Θερμοκρασία 28.7°
Άνεμος 4.8 ΝΔ
Βαρόμετρο 1008.8
Υγρασία 31%
Βροχόπτωση Μήνα 0.0 mm
Στοιχεία από τον σταθμό του ΕΑΑ στα Ανώγεια

Εκκλησία

Την Τρίτη το απόγευμα, (24 Ιουλίου) όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα «Πλάγια», εκεί όπου όπου βρίσκεται «σκαρφαλωμένη» η εκκλησία της Αγίας Αννας των Ανωγείων.

Στις 6 το απόγευμα θα τελεστεί ο εσπερινός και η θεία λειτουργία, θα ακολουθήσει τραπέζωμα για τους πιστούς που θα βρεθούν, σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία των Ανωγείων, με την επιβλητική θέα, για να τιμήσουν τη χάρη της.

Η Αγία Αννα των Ανωγείων είναι η εκκλησία των Τζαγκαράκηδων. Χτίστηκε, μετά από τάμα της οικογένειας και πολύχρονες προσπάθειες.

Οι πάντα φιλόξενοι Μπάμπης και  Μαρία με τον καλό το λόγο και το χαμόγελο τους, μαζί με τα παιδιά τους, αφιερώνουν πολύ χρόνο από τη ζωή τους, υπηρετώντας με πίστη και ευλάβεια την μητέρα της Παναγίας.

Ας  ανηφορίσουμε την Τρίτη το απόγευμα στα «Πλάγια» κα για όσους επιλέξουν το μονοπάτι από τον Αγιο Νεκτάριο, αυτό θα είναι φωτισμένο για την ευκολότερη πρόσβαση των πιστών.

Τα υπόλοιπα εφόσον βρεθείτε στην εκκλησία τα έχουν αναλάβει ο Μπάμπης  με τη Μαρία Τζαγκαράκη και να ΄στε βέβαιοι ότι η φιλοξενία τους θα αγγίξει και πάλι την τελειότητα.

Αγία Άννα: Η προστάτιδα των άτεκνων ζευγαριών

Η Αγία Άννα ήταν η μητέρα της Παναγίας και θεωρείται προστάτιδα των άτεκνων ζευγαριών επειδή η ίδια τεκνοποίησε σε μεγάλη ηλικία.

Για τη μητέρα της Άννας, δεν αναφέρουν τίποτα σχετικό τα Ευαγγέλια, ούτε τα υπόλοιπα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Σύμφωνα όμως με την παράδοση της Εκκλησίας, ο Ιερέας Ματθάν, κάτοικος της Βηθλεέμ, απέκτησε τρεις θυγατέρες: τη Μαρία, τη Σοβή και την Άννα.

Η Μαρία, αφού παντρεύτηκε στη Βηθλεέμ, γέννησε εκεί την Ελισάβετ, τη μητέρα του Ιωάννη του Βαπτιστή.

Η Άννα παντρεύτηκε τον Ιωακείμ από τη Γαλιλαίο. Μετά από πολλά χρόνια ατεκνίας, απέκτησε κόρη, την Παρθένο Μαρία.

Η παράδοση αναφέρει ότι οι γονείς της την αφιέρωσαν στην υπηρεσία του Ναού της Ιερουσαλήμ, σε ηλικία τριών ετών. Αυτοί δε μετά από λίγα χρόνια πέθαναν.

Την Αγία Άννα τιμούσαν από τα αρχαία χρόνια. Το συμπεραίνουμε αυτό από διάφορους Πατέρες της Εκκλησίας, αλλά και από αρχαίους εκκλησιαστικούς ύμνους, που υπάρχουν προς τιμήν της μητέρας της Θεοτόκου.

Κατά τον 5ο αιώνα η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου Ευδοξία ανήγειρε ναό προς τιμήν της στα Ιεροσόλυμα, όπου, κατά την παράδοση, γεννήθηκε η Άννα. Το 550 ο Ιουστινιανός ίδρυσε ναό στην Κωνσταντινούπολη προς τιμήν της Αγίας Άννας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τρεις φορές την Αγία Άννα κατά τη διάρκεια του εορταστικού κύκλου: Στις 9 Δεκεμβρίου, τη Σύλληψή της, στις 25 Ιουλίου την Κοίμησή της και στις 9 Σεπτεμβρίου, μαζί με τον σύζυγό της Ιωακείμ. Η Καθολική Εκκλησία τιμά την Αγία Άννα στις 26 Ιουλίου.

