Το Διοικητικό Συμβούλιο των “ΣΦΑΓΕΙΩΝ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ ΡΕΘΥΜΝΗΣ Α.Ε. ΟΤΑ” κάνει γνωστό ότι για την λειτουργία των Σφαγείων προτίθενται να προχωρήσει στη πρόσληψη δύο (02) ατόμων με σύμβαση ανάθεσης έργου (ΜΠΛΟΚΑΚΙ) για τον καθαρισμό των σφαγείων και ενός ατόμου (01) με σύμβαση έργου (ΜΠΛΟΚΑΚΙ) γενικών καθηκόντων ( ΦΥΛΑΞΗ ΧΩΡΟΥ ΣΦΑΓΕΙΩΝ & ΖΩΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΑΒΗ – ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΖΩΩΝ).

Oι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να βρίσκονται την τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2019 και ώρα 19.00 στα γραφεία του πρώην Δήμου Κουλούκωνα προκειμένου να κάνουν την σχετική αίτηση ενδιαφέροντος ώστε να αξιολογηθούν από το Δ.Σ. της εταιρίας.

Γαράζο, 5 Δεκεμβρίου 2019

Για το Δ.Σ της Εταιρίας, ο πρόεδρος Γεώργιος Ρουκούνης

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

Μια όμορφη αίθουσα στο Δημοτικό σχολείο Ανωγείων, η οποία άλλαξε όψη και θα αποτελεί πλέον τη νέα βιβλιοθήκη του σχολικού συγκροτήματος, θα πάρει το όνομα “Γεώργιος Σμπώκος” προς τιμήν του πρώην δημάρχου Ανωγείων, συνταξιούχου εκπαιδευτικού και ακούραστη “εργάτη” που καταγράφει εδώ και δεκαετίες στα βιβλία του την ιστορία, τη μουσική παράδοση, τα ήθη και έθιμα του τόπου μας. Η τελετή της ονοματοδοσίας θα γίνει την ερχόμενη Τρίτη 10 Δεκεμβρίου στις 10 π.μ ,αρχικά στο αμφιθέατρο του Δημοτικού και στη συνέχεια στην αίθουσα της βιβλιοθήκης. Ο Σύλλογος των διδασκόντων του 1ου δημοτικού σχολείου προσκαλεί όλους τους Ανωγειανούς σε μια ημέρα τιμής για ένα σπουδαίο Ανωγειανό, τον Γεώργιο Σμπώκο.

Υπεύθυνη της νέας βιβλιοθήκης είναι η εκπαιδευτικός Αγάπη Καλομοίρηη οποία θα ανοίξει την εκδήλωση με ομιλία για τη λειτουργία και τους στόχους της νέας αυτής αίθουσας. Θα ακολουθήσει ομιλία από τη διευθύντρια του δημοτικού σχολείου Έφη Χαττζάκη και από τον δήμαρχο Ανωγείων Σωκράτη Κεφαλογιάννη. Τέλος μετά την ονοματοδοσία, ο Γεώργιος Σμπώκος θα μιλήσει για την τιμή στο πρόσωπο του, αλλά και τη σημασία του βιβλίου για τους μαθητές και τους νέους ανθρώπους στη σημερινή εποχή.

Στην εκδήλωση έχουν προγραμματιστεί και μουσικά δρώμενα από μαθητές του δημοτικού. Συγκεκριμένα θα διαβαστούν αποσπάσματα από τα βιβλία του Γεωργίου Σμπώκου και θα τραγουδήσουν τραγούδια μέσα από αυτά , όπως και πιο σύγχρονες μελωδίες οι μαθητές της Πέμπτης και Έκτης Τάξης. Τέλος η Τρίτη τάξη του δημοτικού ετοιμάζει ένα δρώμενο με τίτλο “Του βιβλίου την αξία…δυναμώνει η φιλία”!

