Μαντινάδες

Με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο αποχαιρετάει ο Γυαλάφτης τον Ζαχαρία Δραμουντάνη. Ο αστείρευτος Aνωγειανός μαντιναδολόγος μέσω της ΑνωΓης απευθύνει το ύστατο χαίρε στον εκλιπόντα:

 

Ζαχάρη  υπερήφανο

αφήνεις τ΄ όνομά  σου

γιατί  κι΄ εσύ εβάδισες

στα χνάρια  του  μπαμπά  σου.

————————————-

Στον  κάτω  κόσμο  που  θα  πας

δεν συναντάς  σκοτάδι

γιατί  ΄ναι  ο  Αλέξης  σου  ένα  φως

που  φέγγει  μες  τον  Άδη.

—————————————

Παρόλο  που  το  χτύπημα

του  γιου ΄τονε  μεγάλο

η  στη  ζωή  δεν  έχασες

τση  λεβεντιάς  το  ζάλο.

Το  ήθος  είναι  μια  κορφή

με  ύψος  που  δεν  ποκάνει

κι΄ εσύ  την  εσοπάτισες

γιε  του  Στεφανογιάννη.

 

Η Μαρίνα Δακανάλη ερμηνεύει υπέροχα και μαγικά μερικούς στίχους από το υπέροχο  τραγούδι της Ειρήνης Αναγνωστάκη. Ο Βασίλης Δραμουντάνης με το μαντολίνο του και η Μαρίνα κάνουν για μερικά λεπτά τους παρευρισκόμενους στην πλατεία Αρμί να σιγήσουν.

Μοναδική ερμηνεία σε ένα τραγούδι που έγραψε μια γυναίκα που έζησε το ολοκαύτωμα και είδε τα πάντα να καταστρέφονται ,αλλά επέστρεψε και αυτή μετά τον πόλεμο και έζησε στα Ανώγεια μέχρι το τέλος της ζωής της.

Μάθημα ζωής για όλους μας όσο δύσκολα και να περνάμε στις σημερινές Κατοχές…

Το υπέροχο βίντεο είναι από την Αγγέλα Σκουλά στη διάρκεια της εκδήλωσης μνήμης για τα 70 χρόνια από το Ολοκαύτωμα του χωριού μας…

 

 

Λουλούδια μην ανθίσετε πουλιά μην κελαιδίτε

Τα Ανώγεια μας εκάψανε και να τα λυπηθείτε…

———————————————————–

 

Μια Κυριακή ένα πρωί ώρα που λειτουργούσαν,

ήρθαν στα Ανώγεια Γερμανοί κι αντάρτες εζητούσαν…

————————————————————-

 

Πρώτα ελεηλάτησαν και αρπάξανε το βιός μας ,

κι ύστερα βάλαν την φωτιά και κάψαν το χωριό μας..

————————————————————–

 

Ήρθαν τσι Αιγύπτου τα πουλιά για να παραθερίσουν.

στ’ Ανώγεια δεν εβρήκανε τοίχους,φωλιές να χτίσουν…

—————————————————————-

 

Ω! Παναγιά μου Ανωγειανή που ‘σουν αυτή την ώρα,

όταν εβάναν την φωθιά στα ξακουσμένα Ανώγεια…

 

Πο ΄σπέρας μέχρι το πρωί

γκρεμίζονται τα πάντα

και γράφει ο πόνος γράμματα

πού έφταιξα και γιάιντα.

————————————–

Ήτονε η μοίρα σου σκληρή

και άδικη Μιχάλη

που αφήνει μάνα και παιδιά

στου πόνου την αγκάλη.

————————————–

Δεν έχει αρχή το πένθος σου

και άκρια Μιχάλη

γιατί ορφανεύγει το χωριό

από ανθρωπιά και κάλλη.

 

Για τον Σπιθούρη Μιχάλη

που έφυγε νωρίς.