Η Αγία Άννα (Hannah στα Αραβικά) τιμάται και από τη Μουσουλμανική Θρησκεία. Στο Κοράνι, η Άννα αναφέρεται ως σεβάσμια και πνευματική γυναίκα, μητέρα της Παναγίας.

 

 

 

 

 

Την Πέμπτη 19 Ιουλίου θα τελεστεί στις 8 το βράδυ η μεγάλη νυχτερινή Θεία Λειτουργία στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας πάνω στον Ψηλορείτη. Η εκκλησία βρίσκεται στο Μητάτο του “Μπολντοζέρη” στην τοποθεσία “Λιάντρο” πάνω στο βουνό και η λειτουργία θα γίνει αύριο παραμονή της μεγάλης εορτής. Θα ακολουθήσει η φιλοξενία από την μεγάλη οικογένεια των Αεράκηδων, που προς τιμήν του προστάτη Αγίου της θα υποδεχθεί όπως κάθε χρόνο εκατοντάδες ανθρώπους που θα ανηφορίσουν, για να ανάψουν ένα κερί. Ακολουθεί όπως πάντα πλούσιο τραπέζι με όλα τα αυθεντικά Ανωγειανά εδέσματα και προϊόντα, προσφορά της οικογένειας Αεράκη.

Πρόκειται για ένα από τα μεγάλα πανηγύρια του Ψηλορείτη, στον οποίο βρίσκονται διάφορες εκκλησίες διάσπαρτες σε όλη την περιοχή, κτισμένες από μεγάλες κτηνοτροφικές οικογένειες που τιμά η καθεμιά τον δικό της Άγιο, προσφέροντας του τάματα και πρόβατα προς τιμήν του, αλλά και με το τραπέζι με το οποίο υποδέχεται όλους τους πιστούς που ανηφορίζουν. Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και της Αγίας Αναστασίας χτίστηκε από την οικογένεια Αεράκη το 2010 και πλέον έχει καθιερωθεί σαν ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια των Ανωγειανών κτηνοτρόφων πάνω στο βουνό

 

Τον Άγιο Γεώργιο τον εθελοντή γιόρταζαν χθες στο Ανωγειανό αόρη και στην τοποθεσία ‘Ψημομίτατο Σκουλάδων”, η οικογένεια Σκουλά, που παρέθεσε τραπέζι με πλούσια παραδοσιακά εδέσματα στους εκατοντάδες των επισκεπτών που ανηφόρισαν μέχρι εκεί. Μάλιστα η βραδιά είχε και γνήσιο κρητικό γλέντι μέχρι πρωίας με την λύρα του Λευτέρη Καλλέργη και το λαγούτο του αδερφού του Μανούσου, με το κέφι να ανεβαίνει στα ύψη!

Στο περιθώριο πάντως του πανηγυριού των Σκουλάδων, είχαμε και πολιτικές διεργασίες, καθώς συγκροτήθηκε σε σώμα η Συντονιστική Επιτροπή του Κινήματος Αλλαγής στον Δήμο Ανωγείων! Παρουσία λοιπόν του Μιχάλη Σαρρή, γραμματέα της Νομαρχιακής Επιτροπής του Κινήματος Αλλαγής στο Νομό Ρεθύμνου, ορίστηκε ως γραμματέας του ΚΙΝ.ΑΛ ο Εμμανουήλ Πασπαράκης (Μούγερης) και ως αναπληρωτής γραμματέας ο Γιάγκος Σκουλάς δημοτικός σύμβουλος και πρώην Αντιδήμαρχος Ανωγείων. Μέλη ορίστηκαν ο σημερινός Αντιδήμαρχος Ανωγείων,Γιάννης Αεράκης,, ο δημοτικός σύμβουλος και πρώην Αντιδήμαρχος, Δημήτρης Πασπαράκης και ο δημοτικός σύμβουλος  Ανάστος Χαιρέτης, ενώ στη συνέχεια τράβηξαν όλοι μαζί και την αναμνηστική φωτογραφία μπροστά στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στο βουνό!