Ο Γεώργιος Ιωάννου Σμπώκος γεννήθηκε στα Ανώγεια το 1934. Το 1955 αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου και το 1959 διορίστηκε δάσκαλος στο 2ο Δημοτικό σχολείο Ανωγείων. Εργάστηκε με ζήλο και αυταπάρνηση όχι μόνο στον Εκπαιδευτικό τομέα αλλά και στον κοινωνικό και στην εν γένει πρόοδο και ανάπτυξη των Ανωγείων. Η προσφορά του αναγνωρίστηκε με σημαντικό αριθμό τιμητικών διακρίσεων και εγγράφων από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, τη Νομαρχία Ρεθύμνης, τον Δήμο και τον Πολιτιστικό σύλλογο Ανωγείων.

Το 1990 εξελέγη Δήμαρχος Ανωγείων με επανεκλογή του το 1994, για δεύτερη τετραετία, αφήνοντας πίσω του σημαντικό έργο κατά την οκταετή δημαρχιακή του θητεία. Το 1992 εξέδωσε το σημαντικό βιβλίο του ” Ανώγεια-Η ιστορία μέσα από τα τραγούδια τους” που αποτελεί κομμάτι της μεγάλης και επίσης σημαντικής 50 ετών προσπάθειας του , συγκέντρωσης του ιστορικού και λαογραφικού υλικού των Ανωγείων. Την ίδια περίοδο θέτει σε λειτουργία το ” Παραδοσιακό σπίτι Ανωγείων”, με την έκθεση μεγάλου αριθμού παραδοσιακών αντικειμένων, τα οποία με άοκνες προσπάθειες τόσο αυτού, όσο και της συζύγου του Αμαλίας, συγκεντρώθηκαν με την καταβολή σοβαρού οικονομικού τιμήματος.

Συνεχίζοντας τη συγγραφική του προσπάθεια εξέδωσε με τη βοήθεια του Εκδοτικού Οίκου ” Καλέντης”, το βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών πεντάτομο έργο του ” Ανωγειανά” το οποίο περιλαμβάνει:

1) Ο Ανωγειανός απόγονος των Κουρητών και Ιδαίων Δακτύλων.

2) Η Ανωγειανή Μαντινάδα.

3)Το γλωσσικό ιδίωμα των Ανωγείων.

4) Στοιχεία από την υλική και πνευματική ζωή των Ανωγειανών.

5) Η γέννηση, οι χαρές και ο θάνατος του Ανωγειανού.

Από την Ακαδημία Αθηνών βραβεύτηκαν και τα ακόλουθα έργα του:

1) Η ποιμενική ζωή των Ανωγειανών.

2) Οι τόποι μας διηγούνται την ιστορία τους-Τα τοπωνύμια των Ανωγείων.

3) Μουσικά ακούσματα από την παράδοση των Ανωγείων.

4)Μια φορά ένας Ανωγειανός..-Ανωγειανές αθιβολές.

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

*Εισήγηση του Αρχαιολόγου, Γιώργου Καλομοίρη στο 5ο συνέδριο της Εταιρείας Συμβούλων Διαχείρισης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΕΣΔΙΑΠΟΚ)

“Νη Ζα, φάσκω σου και κάτεχέ το

πως δεν κατέω πράμα

για την αραζό τση κλεψάς των οζώ σου”

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

“Μα το Ζα (Δία) σου δεσμέυομαι

και έχε γνώση πως δεν γνωρίζω τίποτα

για την υπόθεση της κλεψιάς των ζώων σου.”

