Θερμοκρασία pt>
Άνεμος
Βαρόμετρο cript>
Υγρασία /sc
Βροχόπτωση Μήνα
Στοιχεία από τον σταθμό του ΕΑΑ στα Ανώγεια

Πολιτισμός

”Εδώ τελειώνουν τα έργα της θάλασσας, τα έργα της αγάπης.
Εκείνοι που κάποτε θα ζήσουν εδώ που τελειώνουμε
αν τύχει και μαυρίσει στη μνήμη τους το αίμα και ξεχειλίσει
ας μη μας ξεχάσουν, τις αδύναμες ψυχές μέσα στ’ ασφοδίλια.

—————————————————————————————-

Ας γυρίσουν προς το έρεβος τα κεφάλια των θυμάτων:
Εμείς που τίποτα δεν είχαμε θα τους διδάξουμε τη γαλήνη.
Ας μη μας ξεχάσουν.” (Γιώργος Σεφέρης)

Οκτώ Φεβρουαρίου 1980, ξημερώματα Παρασκευής στο Αντικαρκινικό κέντρο Πειραιά, ο Νίκος Ξυλούρης αφήνει την τελευταία του πνοή. Η φωνή που έκανε εκατομμύρια Έλληνες να ριγούν από συγκίνηση σβήνει σε ένα λευκό δωμάτιο Νοσοκομείου. Η αγαπημένη του Ουρανία του κρατάει μέχρι την τελευταία στιγμή το χέρι, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τον κρατήσει στη γη, αλλά η ψυχή του “Ψαρονίκου”, υψώνεται πάνω από το λευκό δωμάτιο, βγαίνει έξω και απλώνεται από την Κρήτη έως τον Έβρο, ως ένας Μύθος, ως ένας κολοσσός της μουσικής, με την αύρα του να μας χαϊδεύει μέχρι και σήμερα, 39 χρόνια μετά και να μας εμπνέει ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές μας.

Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι είναι ώρα αναμνήσεων.Μα όχι Πάντα. Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι. Είναι ώρα περισυλλογής Μα όχι πάντα. Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι.Είναι ώρα για δάκρυα. Και μένει Πάντα..(Γιάννης Κακουλίδης).

Πραγματικά, εκείνη την Παρασκευή που δάκρυσε όλη η Ελλάδα πριν 39 χρόνια, τα δάκρυα έμειναν για πάντα. Η θλίψη για την τεράστια απώλεια, αλλά και ένα μεγάλο γιατί, καθώς ο Νίκος έφυγε νωρίς, διανύοντας μόλις την τέταρτη δεκαετία της ζωής του. Έμεινε και ένα μεγάλο “και αν”. Αν δεν έφευγε τόσο νωρίς πόσα περισσότερα θα μας είχε προσφέρει απλόχερα με τη φωνή του, τα τραγούδια του, αλλά και την ακέραιη και έντιμη στάση ζωής του, καθώς κατά γενική ομολογία υπήρξε ένας από τους πιο αγνούς ανθρώπους και ένας από τους σεμνότερους καλλιτέχνες που πέρασαν ποτέ από την Ελλάδα.

Και παν και πάνε και σε αναζητάνε, ώρα τους καλή. Από λιβάδια μ’ ασφόδελα περνάνε, ώρα τους καλή. Παλιά τραγούδια στα αλώνια αχολογάνε, και παν και πάνε, ώρα τους καλή. Τους ακολουθάνε τα αγρίμια που ξυπνάνε, ώρα τους καλή. Την πέτρα στύβουν, χορταίνουν, ξεδιψάνε, ώρα τους καλή. Στη γη και στα άστρα και στα παιδιά μιλάνε. Ώρα τους καλή..(Ιάκωβος Καμπανέλλης).

Μαγική η σχέση του με τα παιδιά. Από αυτήν απέκτησε το παρατσούκλι “Κλωσσού” καθώς από νεαρή ηλικία όπου καθόταν μαζεύονταν γύρω του σιγά σιγά όλα τα παιδιά της περιοχής να τον ακούσουν.