 

Όπως αναφέρει και στην επίσημη σελίδα της η Ν.Ε ΠΑΣΟΚ Ρεθύμνου:”Εδώ στον Άι Γιώργη τον Εθελοντή στην τοποθεσία ψημομίτατο Σκουλάδων στο Ανωγειανό Αορη πραγματοποιήσαμε σήμερα την συγκρότηση σε σώμα της Συντονιστικής Επιτροπής Κινημάτος Αλλαγής Δήμου Ανωγείων στέλνοντας μήνυμα

ανασυγκρότησης,ενότητας και νικηφόρου πορείας .Καλή Δύναμη στον Γραμματέα Μανόλη Πασπαράκη και στα υπόλοιπα μέλη της Δημοτικής Οργάνωσης..”

«Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, Βαριά η σημερινή μέρα για όλους εμάς που βρισκόμαστε εδώ για να αποχαιρετήσουμε ένα πατριώτη, έναν αγωνιστή, έναν καταδρομέα, , έναν άνθρωπο που υπηρέτησε την τοπική αυτοδιοίκηση, ένα ξεχωριστό παλικάρι, έναν άνθρωπο με «Α» κεφαλαίο το Βασίλη Φθενό. Ο Βασίλης μετά από μια σκληρή μάχη που έδωσε με το χάρο έφυγε για τον άλλο κόσμο, αφήνοντας ως παρακαταθήκη το έργο του, τόσο ως υπηρέτης του δημόσιου συμφέροντος όσο και ως Στρατιώτης που υπηρέτησε την πατρίδα. Μια πατρίδα που την τίμησε με τον καλύτερο τρόπο, στην Κύπρο το 1974. Ο Βασίλης που ήταν πάντα ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ σε όλα, εκεί που πάει θα συναντήσει το Παπαμελέτη, τον τότε διοικητή του που έφυγε προ ημερών. Μαζί θα σχεδιάζουν και θα δίνουν τις δικές τους μάχες για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας όπως έκαναν πάντα.

Βασίλη, βλέπω ότι είναι εδώ οι φίλοι σου, οι συμπολεμιστές σου στην Κύπρο το μαύρο Ιούλη του 1974. Τον συμμαθητή σου στη σχολή και συμπολεμιστή στην Κύπρο, πρώην αρχηγό ΓΕΣ Νικόλαο Ντούβα, βλέπω τον Βασίλη Μανουρά μια άλλη ηρωική μορφή, τον Βαγγέλη Πετρουλάκη τον κυβερνήτη του ΝΙΚΗ15, τον Αφάλη Παναγιώτη, τον Αργύρη Μαλακωνάκη, τον Σφακιανάκη Λευτέρη, τον Τσιράκη Στέλιο, τον Τσαγκαράκη, τον Καμπουράκη, τον Τσουρακάκη, τον Τριαλλώνη, τον Τερζάκη, τον Σφακιανάκη Γιάννη, τον Φαρσαράκη Μιχάλη, τον Πεδιαδιτάκη, τον Λαντζουράκη…

Ο Βασίλης ήταν έναν από τους «300» της Κρήτης που πήραν μέρος στην επιχείρηση ΝΙΚΗ, τον Ιούλιο του 1974. Ως υπολοχαγός συμμετείχε στη νικηφόρα Μάχη του Αεροδρομίου. Ο Βασίλης με τους «300» δεν ηττήθηκαν στην Κύπρο, βγήκαν νικητές εκεί όπου τους έταξε το καθήκον. Η Κύπρος, χάθηκε γιατί υπήρξε ΠΡΟΔΟΣΙΑ, μεγάλη προδοσία! Ο Βασίλης και η στάση ζωής του, δείχνουν το δρόμο που πρέπει να ακολουθούμε για να πετύχουμε τις δικές μας ΝΙΚΕΣ σε μια εποχή που ξένες και ντόπιες δυνάμεις μας θέλουν καθυποταγμένους στα «θέλω» των σύγχρονων τυράννων. Να ΄ναι υπερήφανες οι Γωνιές, η Κρήτη και το σώμα των καταδρομέων για άνδρες σαν τον Βασίλη. Μπορεί το σώμα να φεύγει όμως, το πνεύμα του ζει αιώνια και διδάσκει. Τιμή και δόξα στον ήρωα Βασίλη Φθενό! Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σκεπάσει!