Οι παραπάνω στίχοι θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος του Ομηρικού ύμνου προς τον Ερμή ο οποίος γεννημένος το πρωί, κιθαριστής το μεσημέρι, κλέφτης έγινε το βράδυ των βοδιών του τοξότη Aπόλλωνα. Τη λύση στην πρώτη ίσως καταγεγραμμέμη μυθική ζωοκλοπή τη δίνει ο Δίας ως ο ανώτατος διαμεσολαβητής μέσα από το ξεκαθάρισμα της υπόθεσης και την ανταλλαγή δώρων μεταξύ των θεών που επισφραγίζουν με παντοτινή φιλία τη σχέση τους.
Ομως όχι , τα λόγια αυτά προέρχονται από την ορεινή Κρήτη του 1900 από μια Μονή στη καρδιά του Ψηλορείτη και από μια επαναλαμβανόμενη σκηνή ενός βοσκού που ορκίζεται με παρατεταμένη την παλάμη στην εικόνα του Άη Γιώργη κάνοντας επίκληση στο Δία. ¨ Όλα αυτά σε ένα ιερό που ακόμα και σήμερα ονομάζεται Δισκόυρι σα να κρατά ένα πανάρχαιο γρόφο στον ορεινό μυλοπόταμο και το ποιμενικό τρίγωνο Ανωγείων- Ζωνιανών και Λιβαδείων.
Καλησπέρα σας.
Ονομάζομαι Καλομοίρης Γιώργος, είμαι υποψήφιος διδάκτορας πάνω στην ανάπτυξη μεθοδολογίας πολιτιστικού σχεδιασμού στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και βρίσκομαι σήμερα εδώ ως συνιδρυτής της εταιρείας πολιτιστικής διαχείρισης Androidus Project tank.
Η εταιρεία την οποία εκπροσωπώ έχει την έδρα της στα Ανώγεια της Κρήτης , στη γη της Ιδας, του σημερινού Ψηλορείτη και αναπτύσσεται πάνω στη φιλοσοφία της δημιουργικής οικονομίας και του πνευματικού επιχειρείν.
Μέσα από την τον συμμετοχικό σχεδιασμό και την ουσιαστική συνεργασία με τον τοπικό πληθυσμό του οποίου αποτελούμε ενεργό τμήμα προσπαθούμε να προσεγγίσουμε τις δράσεις μας με όρους εξωστρέφειας , αυθεντικότητας κυρίως όμως αλληλεπίδρασης. Βασική μας στοχοθεσία είναι η καταγραφή και διάχυση των στοιχείων άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας ως ένα εξελισσόμενο πολιτιστικό στοιχείο έρευνας και ερμηνείας “του ποιοι ουσιαστικά είμαστε”.
Το θέμα το οποίο είμαι εδώ για να σας παρουσιάσω με τίτλο :Οι άγραφοι θεσμοί και τα εθιμικά γνωρίσματα των βοσκών του Ψηλορείτη, πρόκειται για ένα συνειδητά επιλεγμένο συνονθύλευμα γνωρισμάτων , εθιμικών παραδόσεων και ιθαγενών θεσμών οι οποίοι συγκροτούν το πλαίσιο λειτουργίας μιας ενεργής ορεινής συντεχνίας, των βοσκών του Ψηλορείτη.
Αυτή η συντεχνία του βουνού αντιμετωπίζει τον τόπο και τα λημέρια του ως ένα πετρώδες δύσβατο περιβάλλον που είναι συνυφασμένο με στοιχεία ελευθερίας, κυριαρχίας, δυσκολιών και υψομέτρου βουνοκορφών τόσο με γεωραφικές όσο και με κοινωνικές προεκτάσεις οι οποίες ταυτίζουν την ορατότητα στον ορίζοντα πολλές φορές και με όρους ανωτερώτητας των ορεινών έναντι των πεδινών βοσκότοπων.
