μας όλους εμάς,

που από τούτο τον τόπο στα ψηλά του Ψηλορείτη μπορούμε και βλέπουμε πιο μακριά στον ορίζοντα, που τόσο ανάγκη έχει ο άνθρωπος.

Κι όλοι εμείς καλωσορίζουμε τους αξιωματικούς μας που βρίσκονται,  απόψε αναμεταξύ μας, για να τιμήσουμε, να μνημονεύσουμε και να λειτουργήσουμε για τις ψυχές όλων των ηρώων μας αεροπόρων, που με απόλυτη γνώση για το τι σημαίνει Ελλάδα, Πατρίδα, Σύνορα πίστη, οικογένεια, υπερασπίστηκαν   και θυσίασαν, κάθε γήινο,

ώστε να μπορέσουν να μας χαρίσουν ελπίδα, θαυμασμό, αναμονή, ασφάλεια μα πάνω από όλα συνέχεια της ύπαρξης του τόπου τούτου και των σπιτικών μας.

Αετοί, όπως τους χαρακτηρίζουν οι Έλληνες τους πιλότους μας, της πολεμικής μας Αεροπορίας.

Άγγελοι με σιδερένια φτερά θέλω να πιστεύω προσωπικά, μιας και ο ρόλος τους, είναι να βρίσκονται στον Ελληνικό ουρανό, λίγο κάτω από το θεό μας, λίγο πάνω από εμάς

και με θέληση ψυχή μα και τόσες αντοχές, να επιβεβαιώνουν συνεχώς, ότι η χώρα τούτη, από ανώνυμους, πιστούς, μπορεί να συνεχίζει να υπάρχει.

Από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οι Έλληνες πιλότοι, είχαν καταφέρει να κερδίσουν το θαυμασμό των άλλων λαών, για το πάθος τους, τις δεξιότητες τους κυρίως όμως για το ότι άφηναν πίσω τους το εγώ, προτείνοντας μπροστά, το ΕΜΕΙΣ.

Το Εμείς της Θάλασσας, το Εμείς του Ουρανού, το Εμείς της γης, των αγώνων, των ηρώων, των γερόντων, των παιδιών, των σκολειών, το εμείς της οικογένειας, των καμπαναριών και των εικονοστασιών, των εθίμων και του ελληνικού ήθους, το εμείς του πολιτισμού και της γνώσης, του ιδρώτα και της μάνας, το εμείς του πατέρα και των ευχών, το εμείς της φιλίας και της αγάπης, της ελπίδας και των ονείρων, του αγέρα και ενός ήλιου, που από την ύπαρξη του, γνωρίζει τόσο καλά πως πρέπει να φωτίζει και να ζεσταίνει μια χώρα, που ποτέ δε ζήτησε τίποτα περισσότερο, πέρα από το να έχει στο κάθε σήμερα και στο κάθε αύριο της, έτοιμους, ζεστούς και αληθινούς ανθρώπους.

Αυτό το ΕΜΕΙΣ,

υπερασπίστηκαν οι πεσόντες αεροπόροι μας και αυτό το εμείς υπερασπίζονται τα νιάτα μας, που βρίσκονται μέσα στα αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας.

Αυτό το ε,

επιβάλλεται να περισώσουμε αδέρφια μου ως ένδειξη τιμής και ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

σε όλους εκείνους που μας το διαφύλαξαν και μας το χάρισαν.

Έλληνες Πιλότοι, που σε κάθε κάλεσμα βρέθηκαν σε ελάχιστα λεπτά, πίσω από το πηδάλιο και με φουλ τις μηχανές, έφτασαν στα σύννεφα, για να προστατέψουν το στέμμα που έχει στο κεφάλι του κάθε ένας από εμάς εδώ στη γη της Ελλάδας.

Γιατί συνάνθρωποι και αδέρφια μου, ο κάθε ένας από εμάς έχει χτίσει το δικό του βασίλειο, ψυχής, καρδιάς, οικογένειας, αισθανόμενος πως οφείλει να το υπερασπιστεί και να το προστατεύσει.

Σε τούτο το χρέος της προστασίας συνεπίκουροι, αδερφοποιητοί χωρίς φανφάρες και σημαιάκια, στέκονται οι Έλληνες πιλότοι μας, οι ήρωες που χάθηκαν είτε σε καιρό ειρήνης είτε σε καιρούς πολέμων.