Εφυγες μα δε σε θωρώ άρχοντα ποθαμένο.

Ηρωα μοιάζεις που έχουνε  ύπουλα προδομένο

————————————————————————

Μόνο περήφανος μπορώ να πω πως νοιώθω τώρα

Ηρωα που σε χαιρετώ την ταλευταία ώρα..»

 

 

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ: https://www.youtube.com/watch?time_continue=8&v=sDZbOZ2zBW8

O παπάς των Ανωγείων, παπά Ανδρέας Κεφαλογιάννης, γνωστός και ως ο σύγχρονος Παπαφλέσσας, εντυπωσιάζει χρόνια τώρα με την πλούσια και πολυσχιδή δράση του.

Συχνά πυκνά είναι καλεσμένος σε τηλεοπτικές εκπομπές και οι θέσεις που διατυπώνει είναι αξιόλογες που σε καμία περίπτωση δεν είναι οι κλασσικές θέσεις των ιερωμένων. Ειδικά μετά την ομιλία του στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, ο παπά Ανδρέας, έχει αποσπάσει θετικά σχόλια ακόμη και σε κύκλους εκτός της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Αίσθηση προκαλεί η καθημερινή του κοινωνική δράση στην Κρήτη ενώ πολύ συχνά, πλήθος κόσμου επισκέπτονται την εκκλησία του στα Ανώγεια, τον Αη Γιώργη, τον Καπετάνιο του όπως τον αποκαλεί!

Αρκετά σχολεία από την Ελλάδα, ζητάν να επισκεφτούν την Εκκλησία και τον παπα Ανδρέα και ένα από αυτά ήταν το 1ο ΓΕΛ Θερμαϊκού από την Περαία της Θεσσαλονίκης που τον επισκέφθηκε πρόσφατα.

Ο παπά Ανδρέας, όπως το συνηθίζει, κάθισε στο πλατύσκαλο του Ιερού και μίλησε στα παιδιά της Α’ και Γ’ Λυκείου, τα οποία έμεινα εκστασιασμένα από τον καθάριο λόγο του και τον τρόπο με τον οποίο εκφράζει τις απόψεις του. Το ίδιο εντυπωσιασμένοι έδειξαν και οι καθηγητές, οι οποίοι εκφράστηκαν με τα καλύτερα λόγια για τον δυναμικό αυτό παπά.

Εκεί που πραγματικά φαίνεται η αξία αυτού του ανθρώπου, είναι από το γεγονός ότι οι καθηγητές των παιδιών, υπογράμμιζαν ότι ο παπάς, κέρδισε τις καρδιές ακόμη και των μικρών μαθητών του σχολείου που κατάγονται από την Αλβανία και την Γεωργία.

Αξίζει τον κόπο λοιπόν να δούμε ένα μικρό τετράλεπτο απόσπασμα από την επίσκεψη των μαθητών και τη συνομιλία τους με τον παπά Ανδρέα.

Θα συμφωνήσετε όλοι , ότι έτσι ακριβώς πρέπει να συμπεριφέρονται όλοι οι παπάδες!

 

 

Πλήθος κόσμου βρέθηκε σήμερα 23 Απριλίου στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο μεϊντάνι, για την μεγάλη Λειτουργία ανήμερα της εορτής του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. Γυναίκες με άρτους και άντρες τίμησαν τον Άγιο της ενορίας μας, ενώ μετά την λειτουργία από τον π.Ανδρέα η εικόνα του Αγίου Γεωργίου και ο Σταυρός έκαναν τον κύκλο της εκκλησίας. Ο π.Ανδρέας με αφορμή της μεγάλη αυτή εορτή μίλησε έξω από την εκκλησία για την σημαντική αυτή ημέρα αναφέροντας τα εξής:

 “Μεγάλη η χάρη του Αγίου μας για τον οποίο ανταμώσαμε σήμερα εδώ στο ναό του για να συνεορτάσουμε να τιμήσουμε και να κουβεντιάσουμε το μεγαλείο του Τροπαιοφόρου Αγίου μας.