Επιλέξαμε ένα θέμα το οποίο για μας αποτελεί την απαρχή και τον αναγκαίο μηχανισμό εμπλοκής των ίδιων των βοσκών-πρωταγωνιστών σε μια έρευνα της οποίας οι διασυνδέσεις χάνονται στον χρόνο, εξαπλώνονται στο χώρο και διαχέονται στον άνθρωπο και τις κοινότητες της περιοχής μας.
Για τους παραπάνω λόγους επικεντρωθήκαμε στους βοσκούς του Ψηλορείτη ως ένα ισχυρό, συμπαγές και ενεργό κοινωνικό δίκτυο με άγραφους κώδικες αυτοοργάνωσης ώστε ως συνεργάτες να προχωρήσουμε στην καταγραφή σημαντικών γνωρισμάτων του ποιμενικού βιώματος ως στοιχέιων άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς του βουνού μας.
Οι κτηνοτροφικές κοινότητες έχουν σε πολύ μεγάλο βαθμό θεμελιώσει τις ορεινές κοινωνίες, μεταγγίζοντάς τους ένα σχεδόν πλήρες άγραφο πλαίσιο ιθαγενών θεσμών το οποίο όσο και να αλλάζει εξελισσόμενο στην εποχή που διανύουμε διατηρεί ακόμα στοιχεία με πιθανή προέλευση ένα μακρινό παρελθόν.
Από τη μύηση στη βοσκική, τα χαρισάρια ζώα και το χειρωτόνυμα ως διαβατήρια τελετή χειραφέτησης του νεαρού βοσκού, μέχρι τη μαντική της κουτάλας και τις αποτροπαϊκές γητείες , τον όρκο ως έσχατη προσφυγή σε μια αξεδιάλυτη ζωοκλοπή η βοσκική στον Ψηλορείτη ενδύεται ένα σχεδόν μυστηριακό χαρακτήρα.
Από την άλλη η διαδικασία του σασμού ως τέχνη διπλωματίας και εργαλείο διαμεσολάβησης, η σαφής ιεραρχία ανάμεσα σε μια ποιμενική ομάδα (από τον αφεντικό στον γκαλονόμο και τον μαντρατζή) καθώς και η τέχνη της ξερολιθιάς με τα μιτάτα και τις κτηνοτροφικές δομές ως ο κορμός της οικοδομικής και κοινωνικής χωροταξίας των βοσκών φανερώνουν μια σαφή οργανωσιακή τάξη πραγμάτων.
Ο νόμος του ισχυρού και η δύναμη της οικογένειας , το άγραφο κληρονομικό δίκαιο σε γαίες αλλά και η επινόηση Αγίων με τοπωνυμικό προσδιορισμό, δημιουργούν μηχανισμούς θεματοφύλακα και επισφραγίσης διαχρονικών τίτλων ιδιοκτησίας που σε πολλές περιπτώσεις ένα «θεομοίρασμα ορίζει»(γεωμορφολογικά στοιχεία όπως φαράγγια, βουνοκορφές , λόφοι).
Όλα τα παραπάνω στο μεγαλύτερο τους βαθμό τα μετέφερε στο σήμερα η άγραφη προφορική σκυτάλη και η οποία βρίσκεται στο μεταίχμιο μνήμης, λήθης και άγνοιας. Λίγες αλλά σημαντικές είναι οι περιπτώσεις ακάματων τοπικών κυρίως λαογράφων και ακόμα λιγότερων ερευνητών που κατέγραψαν και συνέλεξαν τα στοιχεία αυτά όχι ως ζώσα μνήμη αλλά εν ενεργεία πραγματικότητα.
Οι γενιές αλλάζουν , η κτηνοτροφία στον Ψηλορείτη διατηρείται με άλλους όρους, εμβέλεια και σκοπιμότητες, διαφορετικά οικονομικά μεγέθη και δραστηριότητές δείχνουν ξεκάθαρα τον κοινωνικοοικονομικό μετασχηματισμό του τόπου.
Η δική μας έρευνα καταγράφει ένα ενεργό δίκτυο ανθρώπων και δεν επιχειρεί να βαλσαμώσει ένα επιλεγμένο ερευνητικό αντικείμενο σε μια περίοδο πιο ευνοϊκή πολιτισμικά που μάλιστα χρήζει διάσωσης. Μας ενδιαφέρει η εξελικτική διαδικασία που παρουσιάζει ο τόπος μας και οι υποομάδες ανθρώπων που τον συναποτελούμε.