Αυτό το χρέος το δικό μας για το βασίλειο μας, το κάμανε χρέος και δικό τους, αφήνοντας τις περισσότερες φορές πίσω το δικό τους βασίλειο, για να αποδείξουν ότι τα δικά μας παιδιά ήταν και δικά τους, για να αποδείξουν το μεγαλείο, η κάθε Ελληνική οικογένεια και το κάθε κομμάτι Ελληνικής γης που δεν είναι δικό μας, αξίζει να το βλέπουμε, να το νιώθουμε μα και να το προστατεύομαι ως να ‘τανε δικό μας.

Αυτό είναι που πρέπει να υπερασπιστούμε,  αν θέλουμε πραγματικά το μνημόσυνο στους αεροπόρους μας, που χάθηκαν, από τις αγκαλιές των παιδιών τους και των γονιών τους, για όλους εμάς, να έχει αλήθεια και σεβασμό.  Να υπερασπιστούμε δηλαδή την καθολικότητα και όχι την ατομικότητα. Να υπερασπιστούμε τη σημαία μας και όχι την προσωπική μας περιουσία, να δώσουμε από το πιάτο μας φαγητό κι ας μη χορτάσουμε οι ίδιοι.  Σύμφωνα με τα επίσημα Αρχεία του Υπουργείου Πολέμου του Ηνωμένου Βασιλείου, στα Αρχεία του στρατοπέδου «Stalag Lugt III» που λειτούργησε από το 1942 έως το 1945 στην πόλη Ζάγκαν της κατεχόμενης Πολωνίας και στο οποίο κρατήθηκαν εκατοντάδες αεροπόροι αιχμάλωτοι πολέμου των Συμμάχων, μεταξύ τους υπήρξαν και Έλληνες. Σε ένα στρατόπεδο αιχμάλωτοι, αεροπόροι από διαφορετικές χώρες, αλλά ΣΥΜΜΑΧΟΙ.

Συμμαχήσανε δηλαδή κατά του ενός εχθρού που εκείνη την εποχή ήταν ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ της Γερμανίας.  Συμμαχήσανε και ας μη μιλούσαν την ίδια γλώσσα αλλά ήταν έτοιμοι.

Έτοιμοι, όπως είχε αναφέρει και ο ήρωας μας, αεροπόρος μας Γιώργος Μπαλταδώρος για τους Έλληνες Πιλότους… «Είμαστε πάντα έτοιμοι…»  Αυτό είχε πει. Και τι σημαίνει αδέρφια μου έτοιμος.

Έτοιμος είναι εκείνος που δεν υπολογίζει το τώρα, δεν λυγίζει μπροστά στα προσωπικά του όνειρα,  δεν εγκαταλείπει φοβούμενος την προσωπική απώλεια ή τον πόνο.  Έτοιμος είναι εκείνος που λέει ΠΑΜΕ. Που χαμογελάει μπροστά στο άγνωστο μιας και του αρκεί η σκέψη και μόνο, ότι με τον αγώνα του, ίσως και τη θυσία του θα χαρίσει το χαμόγελο, τη ζωή, τη λύτρωση, το αύριο σε όλους τους άλλους, που αν και δεν είναι η οικογένεια του, τους νοιάζεται ως οικογένεια του. Να ακόμη μια λέξη υπέροχη, θεάρεστη.

Η λέξη ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ.

Να νοιαζόμαστε αδέρφια μου, να νοιαζόμαστε και να μην ξεχνιόμαστε, διότι όποιος ξεχνιέται δεν μπορεί ούτε να δικαιούται μα ούτε και να ελπίζει.  Δεν μπορεί όποιος δεν νοιάζεται να είναι στους ΑΣΣΟΥΣ  διότι όπως λένε και στην αεροπορία,  χαρακτηρίζεται ως ΑΣΣΟΣ, εκείνος που πρωτεύει, που εξελίσσεται, που πετυχαίνει το στόχο του και πραγματοποιεί καταρρίψεις.

Ποιος είναι ο στόχος;;;;

Να αγγίξουμε θεό…  ποιες είναι οι καταρρίψεις μας;;;;;

Να απωλέσουμε, να διώξουμε κάθε μικρότητα από τη ζωή μας, κάθε αρνητικό πάθος ,να κρατήσουμε όλα τα ουσιαστικά και δημιουργικά πάθη, δίνοντας έμφαση στα δύο πιό σημαντικά. Το πάθος για την πίστη μας και το πάθος για την πατρίδα μας.