Λαοφιλής Άγιος  ο Γεώργιος που από μικρό παιδί στα βιώματα του

είχε το θάνατο του πατέρα του ο οποίος μαρτύρησε και τυραννίστηκε για την πίστη του. Εκεί στη Καπαδοκία που γεννήθηκε οι πρώτες κουβέντες που άκουσε μιλούσαν για το Χριστό μας.  Ακούσματα που τον συνόδευσαν μέχρι την Παλαιστίνη όπου έζησε με τη μητέρα του μετά το θάνατο του πατέρα του. Υπηρέτησε στον Ρωμαϊκό στρατό και λόγο του παραστήματος του αλλά και του τρόπου και της συμπεριφορά του όπως όμως και των συμμετοχών του σε πολέμους έφτασε σε μεγάλα αξιώματα.

Την εποχή του Διοκλητιανού όταν ξεκίνησε  ένας εξοντωτικός αγώνας κατά των χριστιανών, ο Γεώργιος 28 χρονών άνδρας, σε μία μάζωξη στρατηγών μπροστά στον Βασιλέα, ομολόγησε την πίστη του και τους κάλεσε όλους να σεβαστούν την αγιότητα της ζωής των χριστιανών και να μην τους κυνηγήσουν. Παρά τις προσπάθειες να μεταπεισθεί από άλλους στρατηγούς ο Γεώργιος υπερασπίστηκε τον Χριστιανισμό με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στη φυλακή όπου και  διετάχθη η θανάτωση του στο μαρτύριο του τροχού ώστε να διαμελισθεί το σώμα του.

Ο Γεώργιος αποδέχτηκε το μαρτύριο αγόγγυστα με το χαμόγελο της θείας πίστης που ήταν αποτέλεσμα του θάρρους του αλλά και της αγάπης του για τον Χριστό.

Κατά την ώρα του Μαρτυρίου  και ενώ το σώμα του άρχισε να πληγώνεται από τον τροχό, ακούστηκε φωνή που τον καλούσε να μη φοβηθεί. Φωνή ουράνια Κυρίου, που του είπε ότι όλα θα σταματήσουν. Ο τροχός έπαψε να κινείται και οι πληγές του Γεωργίου Θεραπεύτηκαν. Απέκτησε δε όπως αναφέρουν οι γραφές πρόσωπο φωτεινό και λαμπερό. Ο Γεώργιος πήγε και βρήκε τον Διοκλητιανό και τον ακολούθησαν δύο στρατηγοί με  στρατιώτες οι οποίοι ομολόγησαν πίστη στο Χριστό μετά και το θαύμα που είχαν βιώσει. Ο Βασιλιάς τους θανάτωσε και διέταξε νέο μαρτύριο για τον Γεώργιο.  Και σε εκείνο το μαρτύριο με το λάκκο  και τον ασβέστη ο Γεώργιος σώθηκε. Εκ νέου του υπεβλήθει στο μαρτύριο με τα πυρακτωμένα σανδάλια, όπου και σε αυτό ο Γεώργιος  ανταπεξήλθε χωρίς να πάθει τίποτα. Νέο μαρτύριο του μαστιγώματος, αλλά και πάλι το αποτέλεσμα σόκαρε τους πάντες, οι οποίοι αντίκρισαν τον Γεώργιο παρά τα τραύματα και την ταλαιπωρία να λάμπει και το πρόσωπο του να είναι ειρηνικό και  θείο.  Ακολούθησε το μαρτύριο της δηλητηρίασης από το οποίο και πάλι σώθηκε ενώ παράλληλα  ο Αθανάσιος μετά από εντολή του Διοκλητιανού που του έδωσε το δηλητήριο, αλλά και η γυναίκα του βασιλέα ομολόγησαν την πίστη τους στον Χριστό και ως εκ τούτου θανατώθηκαν. Ακολούθησε η φυλάκιση και κατόπιν ο αποκεφαλισμός του Αγίου.