Ο Ψηλορείτης αποτελεί τον κοινό τόπο που την ίδια στιγμή ενώνει, χαρακτηρίζει μα και διαχωρίζει τις κοινότητες που τον περιβάλλουν. Για τις κοινότητες αυτές θεωρείται το σταθερό καταφύγιο και εν πολλοίς το διαχρονικό άβατο που τα μεγάλα βουνά εμπνέουν τους λαούς τους να θεωρούν.
Από τον νεογέννητο Δία και τους ορεσίβιους Μινωίτες μέχρι τα αγρίμια του Ερωτόκριτου η τω ριζίτικων τραγουδιών ,τους ανυπότακτους Χαϊνηδες και αντάρτες μα και τους ζωοκλέφτες που βρήκαν κρησφύγετο στις πλαγιές και τις κορφές του, ο Ψηλορείτης βρίθει ιστοριών και αφηγήσεων που έχουν ως κοινό σημείο το κεφάλαιο της διαφυγής,της προστασίας , της φιλοξενίας και της αντίστασης.
Αυτόν τον τόπο διαλέξαμε ώστε να δούμε μέσα από τον σταθερότερο ανθρώπινο παράγοντα που έζησε στις πλαγιές και τις βουνοκορφές της Ϊδης ,που ονομάτισε σχεδόν την καθε σπιθαμή γης δίνοντας μας σήμερα τοπωνύμια από στομα σε στόμα, γενιάς προς γενιά που η προέλευση τους χάνεται στα βάθη των χιλιετηρίδων. Τοπωνύμια και ορωνύμια στον Ψηλορείτη φτάνουν σε μας μέσα από τους βοσκούς , οι οποίοι χωρίς να ξέρουν πως οι καταλήξεις σε -νθος, -σσος, -ος και -ινθος είναι προελληνικές , αραδιάζουν πλήθος ονομάτων με αυτές τις καταλήξεις επειδή έτσι τις άκουσαν από τους προηγούμενους και έτσι τις μεταφέρουν στους επόμενους.
Όπως προανέφερα ως ομάδα είμαστε μέρος των ορεινών κοινωνιών του Ψηλορείτη καθώς γεννηθήκαμε εκεί, σπουδάσαμε σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας και του Εξωτερικού και επιλέξαμε να εργαστούμε στον τόπο που μεγαλώσαμε. Η εντοπιότητα μας , την οποία και προκρίνω, μπορεί ταυτόχρονα να αποτελέσει πολιορκητικό κριό στο ανοίκειο, το στυλιαζαρισμένο και την πλάνη όμως την ίδια στιγμή στερούμενη εξωστρέφειας μπορεί να μετατραπεί σε δούρειο ίππο που φλερτάρει υποσυνείδητα με την εξειδανίκευση και την πολιτιστική μονομέρεια ενός ιδιότυπου πατριωτικού τοπικισμού.
Οι βοσκοί του Ψηλορείτη και τα γνωρίσματα της ιδιότυπης κοινωνίας τους δεν αντιμετωπίστηκαν ως ένα στοιχείο το οποίο αποτελεί εξωτικό φαινόμενο με τους ίδιους τους πρωταγωνιστές να ανάγονται σε ήρωες ή αντιήρωες μιας φολκόρικής εκδοχής. Αντίθετα αποτελούν τους αφηγητές της δικής τους ακόμα και μεροληπτικής πραγματικότητας σε ένα βουνό που ο μύθος παραμένει κυρίαρχος ως αφήγημα.
Ξεκινήσαμε την έρευνα μας ως μια πρόταση σε συνεργασία με το Δήμο Ανωγείων και πρώτο στόχο την ένταξη της πρότασης Οι άγραφοι θεσμοί και τα Εθιμικά γνωρίσματα των Βοσκών του Ψηλορείτη στον Εθνικό κατάλογο άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς του ΥΠΠΟ. Νωρίς καταλάβαμε ότι η πρόταση αυτή αφορά ένα χωρικό σύνολο που περιβάλλει το σημερινό Γεωπάρκο Ψηλορείτη των 8 Δήμων , των 96 κοινοτήτων, των 42.000 κατοίκων και των 1273 τ.κμ. Από το τοπικό περάσαμε στο συλλογικά υπερτοπικό προσβλέποντας στη στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης για μια ολοκληρωμένη πρόταση συμμετοχικού σχεδιασμού του βουνού και εθνογραφικού ντοκιμαντέρ των κοινοτήτων της ρίζας.