 

Αριστείδης Χαιρέτης ή Γιαλαύτης

Είδα γοργόνες στο γιαλό
Νεράιδες στο αόρι
Μα τη δική ομορφιά
Δεν είδα ακόμη κόρη
———————————
Όπου κι αν βλέπεις μέλισσες
Βιόλα μου αλάργο στάσου
Μη σε περάσουνε γι’ ανθό
Και πλέξουν στα μαλλιά σου

 — Μαντινάδες του Πολογιάννη για την ΑΝΩΓΗ

Βρισκόμαστε ήδη στην καρδιά του καλοκαιριού και δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από ένα χαλαρό καφέ μαζί με παρέα σε κάποια από τις πλατείες του χωριού. Μια καλή παρέα βρέθηκε χθες και κάτω από τον ίσκιο του πλατάνου στο Μειντάνι. Ο π.Ανδρέας και ο Αριστείδης Χαιρέτης συζητούσαν χαμογελαστοί και απολάμβαναν την δροσιά του πλατάνου. Ο πάντα ετοιμόλογος Γιαλάφτης ”σκάρωσε” μια αυτοσχέδια μαντινάδα πάντα κατάλληλη για την περίσταση!

Σαν είναι ο Άρης και ο παπάς,

στον πλάτανο αποκάτω

Ρίχνει το φύλλο το ξερό,

και βγάνει ένα δροσάτο.

Εμείς οι μαθητές της Έ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων ευχαριστούμε θερμά τον Αριστείδη Χαιρέτη ή Γιαλάφτης που δέχτηκε να έρθει στο σχολείο μας και να μιλήσουμε ποιητικά για τη φιλία. Αφορμή γι’ αυτή τη συνάντηση πήραμε από το μάθημα της Γλώσσας μας στην ενότητα ‘’Οι φίλοι μας, οι φίλες μας’’. Το κεφάλαιο της ενότητας ‘’Οι φίλοι τραγουδάνε’’ ήταν αφιερωμένο σε μαντινάδες για τη φιλία.

Ένα τέτοιο σπουδαίο θέμα για μας θέλαμε να το δούμε μέσα από τη σκέψη και τις μαντινάδες του αγαπημένου μας ποιητή ‘’Άρη’’ και γι’ αυτό και τον καλωσορίσαμε με την παρακάτω μαντινάδα:

’ Άρης μας επισκέφθηκε

σήμερα στο σχολείο

με μαντινάδες όμορφες

γεμάτες μεγαλείο.’’

Εκείνος πάντα έτοιμος για την κατάλληλη ανταπόδοση μας εξέφρασε τη συγκίνηση και τις ευχές του ,πως αλλιώς; Με μαντινάδα….

‘’Στη σημερινή συνάντηση

πολύ με συγκινείτε

και στην ψηλότερη κορφή

σας εύχομαι να βγείτε.’’

========================

’ Στη σημερινή συνάντηση

πολύ με συγκινείτε

και εις το δρόμο της χαράς

πάντα να πορπατείτε.’’

Στη συνέχεια ανταλλάξαμε διάφορες σκέψεις πάνω στο θέμα της φιλίας. Η συζήτηση μας εμπλουτίστηκε και με άλλα θέματα όπως η αγάπη, η τιμιότητα, η ψυχή, ο αυθορμητισμός, η ανθρωπιά κ.α Κάθε θέμα βέβαια στολισμένο με τις ανάλογες μαντινάδες.

Τέλος στην παράκληση μας  να τελειώσει το δίστιχο που ήταν γραμμένο στο βιβλίο μας και περιμέναμε το τελείωμα του:

‘’Ποτέ να μην χαλάς

του φίλου το χατίρι

ο Κος Αριστείδης αφού παιδεύτηκε λιγάκι ολοκλήρωσε τη μαντινάδα ως εξής:

«μα μη σου δώσει και να πιεις

στου πόνου το ποτήρι.’’

Είμαστε πολύ χαρούμενοι που έγινε αυτή η συνάντηση με τον  Αριστείδη Χαιρέτη και του ευχόμαστε να  έχει πάντα έμπνευση, να είναι δημιουργικός και να βγάζει τις καλύτερες μαντινάδες.

‘’Δε θέλει ο άνθρωπος πολύ τον άλλο ν’ αγαπήσει

να γίνει κόμπος η φιλιά, να μην μπορεί να λύσει.’’

========================================

‘’Μεγάλο πράγμα στη ζωή τον άλλο να κερδίσεις

στον ερχομό να χαίρεσαι στη φεύγα να δακρύζεις.’’

-->