-Πάρε μου πατέρα μια λύρα. Από την τρίτη τάξη του δημοτικού η μοναδική έγνοια του ήταν αυτή και το μοναδικό πράγμα που ζητούσε.

-Δεν θα τον κάνω λυράρη. Σα δε του αρέσουν τα γράμματα καλλιά να πάει στα πρόβατα παρά να γίνει μουζικάντης, έλεγε με αγριεμένο ύφος ο πατέρας του ο Ψαρογιώργης.

Όμως τα αυθεντικά ταλέντα, πάντα έχουν δίπλα τους ένα αόρατο χέρι που τα βοηθάει και τα σπρώχνει να κάνουν αυτό για το οποίο γεννήθηκαν. Έναν από μηχανή θεό που εμφανίζεται την κατάλληλη στιγμή και βάζει ξανά τα πράγματα στην κανονική τους ροή. Ο Νίκος θα γινόταν καλλιτέχνης, καμιά επίγεια δύναμη δεν θα μπορούσε να εμποδίσει αυτή την εξέλιξη. Και βρέθηκε ο απομηχανής θεός. Στο πρόσωπο του δάσκαλου εκείνης της εποχής Μενέλαου Δραμουντάνη. Σαν να μην ήταν λόγια του δασκάλου αλλά μιας ανώτερης δύναμης που έβαζε τις λέξεις στο στόμα του.

-Μην το πιέζετε το κοπέλι. Πάρτε του τη λύρα και βγάλτε το από το σχολείο. Δεν θα χαθεί.

Αλήθεια ποια μαγεία τοποθέτησε τα λόγια αυτά στο στόμα ενός δασκάλου: Βγάλτε το παιδί από το σχολείο. Φαίνεται απίστευτο αλλά έτσι συνέβη. Μαλάκωσε ο Ψαρογιώργης και πήγε τον γιο του στο Ηράκλειο να διαλέξει μια λύρα. Την πρώτη του λύρα στα 12 του χρόνια. Η λύρα έγινε προέκταση του χεριού του και συνοδοιπόρος της μαγικής φωνής του μέχρι και την τελευταία του πνοή.

Χρόνια μετά ο δάσκαλος, άκουγε παντού το όνομα του μικρού κάποτε μαθητή του. Στα ραδιόφωνα, στην τηλεόραση, στις κουβέντες των απλών ανθρώπων. Και ένιωθε περήφανος και δικαιωμένος..

 Ανέβηκα στην κορυφή της συννεφιάς, σαλτάροντας με τις τριχιές του λιβανιού, πήρα τον δρόμο της σποράς. Κοιμήθηκα στο προσκεφάλι του σπαθιού. Είχα το  ύπνο του λαγού..(Κ.Χ.Μύρης)

 Γρήγορα η Κρήτη δεν χωρά το ταλέντο του. Ο Ψαρονίκος από ένας μεγάλος λυράρης στην Κρήτη, στην Αθήνα θα γίνει ο Νίκος όλων των Ελλήνων. Η φωνή του ενώνει, συγκινεί, δεσπόζει.Συναρπάζει. Συγκλονίζει.Αφήνει το στίγμα της σε ποιήματα κορυφαίων ποιητών. Εμπνέει κορυφαίους μουσικοσυνθέτες να απλώσουν το ταλέντο τους με βάση τη φωνή του. Γίνεται πλέον παγκόσμια, σπάει όλα τα σύνορα και αναγνωρίζεται διεθνώς ως ένας από τους σπουδαιότερους ερμηνευτές.