Η συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το ΙΤΕ αποτελούν τον αναγκαίο κρίκο της αλυσίδας που ξεκινήσαμε ώστε η ιδέα μας να σφυρηλατηθεί σε μια συγκροτημένη επιστημονικά, σύγχρονη τεχνολογικά και δυναμική ψηφιακά διαπολιτισμική μελέτης των ποιμενικών κοινωνιών των βουνών.
Από την αφήγηση του βοσκού να περάσουμε στο ίδιο το ποιμενικό βίωμα το οποίο πλεον με όρους επαυξημένης πραγματικότητας να μην αποτελεί απλά καταγραφή αλλά ψηφίο μιας εμπειρίας που διαχέεται εικονικά και βιώνεται ψηφιακά.
Ο δρόμος για αυτή την προέκταση έχεις τις καθυστερήσεις , τις δυσκολίες , τις αναποδιές , τη γραφειοκρατεία, τη γεωγραφία της απομάκρυνσης και άλλους αστάθμητους παράγοντες που λειτουργούν ανασταλτικά. Παρόλα αυτά σε ένα τόπο όπως την Κρήτη που υπάρχει το ανθρώπινο δυναμικό έχει σημασία να αντιληφθούμε τον ρόλο μας ως κρίσιμη γενιά με κυρίαρχο ρόλο και λόγο στα πράγματα. Αν υπάρχει μια ανοιχτή μάχη στο νησί μου είναι αυτή των γενεών, ανάμεσα σε αυτούς που δε καταδέχονται να κάνουν ένα βήμα πίσω και σταδιακά να αποσυρθούν και αυτών που δεν θρασύνονται κάνοντας βήματα μπροστά να αναλάβουν. Μια σταδιακή αυτονομία κινήσεων η οποία θα επιταχύνει τη δικτύωση των κοινοτήτων με όρους μεταβλητής γεωμετρίας και αυτοδιοικητικής χειραφέτησης είναι στοίχημα να αναπτυχθεί σε ένα τόπο που αντιλαμβάνεται πια τη σημαντική και ταχεία δυναμική του.
Κλείνοντας όπως γράφει ο ίσως διαχρονικότερος των Κρητών Καζαντάκης στην αναφορά του στον αναμφίβολα οικουμενικότερο Γκρέκο:
Στην Κρήτη, μια ψυχή που δεν καταδέχεται να ξεγελάσει τον εαυτό της ή τους άλλους αντικρίζει πρόσωπο με πρόσωπο όσο πουθενά αλλού, τη μονοβύζα θεά που δεν κάνει χατίρια, που δεν κάθεται στα γόνατα κανενούς, μήτε θεού, μήτε ανθρώπου, την Ευθύνη.
Μονάχα η δική της ανάληψη δίνει την καθοριστική ώθηση ,ώστε μια ιδέα από τις ωδίνες της σκέψης να περάσει στης πράξης τη γέννηση.
Σας Ευχαριστώ πολύ.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1)Γ. Σταυρακάκη, “Τοπωνυμικά”, στο περ. Κρητική Εστία, τ. 161 / 1966, σελ. 232/ http://www.karmanor.gr/el/article/agios-georgios-kai-dias-mazi.
2)https://www.academia.edu/15313246/Collectors_as_Stakeholders_in_Mycenaean_Governance_Property_and_the_Relations_between_the_Ruling_Class_and_the_State
3)https://www.psiloritisgeopark.gr
4) Χριστίδης, Α.-Φ., επιμ., Ιστορία της ελληνικής γλώσσας: από τις αρχές έως την ύστερη αρχαιότητα. 2001. Ρέα Δελβερούδη: Σύγχρονα Θέματα 81, 12/2002