Τότε αδελφοί μου θα είμαστε ΑΣΣΟΙ…..

Τότε θα έχουμε αποδείξει ότι είμαστε άξιοι για το ΕΜΕΙΣ, για το νιάξιμο των άλλων προς εμάς,  άξιοι για τη θυσία των άλλων για εμάς, άξιοι για να μετέχουμε στη ζωή του Ωραίου καθήκοντος και όχι του υπηρετών την ΥΛΗ.  Οι Έλληνες ήρωες Αεροπόροι, όπως  ο Σμηναγός Αντωνίου ο Αργυρόπουλος, ο Μητραλέξης ο Φανουργάκης, ο Δάγγουλας και τόσοι άλλοι, από τον πρώτο μέχρι και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, από το Αλβανικό Μέτωπο μέχρι και τη Μέση Ανατολή, από την Κορέα μέχρι και τις συνεργασίες με την ΡΑΦ, από τους υπηρετούντες σε Ελληνικές,  βρετανικές και αμερικανικές Μοίρες, όλοι όσοι χάθηκαν, είχαν μέσα τους τον θαυμασμό για τη ζωή, την πίστη για το άξιο, τον ηρωισμό για προμετωπίδα.

Και δεν σκέφτηκαν ποτέ

ότι τα σκοπευτικά του εχθρού,

τους σημαδεύουν την πλάτη.

Δεν αρνήθηκαν ποτέ να συμμετάσχουν στην αποστολή, διότι ήξεραν πολύ καλά και ήταν ξεκάθαρο μέσα τους  ότι  ο κάθε άνθρωπος   άνδρας ή γυναίκα αν δεν έχει ΑΠΟΣΤΟΛΗ στη ζωή του, η ζωή είναι χωρίς μεγαλείο. Ζωή άνευ ουσίας, ζωή άνευ υπέρλαμπρου φωτός.

Υπερασπίστηκαν οι πιλότοι σε κάθε τους αποστολή  την Ελλάδα, τους Έλληνες, τις εσχατιές των συνόρων, το θεό μας και κάθε νέα γέννα από τις Ελληνίδες Μάνες που μέσα στο DNA  τους, γνωρίζουν ότι έχουν το χρέος.

Αυτό το χρέος, υπερασπίστηκαν οι ήρωες μας, οι αετοί μας, τα παλικάρια μας. Λίγοι;;;   Ναι.   Ξεχωριστοί;;;; Ναι. Πειθαρχημένοι;;;; Ναι. Μα πάνω από όλα ήταν τα αδέρφια μας που μέσα στο cock pit έκαναν τα πάντα για να υπερασπιστούν τα αδέρφια τους. ΕΜΑΣ…… Και χάθηκαν στην απεραντοσύνη του Ουρανού, στην απεραντοσύνη της θάλασσας.

Χωρίς δάκρυ. Με χαμόγελο… Το δικό μας το δάκρυ, σεντόνι στη σκέψη τους, φιλί στα πρόσωπα τους, υπόσχεση στη θυσία τους. Πως δε θα εγκαταλείψουμε, δε θα υποστείλουμε τη γαλανόλευκη, δεν θα εμπλακούμε σε παραλογισμούς, δε θα νοιαστούμε για το δήθεν και την ύλη.

Για να μπορούμε,  να γίνουμε ήρωες και εμείς σε μία δύσκολη καθημερινότητα με συνεχείς απειλές για την αξιοπρέπεια μας, για τα δικαιώματα μας, για την ανθρωπιά μας και για το ήθος μας.

Πως δε θα εγκαταλείψουμε το νοιαξιμο για το διπλανό μας, αλλά και όλους τους Έλληνες,

πως δε θα αφήσουμε τα μικρά να λιώσουν τα μεγάλα, τις μικρότητες δηλαδή, τα μικροπολιτικά, τις μικροαμπελοσοφίες,  το ύπουλο και το ψέμα, να νικήσουν την καθαρή ματιά, το σφίξιμο του χεριού του ενός προς τον άλλον.

Το φιλί ζωής σε κάθε διπλανό μας που χάνει την ανάσα του από τις δυσκολίες.  Μόνο τότε αδέρφια μου, θα είμαστε πραγματικά ελεύθεροι, όπως ελεύθερος είναι και ο αετός του Ψηλορείτη.  Όπως ελεύθεροι ήταν οι ήρωες αεροπόροι μας, όπως ελεύθεροι, είναι τα παιδιά που υπηρετούν στα μαχητικά της πολεμικής μας αεροπορίας.

