Πλήθος  κόσμου βρέθηκε το Σάββατο, στο κοιμητήριο Αναστάσεως Κυρίου στη Θέρμη στη Θεσσαλονίκη, όπου τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο για τον Γιώργο Ποζίδη, τον Ολυμπιονίκη της Πάλης που χάθηκε πρόωρα στα 63 του χρόνια την 1η Αυγούστου 2019. Εκεί βρέθηκε και ο πατέρας Ανδρέας Κεφαλογιάννης, για να τιμήσει τον φίλο του αλλά και λάτρη των Ανωγείων και να πει δυο λόγια παρηγοριάς στην οικογένεια του, τη γυναίκα και τα τρία παιδιά του. “Άφησες την παρακαταθήκη ότι ήσουν ντρέτος, ντόμπρος, άνθρωπος και Πόντιος” ανέφερε σε ένα απόσπασμα της ομιλίας του εντός της εκκλησίας. 

Αναλυτικά τα λόγια του πάτερ Ανδρέα:

“Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί, βρεθήκαμε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε τον Ολυμπιονίκη της ανθρωπιάς, το δάσκαλο της ζωής, τον αγωνιστή, τον ισορροπιστή , τον αδερφό, τον Πόντιο Γιώργο Ποζίδη. Αγαπητέ αδερφέ Γιώργη, σου μεταφέρω τους χαιρετισμούς του Ψηλορείτη και τον καημό του που έφυγες τόσο νωρίς. Είχες ακόμα πολλά να προσφέρεις στην φτωχομάνα Θεσσαλονίκη, στους Πόντιους, στην Ελλάδα όλη. Είμαι βέβαιος ότι και κει που είσαι πάλι σιργουλεύεις -όπως λέμε στην Κρήτη- (συμβουλεύεις δηλαδή) μικρούς και μεγάλους πως θα πορευτούν, πως θα αγαπάνε το διπλανό τους, πως τους μαθαίνεις πως πρέπει να νικήσει το καλό έναντι του κακού. Αυτή ακριβώς ήταν η παρακαταθήκη που άφησε εδώ στην αγαπημένη μας Θεσσαλονίκη. Η παρακαταθήκη ότι ήσουν ντρέτος (ευθύς) , ότι ήσουν ντόμπρος, ότι ήσουν άνθρωπος, ότι ήσουν Πόντιος. Κουβαλούσες πάντα μέσα σου τις ποτισμένες με αίμα ρίζες του Πόντου, ρίζες ανθρωπιάς, αγωνιστικότητας και πάνω από όλα αξιοπρέπειας. Μπορεί να λείπεις από αυτή εδώ την Πόλη, όμως ο προστατευτικός σου ίσκιος παραμένει ισχυρός πάνω από τη Θεσσαλονίκη. Κι αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα σου. Κι είμαι ακόμα βέβαιος ότι εκεί στα μαρμαρένια αλώνια συνεχίζεις αυτό που αγαπούσες, την Πάλη και θα δίνεις τους ωραίου σου αγώνες , κρατώντας και ανεμίζοντας ψηλά τη ελληνική σημαία την οποία τίμησες και με το παραπάνω. Μια σημαία που και σήμερα λόγω των δύσκολων καιρών, θα πρέπει όλοι μας αν το απαιτήσουν οι καιροί να την κρατήσουμε ψηλά στο ιστό αν θέλουμε να υπάρχουμε ως εθνος, ως κράτος, ως ελληνισμός. Θοδωρή Μιχάλη Εύη.. Σεβαστείτε όσα σεβάστηκε ο πατέρας σας. Κινηθείτε σε βήματα αξιοσύνης όπως ο πατέρας σας, δε ξέφυγε της πρεπιάς και της αξιότητας. Να τον κουβεντιάζεται, να τον μαρτυράτε, να είστε σε θέση να υπερασπιστείτε όλα όσα ο ίδιος υπερασπίστηκε. Μα πάνω από όλα, πείτε στα παιδιά σας να πουν στους φίλους τους πως η Ελλάδα η σημαία η Ορθοδοξία και η γειτονιά μας έχει ανάγκη από Έλληνες όπως ο πατέρας σας. Να μην ξεχνιόσαστε στις επιταγές της σκέψης του. Ένας ο χρόνος που έφυγες για το στερνό ταξίδι, 

πατέρα φίλε κ αδερφέ αξέχαστε ποζιδη. Μπορεί το σώμα μες τη γης να ναι βαθιά κλεισμένο μα όλο αυτό που άφησες δε ζει φυλακισμένο. Ήσουν και θα σαι Ήρωας κ έτσι θα σε θυμάμαι. και σαν εσένα άνθρωποι μπροστά το κόσμο πάνε… Τιμή και Δόξα στο Γιώργο Ποζίδη, τιμή και δόξα στον Ποντιακό Ελληνισμό. Αγαπητέ Γιώργη, ς είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει..”

Συγκινητική ήταν και η επιστολή που διαβάστηκε από την οικογένεια του Γιώργου Ποζίδη. Αναλυτικά:

«Μας μεγάλωσες με απέραντη αγάπη, στοργή και αφοσίωση. Όταν τα υπόλοιπα παιδιά έψαχναν τον παιδικό τους ήρωα, εμείς τον βλέπαμε καθημερινά στο σπίτι μας, ΕΣΕΝΑ!

Μας ενέπνεες με την ανθρωπιά, την καλοσύνη και την συμπονετικότητά  σου…

Κράτησες ψηλά την αξιοπρέπεια, την ακεραιότητα και τα ιδανικά σου! Μας δίδαξες την τέχνη της βιοπάλης, τις αρχές και τις αξίες της ζωής!

Μας έμαθες να σηκωνόμαστε όταν πέφτουμε, να λυγίζουμε αλλά και να μη σπάμε, να προσφέρουμε και να αγαπάμε, χωρίς αντάλλαγμα…

Γαλούχησες μια τεράστια οικογένεια, φίλων, γνωστών, μα και αγνώστων, τους οποίους ένωσες μες στην παραδεισένια αγκαλιά σου!

Ξεπέρασες τις προσδοκίες προσφοράς και συμπαράστασης απέναντι στους συνανθρώπους σου, συμπορευόμενος στους φόβους, τις αγωνίες και τα προβλήματά τους. Τίμησες παλικαρίσια την πατρίδα σου, τα ήθη, τα έθιμα και την Ποντιακή καταγωγή σου! Ένας γνήσιος Ολυμπιονίκης, στην παλαίστρα, αλλά και στη ζωή σου.

Η υπερπροσπάθεια αυτή, ανταμείφθηκε από αγάπη, τιμή και σεβασμό, μιας και επέλεξες στη ζωή σου να αγαπάς τους ανθρώπους και όχι τα υλικά αγαθά…

Η κληρονομιά που μας άφησες είναι βαριά, είναι το πνεύμα σου που θα μας οδηγεί, είναι το όνομά σου!

Ήσουν και θα είσαι η έμπνευση για το μέλλον μας! Η ζωή σου ένα όμορφο παραμύθι, γραμμένο από τα δάχτυλα του Δημιουργού.

Στην επίγεια ζωή, κέρδισες την μακάρια αθανασία, μιας και θα ζεις καθημερινά στη σκέψη μας!

Με τον αγώνα σου, την αυτοθυσία σου, την μεταμέλεια και την ταπεινότητά σου, δικαιούσαι και μια θέση στην αιωνιότητα, μα πιο πολύ ελπίζουμε στο έλεος του Θεού και προσευχόμαστε για την ανάπαυσή σου».

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει. Αιωνία η μνήμη του.»

 

 

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->