Τα παιδιά ξεχύνονται στους κάμπους, οι φωνές τους δεν είναι πια κουρέλια. Έντιμο αίμα που ζητάει εκδίκηση..(Οδυσσέας Ελύτης)

Σεμνός παρακολουθεί με αμηχανία τις εκδηλώσεις λατρείας στο πρόσωπο του και απορεί. Η προσωπικότητα του στέκεται βράχος, μπεντένι μπροστά στην επιτυχία και την αναγνώριση και δεν αφήνει να χαθεί ούτε στο ελάχιστο η αγνότητα του και ο απλός τρόπος που κοιτάει τη ζωή, μακριά από ψεύτικες χαρές και λούσα. Και όταν νιώσει ότι ο απλός κόσμος που υποφέρει τον χρειάζεται θα είναι εκεί δίπλα του ανιδιοτελώς αγνοώντας τυχόν συνέπειες.Τρεις μέρες θα ενώσει τη φωνή του με αυτή των φοιτητών στα κάγκελα του Πολυτεχνείου. Σύμβολο αντίστασης κατά της Χούντας ο Ψαρονίκος και δε θα μπορούσε να πράξει αλλιώς ένας πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος. Η φωνή του θα σπάσει τα κάγκελα, θα διαπεράσει σαν ρίγος τους πραξικοπηματίες Χουντικούς και θα συμβάλλει καθοριστικά στην αντίστροφη μέτρηση για την επτάχρονη μαύρη περίοδο της Νεοελληνικής Ιστορίας. “Πότε θα κάνει ξαστεριά” τραγουδούσε και ήταν σαν να έδινε με την παρουσία του εκεί την απάντηση:”Όταν θα χτυπήσουμε το κακό ενωμένοι οι Έλληνες σαν μια γροθιά..”.Πράξη Αντίστασης τότε και η συμμετοχή του στην παράσταση “Το μεγάλο μας Τσίρκο” με την Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο..

Χρόνια μετά σε κάθε συνέντευξη του ο δημοσιογράφος θα τον ρωτάει. “Ήσουν και στο Πολυτεχνείο Νίκο. Πες μας για αυτό”. Με ένα σφίξιμο ο Νίκος απαντούσε πάντα σταθερά:”Δε θέλω να μιλήσω για αυτό. Τίποτα δεν έκανα. Στο Πολυτεχνείο ήταν παιδιά που σκοτώθηκαν. Εγώ δεν σκοτώθηκα..”.

Μια μέρα μια Παρασκευή θα πέσω να πεθάνω και μια Λαμπρή θα αναστηθώ από το χώμα απάνω..(Γιάννης Κακουλίδης)

-Όλα καλά μωρέ και τα τραγούδια και τα ποιήματα, αλλά συνέχεια με το Χάρο με βάζετε να αγωνίζομαι, έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου ο ίδιος στους συνθέτες και τους ποιητές με τους οποίους συνεργάστηκε. Σαν ένα προαίσθημα να είχε. Ότι πολύ τον προκαλεί και κάποια στιγμή θα επιτεθεί και πρέπει να είναι έτοιμος. Από την άλλη όμως είχε και το πρώτο του τραγούδι, εκείνο που έγραψε σε ηλικία μόλις 17 ετών:”Δεν κλαίνε οι δυνατές καρδιές η μοίρα όταν τις δέρνει. Γιατί πιστεύουν με καιρό πως κάθε πόνος γιένει..”

Η αρρώστια τον χτύπησε στο απόγειο της δόξας του εκεί στα τέλη του 1979. Το ταξίδι στην Αμερική, οι θεραπείες, οι αγωνίες δυστυχώς δεν απέτρεψαν το αναπόφευκτο τέλος του Φλεβάρη του ’80.

Κι όχι να πείτε που ‘κάνα και τίποτα σπουδαίο. Μόνο που πέρασα κι ακούμπησα στον ίδιο τοίχο που ακουμπήσατε.

Κι όχι να πείτε που ‘κάνα και τίποτα σπουδαίο. Μόνο που φόρεσα τις ίδιες χειροπέδες που φορέσατε.

Κι όχι να πείτε που ‘κάνα και τίποτα σπουδαίο. Μόνο που πόνεσα μαζί σας και ονειρεύτηκα μαζί σας..