5) Πρόταση προς ένταξη στον Εθνικό Κατάλλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς ΥΠΠΟ , Οι άγραφοι Θεσμοί και τα Εθιμικά γνωρίσματα της κοινωνίας των βοσκών του Ψηλορείτη, 2018.

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

Οι εκδόσεις “Λυκόφως”σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Αλκιβιάδη Σκουλά “Στίγμα Θανάτου”, που θα πραγματοποιηθεί υπό την αιγίδα του Συλλόγου των Ανωγειανών της Αθήνας, το Σάββατο 7 Δεκεμβρίου στις 6.30 μ.μ στα

γραφεία του Συλλόγου στους Αμπελόκηπους ( Οδός Βελεστίνου 18, στάση μετρό Πανόρμου). Για το βιβλίο θα μιλήσει η συγγραφέας και σεναριογράφος Στέλλα Καραμπακάκη και η βραβευμένη μεταφράστρια και συγγραφέας Πόλυ Μοσχοπούλου.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η υπόθεση αρχίζει να εκτυλίσσεται όταν ο ιδιοκτήτης ενός μικρού ξενοδοχείου στο Ρόξβιλ των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκεται άγρια δολοφονημένος. Γρήγορα ο επιθεωρητής Τζέικ Φοξ, ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο φόνος δεν σχετίζεται με ξεκαθάρισμα λογαριασμών, αλλά με κάτι βαθύτερο και σκοτεινό.
Λίγες ημέρες αργότερα, ένας άντρας χάνει τη ζωή του σε τροχαίο, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για προμελετημένο έγκλημα. Καθώς ο Φοξ προσπαθεί να εξιχνιάσει τις δύο υποθέσεις, την κλειστή και φιλήσυχη κοινωνία του Ρόξβιλ συγκλονίζει άλλη μία δολοφονία.
Κι ενώ τα κομμάτια του παζλ που καλείται να συνθέσει ο επιθεωρητής αυξάνονται, καθήκοντα αρχηγού στο τοπικό αστυνομικό τμήμα αναλαμβάνει η Εύα Κρουζ, η οποία ξυπνάει στον Τζέικ Φοξ μνήμες από το παρελθόν.

Και το Ρόξβιλ βυθίζεται στο σκοτάδι του μυστηρίου…

Ο ΑΝΩΓΕΙΑΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΣΚΟΥΛΑΣ

Ο Αλκιβιάδης Σκουλάς με καταγωγή από τ’ Ανώγεια Ρεθύμνου, γεννήθηκε το 1988 στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου και διαμένει. Η αγάπη του για το σκίτσο άνθισε σε ηλικία δύο χρονών, επηρεασμένος καλλιτεχνικά απ’ τον παππού του, λαϊκό ζωγράφο και γλύπτη, Αλκιβιάδη Σκουλά «Γρυλιό».Στην Αθήνα σπούδασε εφαρμοσμένες τέχνες, επιλέγοντας τον κλάδο του 3D Animation και της γραφιστικής. Επίσης, είναι λάτρης του κινηματογράφου, της εικονογράφησης, και στον ελεύθερο του χρόνο ασχολείται ερασιτεχνικά με τη μουσική, παίζοντας μαντολίνο.

Η λογοτεχνία μπήκε στη ζωή του το 2014, όταν κι άρχισε εντατικά να διαβάζει ιστορικά, αστυνομικά, ψυχολογικά θρίλερ, αλλά και φαντασίας. Τα τελευταία χρόνια δημοσιεύει κριτικές για βιβλία σε προσωπικές του σελίδες, αλλά και σάιτ όπως το proteino.gr. Το “Στίγμα Θανάτου” είναι το πρώτο βιβλίο του που εκδίδεται.

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

Στις 30 Οκτωβρίου 2019, στα 82 του χρόνια “έφυγε” από τη ζωή και κηδεύτηκε στο Πέραμα, ο Νικόλαος Ξενικάκης. Την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου θα γίνει το σαρανταήμερο μνημόσυνο του στον καινούριο Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στο Πέραμα και η οικογένεια του καλεί συγγενείς και φίλους να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη ενός σεβαστού και γεμάτου αξιοπρέπεια ανθρώπου που “αγκαλιάστηκε” για πάντα από την Κρητική γη.

Στην μνήμη του ο γαμπρός του Χαράλαμπος Τζαγκαράκης, οικονομικός διευθυντής του Δήμου Ανωγείων και η σύζυγος του Μαρία Ξενικάκη, προσέφεραν στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ. Τα χρήματα θα διατεθούν στις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και στα δωρεάν φροντιστήρια Αγγλικών σε ενήλικους, μαθητές και πρόσφυγες. Τους ευχαριστούμε θερμά για την προσφορά τους.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του…

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

Ανακοίνωσε και επίσημα η Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία τις φετινές μεταγραφές, με τις οποίες θα αγωνιστούν οι ομάδες στα διασυλλογικά του 2020.