Γιατί αδέρφια μου, θαρρώ, πως δεν αξίζει η ζωή χωρίς τη λευτεριά  και λεύτερος δεν αξίζει αν είσαι μόνος χωρίς τους άλλους πλάι σου και το πλάι του κάθε ενός συντροφεύεται μόνο με το νοιάξιμο και νοιαξιμο δεν υπάρχει στο καταμόνας αλλά στο όλοι μαζί….

Τότε αξίζει κάθε αγώνας, κάθε ταξίδι κάθε θυσία.

Να είστε καλά σκεπασμένα αδέρφια μας πιλότοι, με τα σύννεφά των ουρανών, με τα κύματα των θαλασσών, την αναπνοή του θεού και να είστε σίγουροι πως και οι δικές μας πράξεις θα μαλακώνουν τα προσκέφαλα σας. Τιμή και δόξα στους ήρωες πιλότους,

Τιμή και μνήμη σε όσους θυσιάστηκαν για τη μικρή αλλά τόσο μεγάλη Ελλάδα

Τιμή και σεβασμός στους αετούς μας με τα σιδερένια φτερά και την ακλόνητη πίστη…”

Φέτος, στην καθιερωμένη λειτουργία για τους άνδρες στην Εκκλησία του ΑΪ Γιώργη ,που θα γίνει το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου στις 8 μ.μ στα Ανώγεια, , με πίστη ορθοδοξία και σεβασμό θα μνημονεύσουμε ,θα τιμήσουμε και θα δοξάσουμε, όλους τους Έλληνες πεσόντες αεροπόρους μας, ως την πιο απλή τιμή που μπορεί να τους δοθεί μέσα από την Ιερά Θεία Λειτουργία, μέσα από την προσευχή όλων των ανδρών της Κρήτης.

Τους ήρωες των αιθέρων, ανάμεσα τους και ο Ανωγειανός Ζαχαρίας Δραμουντάνης που έπεσε με το αεροπλάνο του το 1954.Θα τιμήσουν με την παρουσία τους Αξιωματικοί της τιμημένης Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας! Όσοι πιστοί…

π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης

Φωτογραφίες:Μανόλης Σαμόλης

Η μεγάλη γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου σήμερα και τελέστηκε Θεία Λειτουργία από τον π.Ανδρέα Κεφαλογιάννη, στην μικρή εκκλησία που βρίσκεται δίπλα στο Κέντρο Υγείας στα Ανώγεια παρουσία πολλών πιστών. Παράλληλα τελέστηκε και μνημόσυνο για τους 9 μήνες από την απώλεια της Δόξας Σαμόλη, καθώς ο Ναός κτίστηκε από την ίδια και την οικογένεια της, το 1995 και είναι προς τιμήν της Δόξας και του αείμνηστου επίσης συζύγου της Ορέστη Σαμόλη.

Οι πιστοί άναψαν ένα κερί στη χάρη της Παναγίας και μνημόνευσαν δυο καλούς και άξιους Ανωγειανούς με μεγάλη προσφορά στην εκκλησία και την ενορία του Αγίου Γεωργίου. Χρόνια πολλά σε όλους!

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Ασυμβίβαστος, αντισυμβατικός, λεβέντης, δεν μασαέι τα λόγια του και έχει αλλεργία στο Political correct! Ο κατάλληλος άνθρωπος να σχολιάσει την πρόθεση συμφωνίας Πολιτείας-Εκκλησίας όπως διαμορφώθηκε αυτή από το κοινό ανακοινωθέν του πρωθυπουργού και του Αρχιεπισκόπου μιλάει σήμερα αποκλειστικά στο ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ.

Ο παπά-Ανδρέας Κεφαλογιάννης από τα Ανώγεια δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις! Σαν σύγχρονος “Παπαφλέσσας” τα βάζει με το σύστημα και νικάει.

Το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ μίλησε μαζί του και του ζήτησε να σχολιάσει όλες τις πτυχές του ανακοινωθέντος και βέβαια το ζήτημα της αλλαγής δεδομένων για την μισθοδοσία του κλήρου.