Μόνο που σε βρήκα και με βρήκες σύντροφε..(Γιάννης Ρίτσος)

Έσβησε ο Νίκος Ξυλούρης. Το σώμα του θα γινόταν ένα με την μάνα γη, ένα κρύο πρωινό του Φλεβάρη στο πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Το σώμα θα γίνει χώμα, αλλά το έργο και η φωνή θα έμεναν για πάντα στις ψυχές μας, στα βινύλια και τους δίσκους μας. στα γραπτά και στις καρδιές μας, όπως συμβαίνει σε κάθε πραγματικό καλλιτέχνη που πρωτίστως μιλάει στις καρδιές του απλού κόσμου. Που ονειρεύτηκε μαζί τους. Μαζί μας..

Οι Ανωγειανοί πάντα θα περιμένουν την τελευταία αυλαία και το χειροκρότημα που εκκρεμεί εδώ και 39 χρόνια. Περιμένουν μια λαμπρή τελετή με τα οστά του Ψαρονίκο να φτάνουν στα Ανώγεια, ώστε η αύρα του να καλύψει ακόμα περισσότερο τον αγαπημένο του Ψηλορείτη..

Η φίλη του Νίτσα Λούλε-Θεοδωράκη ακολουθεί τα τελευταία βήματα. Τα τελευταία χειροκροτήματα:

“Δυο δρασκελιές ακόμη Νίκο και φτάσαμε. Φρεσκοσκαμμένος ο λάκκος που θα δεχτεί το κορμί σου. Γύρω σου μελίσσι ο κόσμος χειροκροτεί. Το σκοινί κατεβαίνει αργά για να μην τρανταχτείς. Μπηγμένη στο χώμα η λύρα που σε συντρόφευε τριάντα χρόνια.

Ένα τελευταίο κοίταγμα στο χλωμό πρόσωπο σου. Δυο άνθη λεμονιάς πριν πέσει το χώμα, κι ύστερα φτυαριές, σίγουρες  μηχανικές κινήσεις, ώσπου να χαθείς για πάντα στο σκοτάδι, ένα σκοτάδι που δεν θα καταφέρει ποτέ να σε σβήσει από τη μνήμη μας.

Εκεί στην άκρη του νεκροταφείου σε αφήσαμε, μεσημέρι πια, παρέα με τα πουλιά, τα κυπαρίσσια, με τη μυρωδιά της Άνοιξης που φτάνει και το Χάρο να τραγουδά μετανιωμένος..

 Για ιδές κρίματα που ‘κάνα,

κι άδικα που τα κάνω,

για ιδέ σπίθια που ρήμαξα,

για ιδέ κορμιά που πήρα.

Αθάνατος στις καρδιές μας..

 

Του Γιώργη Μπαγκέρη

 

 

Την πολυσυζητημένη ταινία του Γιάννη Σμαραγδή “Καζαντζάκης” για τον σπουδαίο Κρητικό συγγραφέα, θα προβάλει στα Ανώγεια το Σάββατο 9 Φεβρουαρίου η “Ομάδα Φίλων Κινηματογράφου. Η προβολή θα αρχίσει στις 7.30 μ.μ στην αίθουσα εκδηλώσεων “Μανόλης Κεφαλογιάννης” της Τράπεζας Πειραιώς. Θα προηγηθεί στις 4.30 μ.μ η προβολή της ταινίας ” Γουίνι” για τους μικρούς φίλους.

4.30 μ.μ: Κρίστοφερ και Γουίνι, παραγωγής 2018.Ο ενήλικας Κρίστοφερ δουλεύει συνέχεια, πληρώνεται λίγο και το επαγγελματικό του μέλλον είναι αβέβαιο. Έχει δική του οικογένεια, αλλά εργάζεται τόσο πολύ που έχει ελάχιστο χρόνο για τη γυναίκα και την κόρη του. Έχει ξεχάσει την ειδυλλιακή παιδική του ηλικία, την οποία πέρασε παρέα με ένα λούτρινο αρκουδάκι που λάτρευε το μέλι και όλους τους φίλους του.Όταν όμως ο Γουίνι, ταλαιπωρημένος από χρόνια παιχνιδιού και αγκαλιάς, τον ξαναβρίσκει, η φιλία τους αναθερμαίνεται, θυμίζοντας στον Κρίστοφερ τις ατελείωτες ημέρες παιδικής ανεμελιάς που χαρακτήρισαν την πρώιμη ζωή του, όταν το να μην κάνεις τίποτα ήταν το καλύτερο πράγμα απ’ όλα.