Συνολικά οι 2 ομάδες των Ανωγείων πραγματοποίησαν 11 μεταγραφές, 3 για τον ΣΟ Ανωγείων και 8 για τον ΑΠΣ ΙΔΑΙΟΙ Ανωγείων (οι περισσότερες από αυτές είναι εσωτερικές μετακινήσεις από τον ΣΟ Ανωγείων προς τον ΑΠΣ Ιδαίοι).

Καλωσορίζουμε λοιπόν και επίσημα στον ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΑΝΩΓΕΙΩΝ τον Μαυροβούνιο Διεθνή Μετρ DUSAN LEKIC, τον FIDE Μετρ ΣΩΤΗΡΗ ΛΟΓΟΘΕΤΗ και την Διεθνή Μετρ Γυναικών TSVETA GALUNOVA. Πρόκειται για φίλους της ομάδας και των Ανωγείων, η μετακίνηση των οποίων στον ΣΟ Ανωγείων ήταν επιθυμία χρόνων και για τις δυο πλευρές. Επιτέλους, ήρθε ο καιρός να αγωνιστούν με τις πράσινες φανέλες της ομάδας στον Προκριματικό Όμιλο της Α’ Εθνικής!

Καλωσορίζουμε στον ΑΘΛΗΤΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΙΔΑΙΟΙ ΑΝΩΓΕΙΩΝ τον FIDE Μετρ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ, τον ΓΙΩΡΓΟ ΣΤΕΡΓΙΟΥ, την ΝΙΚΗ ΡΗΓΑ, την ΜΑΤΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ, την ΒΑΛΕΡΙΑ ΜΙΡΖΑΚ, τον ΓΙΑΝΝΗ ΜΕΜΟ, την ΒΑΓΓΕΛΙΩ ΜΕΜΟΥ και τον ΜΑΝΟΛΗ ΝΤΑΓΙΑΝΤΑ.

Πρόκειται και εδώ για φίλους της ομάδας και των Ανωγείων, αλλά και για εσωτερικές μετακινήσεις από τον ΣΟ Ανωγείων προς τον ΑΠΣ ΙΔΑΙΟΙ Ανωγείων παιδιών και ενηλίκων που αποτελούν από την πρώτη στιγμή κομμάτι της ιστορίας των σωματείων μας. Όλοι αυτοί οι σκακιστές και σκακίστριες θα ενωθούν με τους «παλιούς» με στόχο την κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Γ’ Εθνικής!

Καλώς ορίσατε όλοι!

Ευχόμαστε να έχουν και οι δυο ομάδες ένα καλό πρωτάθλημα, να περάσουμε όπως πάντα όμορφες στιγμές όλοι μαζί και στο τέλος – γιατί όχι – να πανηγυρίσουμε ξανά έναν(; ) τίτλο!

 

Εκτός από τις προσθήκες, είχαμε και μια αποχώρηση. Η Ασημένια Χατζηπαναγιώτου, μετά από 2 χρόνια στον ΣΟ Ανωγείων, επιστρέφει στην ομάδα της, τον Κύδων Χανίων. Η προσφορά της, ειδικά την 2η χρονιά που ο ΣΟ Ανωγείων κατέκτησε το πρωτάθλημα ήταν καθοριστική και ανεκτίμητη! Ακόμη σημαντικότερο ίσως, είναι ότι έγινε ένα με την ομάδα και περάσαμε πολύ όμορφα αυτά τα δυο χρόνια – έχω την βεβαιότητα ότι και για την ίδια ισχύει το ίδιο!

Ευχόμαστε στην Ασημένια τα καλύτερα τόσο στην νέα της ομάδα όσο και γενικότερα στην ζωή της και ελπίζουμε ότι δεν θα περάσει πολύς καιρός για να ξαναφορέσει τα πράσινα, γιατί – κακά τα ψέματα – της ταιριάζουν πολύ!

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook
-->