“Δε θα συμμετάσχω σε καμμία συζήτηση που αφορά σε μισθούς σε χρήματα σε οβολούς σε ασφαλιστικά θέματα. Συμμετέχω εδώ και πολλά χρόνια σε συζητήσεις, καλέσματα, προσωπικούς και κοινούς αγώνες που αφορούν στην Ελλάδα μας στηn Oρθοδοξία, στη σημαία, στα παιδιά μας, στη μόρφωση, στην παιδεία, στην αλληλεγγύη και σε όλα εκείνα που δημιουργούν ανάταση στον άνθρωπο και σε κάθε πιστό, πονεμένο, αδελφό ή μη” σχολίασε αρχικά δίνοτας στίγμα.

Μιλώντας για τον Αλέξη Τσίπρα τόνισε: “Ένας πρωθυπουργός, άθεος όπως ο ίδιος δηλώνει, δεν αρνήθηκε να βρεθεί κεκλεισμένων των θυρών μέσα στην εκκλησιά μου στον Αη Γιώργη Ανωγείων, να του πω μερικές γνήσιες, απλές ορθόδοξες, λογικές κουβέντες και από τη στάση του να καταλάβω ότι τουλάχιστον ξέρει να ακούει και να σέβεται”.

Και συνεχίζει αναφερόμενος στην πρόταση συμφωνίας:

“Αυτό διαπίστωσα και μετά το Κοινό με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Ανακοινωθέν. Ως πρώτη εκτίμηση διακρίνω ότι το Σύνταγμα σε ότι αφορά το άρθρο 3 και 13 δεν πρόκειται να αλλάξει. Διαπιστώνω ότι υπάρχει συστράτευση Πολιτείας -Εκκλησίας, ώστε από κοινού να μπορέσουν να λειτουργήσουν για το Κοινό καλό. Αν δεν τα καταφέρουν θα είναι αποτέλεσμα της μη σωστής συνεργασίας. Πιστεύω στη Θεία οικονομία και ως εκ τούτου ο Κύριος και Θεός μας θα μεριμνήσει για το κοινό καλό.

Είμαι σίγουρος ότι η εκκλησία στο σύνολο της δεν πρόκειται να εκτεθεί. Είμαι επίσης σίγουρος πως τελικά αντί για διαχωρισμό Κράτους -Εκκλησίας θα υπάρξει συμπόρευση και συστράτευση. Πιστεύω πως όλα γίνονται για κάποιον λόγο καλό. Έχει αποδειχθεί ότι η Εκκλησία και ο κλήρος, το πλήρωμα της εκκλησίας και η ελληνορθόδοξη κουλτούρα δύσκολα μολύνονται, δύσκολα πλήττονται, δύσκολα πολεμούνται. Αυτό έχει γίνει κατανοητό από όλους…. Δεν μελλοντολογώ όμως διαβλέπω πως όλα θα είναι προς ώφελος της Θείας πίστης και εκκλησίας. Μακριά από φανατισμούς, μακριά από συνομοσιολογίες μακριά από όλα όσα απερίσκεπτα μπορεί να μας πληγώσουν”.

Στην συνέχεια εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στα όργανα της Εκκλησίας της Ελλάδος ενώ έστειλε μήνυμα και στους ιερείς….

“Εμπιστεύομαι τις Ιερές Συνόδους μας, τους αρχιερείς μας. Καλώ όλους όσοοι φέρουν το ράσο και επέλεξαν τα Θεία μυστήρια αντί της λαϊκής ζωής, να είναι ολιγόλογοι, και να μην επιτρέψουν σε κανέναν να πει πως σήμερα ξεσηκώνονται οι παπάδες επειδή νιώθουν ανασφάλεια για τα πορτοφόλια τους. Ο κλήρος της Ελληνορθόδοξης εκκλησίας δεν έχει σχέση με τα πορτοφολια και τα αργύρια.

Συσχετίζεται μόνο με όλα όσα μπορούν να βοηθήσουν στη σωτηρία της ψυχής αλλά και την ανάπαυση της δύσκολης καθημερινότητας για την οποία όλοι οι πολίτες είμαστε υπεύθυνοι, κυρίως λόγο των τόσων χρόνων σιωπής μας δεδομένου ότι βλέπαμε που οδηγούμαστε και δεν αντιδράσαμε. Ας επιτρέψουμε στο χρόνο να λειτουργήσει, ας επιτρέψουμε στους Ιεράρχες μας να αποφασίσουν για τη κοινή θέση επί του θέματος, ας επιτρέψουμε στο Θεό να ευλογήσει τα άριστα και καλά για όλους εμάς”.

 

-->