7.30 μ.μ:”Καζαντζάκης”, του Γιάννη Σμαραγδή, παραγωγής 2018.Διαβάζοντας στη σύζυγό του Ελένη την αυτοβιογραφική «Αναφορά στον Γκρέκο» που έχει σχεδόν ολοκληρώσει, ο Νίκος Καζαντζάκης αναπολεί την πολυτάραχη ζωή του.Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στην αυτοβιογραφία του μεγάλου Έλληνα και οικουμενικού συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη, ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ. Είναι μια πολυκύμαντη αναζήτηση του συγγραφέα, μέσα από όνειρα και ταξίδια σε τόπους που αγάπησε, διεκδικώντας να κατανοήσει βιωματικά τον Χριστό, τον Βούδα, τον Λένιν, για να καταλήξει, μέσω του Οδυσσέα του, στην «Κρητική Ματιά» η οποία τον οδήγησε στην κατάργηση του φόβου του θανάτου και στην κατάκτηση μιας ανώτερης ελευθερίας.

 

Η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Ανωγείων στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της πρόκειται να λειτουργήσει Σχολή γονέων .Σκοπός της Σχολής Γονέων είναι η στήριξη των συμμετεχόντων, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν με επιτυχία στο σύνθετο και δύσκολο ρόλο τους όπως αυτός διαμορφώνεται στις σύγχρονες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα προσφέρει στους γονείς και στο οικογενειακό περιβάλλον γνώσεις και ευκαιρίες για προβληματισμό.

Θα αναπτυχθούν θέματα που απασχολούν τους γονείς και έχουν να κάνουν με τη σχέση τους με τα παιδιά, την βελτίωση της σχολικής επίδοσης, την κάλυψη ψυχικών ,κοινωνικών ,πνευματικών αναγκών των παιδιών σε κάθε στάδιο της ανάπτυξης τους, την προφύλαξη των παιδιών από τις εξαρτήσεις, οδική συμπεριφορά και ασφάλεια, τις οικογενειακές σχέσεις, την ισότητα των φύλων κ.α.Κύριος συντονιστής της ομάδας θα είναι ο ψυχολόγος της Κοινωνικής Υπηρεσίας Ιωσήφ Πουρσανίδης.

Το περιεχόμενο των συναντήσεων μπορεί να διαμορφωθεί με βάση τις ανάγκες των γονέων. Οι συναντήσεις θα είναι εβδομαδιαίες , θα διαρκέσουν συνολικά 30 ώρες και θα γίνουν σε προσαρμοσμένες ημέρες και ώρες που θα συμφωνηθούν μεταξύ των συμμετεχόντων. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε γονείς παιδιών όλων των ηλικιών, κάθε εθνικής προέλευσης, ηλικίας και μόρφωσης, σε μελλοντικούς γονείς, γονείς ατόμων με ειδικές ανάγκες, εκπαιδευτικούς, ενήλικες .Υποβολή αιτήσεων γίνεται μέχρι την Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2019 στα γραφεία της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου Ανωγείων ή στα τηλέφωνα 28340 31411 – 28340 31484

 

Συνεχίζονται το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου οι προβολές ταινιών, από την “Ομάδα Φίλων Κινηματογράφου στην αίθουσα “Μανόλης Κεφαλογιάννης” της τράπεζας Πειραιώς. Η αρχή θα γίνει στις 4 μ.μ με την παιδική ταινία “Φερδινάνδος” και στις 7 μ.μ η συνέχεια με την Ελληνική ταινία “Bachelor 1” σε ένα απόγευμα ιδανικό για μικρούς και μεγάλους!