Ακολούθησαν θαύματα πολλά,  η ζωή του και τα μαρτύρια του, οδήγησαν στην ομολογία πίστεως πολλούς ειδωλολάτρες και με τα χρόνια ο Άγιος Γεώργιος έγινε ίσως ο πιο αγαπημένος άγιος των απλών ανθρώπων και ο άγιος που οι άνθρωποι τον ένιωθαν πιο φίλο τους, πιο κοντά τους. Και να γνωρίζεται επίσης αδέρφια μου, πως ο Αι  Γιώργης είναι ο μοναδικός άγιος της ορθόδοξης πίστης μας που μπορεί να ενώνει Έλληνες ορθόδοξους και Τούρκους Μουσουλμάνους. Είναι ο Αι Γιώργης της Πριγκήπου, στα Πριγκηπονήσια στη θάλασσα του Μαρμαρά. Εκεί στα ψηλά χτισμένο το μοναστήρι του αγίου μας όπου κάθε τέτοια μέρα εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι ανεβαίνουν με σεβασμό και κατάνυξη μέσα στη απόλυτη σιωπή χωρίς να μιλάνε μεταξύ τους, για να προσκυνήσουν και να ζητήσουν τη χάρη του.

Το 963 μ.χ επί βασιλέως Νικηφόρου Φωκά  ένας βοσκός βρήκε την εικόνα του Αι Γιώργη μετά από προτροπή σύμφωνα με την παράδοση στο όνειρο του βοσκού από τον ίδιο τον άγιο μας, να ανέβει στην πλαγιά για να βρει την εικόνα του στο σημείο που θα άκουγε κουδούνια να χτυπούν.  Αυτό και έπραξε ο βοσκός, ανέβηκε, βρήκε την εικόνα κάτω από πολλά κουδούνια και αυτός είναι ο λόγος που ονομάζετε Αι Γιώργης ο Κουδουνάς. Θαυματουργός στέκει εκεί στο μοναστήρι του, αγναντεύοντας τη Θάλασσα του Μαρμαρά τη θάλασσα που ενώνει τους πολιτισμούς τις ανησυχίες των δύο λαών των απλών ανθρώπων, αλλά που τόσο δύσκολο φαίνεται να μπορεί να ενώσει τις πράξεις των ηγετών και τη λογική που θέλημα θεού είναι να πρυτανεύσει.

Εμείς αδέρφια μου, δε θα αμελήσουμε την πίστη μας δε θα ξεμακρύνουμε της αγάπης του θεού και χριστού μας δε θα πάψουμε να μνημονεύουμε την αγιότητα των αγίων και του Αι Γιώργη μας. Ούτε όμως αδέρφια μου,  θα υποστείλουμε καμία σημαία μήτε της ορθοδοξίας, μήτε της μητέρας Ελλάδας, μήτε της λογικής, μήτε του δικαίου, μήτε της ανθρωπιάς. Καμία σημαία δε θα ματώσει στα χέρια μας από πράξεις αλυτρωτισμού ή από πράξεις που θα κάμουν το θεό μας να γυρίσει πέρα από εμάς το βλέμμα του.

Όχι γιατί φοβόμαστε αλλά διότι η πίστη, μας έδωκε τη θεία διάκριση να μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε όλα όσα έχουν σχέση με το ωραίο, το σωστό, το ορθό, το δίκαιο και το ανθρώπινο. Και αυτές οι αξίες, είναι απόκτημα των ανθρώπων με τη βοήθεια και της πίστης. Παράλληλα όμως…  Αν οι συνθήκες και οι αποφάσεις μας καλέσουν να βρεθούμε υπερασπιστές της γης μας θα το πράξουμε, σεβόμενοι πάντα την ιστορία μας, την παρακαταθήκη τις θυσίες και τους αγώνες τιμής των προγόνων μας.

Είμαστε όμως λαός, μην το ξεχνάμε αυτό, που ποτέ στην ιστορία του δεν επιτέθηκε, ποτέ στην ιστορία του δε επιδίωξε να κατακτήσει τίποτα πέρα από όσα η ιστορία και ο θεός μας επέτρεψαν να κατέχουμε.

Πάντα στηριζόμαστε στη λογική. Τα λάθη που έχουν καταγραφεί στην ιστορία και τη δική μας πολλά. Αλλά πάντα ήταν λάθη όχι του απλού λαού αλλά των ηγητόρων και όλων όσων δεν ήταν ικανοί να αφουγκραστούν τον κόσμο και την ιστορία του τόπου.