-4 μ.μ “Φερδινάνδος“: Σχεδόν 80 χρόνια μετά την πρώτη του κινηματογραφική διασκευή δια χειρός Ντίσνεϊ, το κλασικό βιβλίο του Μουνρό Λιφ μεταφέρεται και πάλι στη μεγάλη οθόνη, αφηγούμενο την πασιφιστική ιστορία του πιο ευγενικού και αξιολάτρευτου ταύρου που γνώρισε ποτέ ο κόσμος!

-7 μ.μ:”Bachelor 1″:Η  ταινία του Αντώνη Σωτηρόπουλου, The Bachelor, παραγωγή του 2016 με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη και την Κατερίνα Γερονικολού.Ένα «λάθος» της νύφης, φέρνει ξανά μαζί τέσσερις φίλους της καταστροφής και έναν εκρηκτικό πεθερό! Πέντε άντρες ανεβαίνουν στη Θεσσαλονίκη να τα γκρεμίσουν όλα. Ένας πεθερός μπαίνει σε μια νεκροφόρα με σκοπό να σκοτώσει έναν έρωτα. Μια παλιά ερωμένη χορεύει ταγκό με τις αναμνήσεις της. Ένας γάμος που ματαιώνεται και μια σχέση που ξεκινάει με το πέπλο της νύφης ν’ ανεμίζει στον αέρα της ανεξαρτησίας.

 

 

Το Υπουργείο Πολιτισμού συμπεριέλαβε την ανασκαφή της Ζωμίνθου υπό τη διεύθυνση της Δρ. Έφης Σαπουνά-Σακελλαράκη στις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2018, σε μια πρωτότυπη εκδήλωση η οποία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στο Εθνικό Θέατρο υπό τον τίτλο “Δεν είναι όλα εφήμερα”.Για τις σημαντικές στιγμές του 2018 ήταν αφιερωμένη η εκδήλωση, που όπως φαίνεται θα αφήσουν το πολιτισμικό τους αποτύπωμα, όπως επιλέχθηκαν από τους Πολιτιστικούς Οργανισμούς, τις Διευθύνσεις και τις Εφορείες Αρχαιοτήτων του ΥΠΠΟΑ. Παραστάσεις, συναυλίες, αρχαιολογικά ευρήματα, αλλά και η αναγνώριση εκφάνσεων της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς μας από την UNESCO αποτελούν μερικές από τις στιγμές του 2018 που παρουσιάστηκαν  με τη μορφή σύντομων βίντεο  σε σκηνοθετική επιμέλεια του Θοδωρή Αμπαζή, Αναπληρωτή Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου. Την εκδήλωση παρουσίασε η ηθοποιός Αργυρώ Ανανιάδου. Μεταξύ των αρχαιολογικών ευρημάτων που ξεχώρισαν ήταν η πήλινη πλάκα με ομηρικούς στίχους από την Ολυμπία και η ταφή της επιφανούς γυναίκας στην Επισκοπή Σικίνου, για την οποία δόθηκαν νέα σημαντικά στοιχεία.

ΤΑ ΝΕΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Νεότερα στοιχεία από την ανασκαφή του 2018 έδωσε και με την παρουσίαση της η Εφή Σαπουνά Σακελλαράκη. Αναλυτικά το κείμενο της για την Ζώμινθο και τα νέα αυτά στοιχεία έχει ως εξής:

Εφη Σαπουνα  -Σακελλαράκη

Ζωμινθος 2018. Νεα στοιχεία

Η Ζώμινθος  είναι η εντυπωσιακή ανακάλυψη ανακτορικού κτηρίου πού είχε  εντοπισθεί   από τον Γιάννη  Σακελλαρακη, στον Ψηλορείτη,σε αντίθεση με τα λοιπά  ανακτορικά κέντρα πού έχουν   ιδρυθεί χαμηλά. Οι ανασκαφές στον γοητευτικό αυτόν χώρο  με πλούσια νερά, πανίδα και χλωρίδα, αποκάλυψαν ένα δαιδαλώδες κτήριο, έργο ευφυούς αρχιτέκτονα (φωτ. 1), γύρω στο 1700 π.Χ., με πλατείς διαδρόμους (φωτ.2), τοίχους πού σώζονται σε ύψος μέχρι και 3 μ., βιοτεχνικό τομέα με εργαστήρια, επίσημες υπόστυλες και τοιχογραφημένες αίθουσες, φωταγωγούς, ιδιωτικούς χώρους, κλιμακοστάσια  διαφόρων τύπων  εσωτερικά  (φωτ.3), αίθρια, βωμους  και πολλά πολύτιμα κινητά ευρήματα όπως  χρυσό έλασμα (φωτ.4),  λίθινο  βωμίσκο με ιερογλυφική γραφή (φωτ. 5), χάλκινα (φωτ. 6) και πήλινα ειδώλια, διπλούς πελέκεις (φωτ. 7), σφραγίδες (φωτ. 8, 9), λίθινα περίαπτα/ μενταγιόν (φωτ. 10), ζωγραφισμένα αγγεία.

Θρησκευτικό κεντρο

Το 2018, η ανασκαφή έδωσε νέες πληροφορίες, εξαιρετικά ενδιαφέρουσες για την εκμετάλλευση του φυσικού τοπίου και την συνέχεια της χρήσης σε ορισμένους τομείς. Ιδιαίτερα: Σε χώρο που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του κτηρίου (ΣΧΕΔΙΟ 11) ανασκάφηκε υπαίθριος βραχώδης ιερός χώρος, της περιόδου των παλαιών ανακτόρων (1900-1700 π.Χ.) όπου ετελείτο η λατρεία με αποθέσεις στις σχισμές των βράχων, ένα χάσμα για υγρές προσφορές, υποτυπώδης βωμός σκαλισμένος στον βράχο, πάνω και γύρω από τον οποίο βρέθηκε πλήθος οστών βοοειδών, προβάτων, ελαφιών του τύπου dama dama. Πάνω από αυτόν τον χώρο θεμελιώθηκε κτίσμα διώροφο η  και τριώροφο  γύρω στο 1700 π.Χ. με πλακόστρωτα δάπεδα και ξύλινο πατάρι. Οι τρεις χώροι επικοινωνούσαν μεταξύ τους με κλίμακες. Στους πάνω ορόφους  βρέθηκαν πλήθος από αγγεία διαφόρων τύπων ,πού σημαίνει ότι γινόταν «Συμποτικά γεύματα», τμήμα από «κύπελλο κοινωνίας» μαζί με χάλκινο κοχλιάριο και τελετουργικά σκεύη (ρυτά),που χρησίμευαν σε  ειδικές τελετές καθώς και θυμιατήρια για τον εξαγνισμό (λατρευτική πράξη) του χώρου (με τον περίφημο στύρακα) Του τρίτου ορόφου σώθηκε το κατώφλι ανόδου  πού επικοινωνεί  με χώρο πού διατηρούσε κίστες για την φύλαξη  πιθανώς  πολύτιμων αντικειμένων. Την εικόνα αυτού του χώρου γνωρίζουμε από αποσπασματικά σωζόμενο λίθινο ρυτό από την  Κνωσό και σφράγισμα από τα Χανια

Σε άλλο χώρο, στο ΒΑ τμήμα του κτηρίου σε χώρο πού συνδέεται με ολιγοπροσωπη λατρεία, όπως δείχνουν τα θρανία και κεντρικό χάσμα, βρέθηκε το 2018 μαζί με πλήθος κεραμεικής εξαιρετικά ενδιαφέρον  λατρευτικό αγγείο (ρυτό) σε σχημα  ταυροκεφαλής.(φωτ.12).

 Με όσα έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη είναι φανερό ότι η Ζώμινθος ήταν ένα θρησκευτικό κέντρο πού υποκαθιστούσε τους χειμερινούς μήνες, όταν δεν υπήρχε πρόσβαση, το Ιδαίο άντρο,  όπου κατά την κρητική μυθολογία ανατράφηκε αλλά και ετάφη ό κρηταγενης Δίας. Ένα ιερό με διεθνή ακτινοβολία…

Η Ζώμινθος,όμως, ήταν  και κέντρο ελέγχου  των θησαυρών του Ιδαίου πού συγκεντρωνόταν από αφιερώματα προσκυνητών προερχόμενων από την Ανατολή, την Αίγυπτο και όλη την ανατολική Μεσόγειο.