Όλων όσων δεν κατάφεραν να συνταιριάξουν την ορθοδοξία με την ορθή πράξη, το απλό συμφέρον του λαού, των ανθρώπων, των παιδιών αυτού του τόπου που λέγεται Ελλάδα, με την παιδεία, με την ιστορία, με την αλήθεια και με το σεβασμό σε όλα όσα έχει ο τόπος τούτος γεννήσει και παγκόσμια απλώσει. Ο Αι Γιώργης γνωρίζει και μας δίδαξε πως το να αντέχουμε το μαρτύριο είναι ένα θαύμα, το να βγαίνουμε φωτεινοί και χαμογελαστοί από κάθε δοκιμασία είναι θαύμα, το να στεκόμαστε αμυνόμενοι των ιερών μας όλων και όχι επιτιθέμενοι είναι θαύμα. Αυτά τα θαύματα λοιπόν εμείς ως Έλληνες θα τα σεβαστούμε και θα τα ακολουθήσουμε. Διότι μέσα από μία συνηγορία τέτοια μπορεί η Ελπίδα να ελπίζει και η ζωή να ζει. Φυσικά και θα σταθούμε μπροστά σε κάθε πρόκληση. όμως δε θα σταθούμε ειρωνικοί, αμετροεπείς και αλαζόνες. Φυσικά και θα φωνάξουμε Μολών Λαβέ αλλά η φωνή μας δε θα είναι φωνή τέρατος αλλά φωνή δικαίου. Φυσικά και θα ζητήσομε από όλους τους φίλους και συμμάχους την βοήθεια τους σε κάθε απειλή, αλλά δε θα είναι βοήθεια υποταγής μας μήτε κάλεσμα υποδούλωσης μας σε δικά τους συμφέροντα. Ως Έλληνες μπορούμε να αποτινάξουμε από πάνω μας όλα όσα μας εγκλωβίζουν και μας πληγώνουν, Αλλά ποτέ δεν ξεχνάμε  πως είμαστε γείτονες μιας γειτονιάς κάτοικοι ενός κόσμου, άνθρωποι μεταξύ συνανθρώπων μας στον πλανήτη, που πάντα κηρύτταμε τις αξίες τις δημοκρατίας και της Ελευθερίας, της παιδείας και της αξιοσύνης. Οπότε πριν χτυπήσουμε τα χέρια τις γροθιές μας το μπέτι μας για να γκρεμίσουμε τοίχοι, θα απλώσουμε πρώτα, τα χέρια μας, θα διαθέσουμε τα σώματα μας για να ενώσουμε όλους όσους μπορούμε και συνταιριάζουν με τις αξίες μας.

Για  να τους ενώσουμε με αυτό που λέγεται ειρήνη, ανθρωπιά συνύπαρξη.

Αν δεν τα καταφέρουμε ο θεός θα ξέρει ότι προσπαθήσαμε.

Και αυτό θα πρέπει να το βάλουν όλοι καλά στο μυαλό τους.

Τιμώντας τη μνήμη όλων όσων έχουν χάσει τη ζωή τους υπέρ πίστεως και πατρίδας , όλοι εμείς εδώ στη γη την Ελληνική,

θα προσπαθήσουμε για το καλό χωρίς όμως ποτέ μα ποτέ να επιτρέψουμε στο κακό να νικήσει. Και πιστέψτε με αδέρφια μου. Ο Αι Γιώργης αφήνοντας το κεφάλι του να κυλήσει ως ασώματος κεφαλί στο έδαφος, ήταν σίγουρος ότι θα νικούσε ο Χριστός και θεός μας. Γνώριζε πως μετά το θάνατο του, Θα υπήρχε ομολογία πίστεως από τους ειδωλολάτρες ομολογία για τον χριστό μας. Αυτό και έγινε.

Αυτό εορτάζουμε, αυτό συνομολογούμε και αυτή τη πίστη ακολουθούμε την Πίστη του δικαίου που μπορεί να πονά αλλά στο τέλος αγιάζει και αναπαύει.

“Ως των αιχμαλώτων ελευθερωτής και των πτωχών υπερασπιστής,

ασθενούντων ιατρός, βασιλέων υπέρμαχος, τροπαιοφόρε,

μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ

σωθήναι τα ψυχάς ημών.” Να είστε όλοι σας Ευλογημένες και ευλογημένοι και μην ξεχνάτε ότι το μεγάλο και δυνατό μας όπλο πέρα από την πίστη μας

είναι ότι εμείς υπερασπιζόμαστε και δεν επιτιθέμεθα.

 

-->