Η πολυτέλεια στην δόμηση του κτηρίου της Ζωμίνθου, υποδηλώνει ότι στον  τόπο αυτόν, κατοικούσε κάποιος βασιλεύς-ιερέας, γόνος της Κνωσιακής δυναστείας  πού συγκέντρωνε  τον πλούτο του Ψηλορείτη ,το μαλλί  από τα πρόβατα, τα βότανα, τα αρωματικά ή τα φαρμακευτικά φυτά – όπως το γνωρίζουμε  από τις πινακίδες της Κνωσσού – τα οποία διοχέτευαν στις ξένες αγορές.

Ευχαριστώ.

 

Με την έναρξη της νέας χρονιάς, ξεκινάνε και οι προβολές ταινιών από την Ομάδα Φίλων Κινηματογράφου, μια εξαιρετική δράση πολιτισμού που γίνεται στα Ανώγεια τα τελευταία χρόνια, η οποία συγκεντρώνει κόσμο όλων των ηλικιών στην όμορφη αίθουσα εκδηλώσεων της Τράπεζας Πειραιώς “Μανόλης Κεφαλογιάννης”. Παιδιά και ενήλικες βλέπουν Ελληνικό και ξένο κινηματογράφο και στη συνέχεια συζητούν με αφορμή τις ταινίες για θέματα και προβληματισμούς που  προέκυψαν από τις προβολές, σε ένα απόγευμα στα Ανώγεια που κυριαρχεί η ενότητα και η συνομιλία με τον συνάνθρωπο.

Η έναρξη για το 2019 θα γίνει το ερχόμενο Σάββατο 26 Ιανουαρίου, όπου στην αίθουσα εκδηλώσεων της Τράπεζας Πειραιώς θα προβληθούν δυο ταινίες, μια παιδική στις 4 μ.μ και μια ενηλίκων από τον καλό Ελληνικό κινηματογράφο. Η Ομάδα Φίλων Κινηματογράφου σας καλεί να παρακολουθήσετε τις ταινίες, να συζητήσετε για αυτές, αλλά και να πείτε τη γνώμη σας για επόμενες προβολές στα Ανώγεια.

Οι δυο ταινίες:

Στις 4 μ.μ θα προβληθεί η παιδική ταινία “Πίπι η Φακιδομύτη: Η Πίπι στις επτά Θάλασσες”:Η Πίπη Επιστρέφει πιο Σκανδαλιάρα από Ποτέ! Στην τρίτη συνέχεια της σειράς που είναι βασισμένη στο μαγευτικό μυθιστόρημα της Άστριντ Λίντγκρενς, η Πίπη τα καταφέρνει άλλη μια φορά και σώζει τον πατέρα της από τους κακούς πειρατές. Αμέσως μετά φεύγουν μακριά παρέα με τον Τόμι και την Ανίκα. Στην Χώρα του Τάκα Τούκα τώρα, η φοβερή Πίπη τους βάζει όλους στην θέση τους: με την πονηριά και τις σκανδαλιές της θα καταφέρει να πάρει το καράβι των πειρατών και να ελευθερώσει το υπόλοιπο πλήρωμα…

Στις 7 μ.μ θα προβληθεί η Ελληνική Παραγωγή του 2017 σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη, “Το τελευταίο σημείωμα (The Last note)”:Η αληθινή ιστορία του 34χρονου Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ο οποίος εκτελούσε χρέη διερμηνέα για τον Γερμανό διοικητή του στρατοπέδου Χαϊδαρίου Καρλ Φίσερ και ήταν ένας από τους 200 αγωνιστές οι οποίοι εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την 1η Μαΐου 1944.

 

-->