Την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Εσταυρωμένου στο Γιόφυρο Ηρακλείου το σαρανταήμερο μνημόσυνο του 8χρόνου Σπύρου Σαλούστρου, του Βασιλείου και της Ελένης. Η οικογένεια του καλεί συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς να παραστούν και να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη ενός παιδιού που έφυγε τόσο αδόκητα από τη ζωή. Ο Σπύρος 8 ετών “έφυγε” στις 7 Ιανουαρίου 2020 και συγκλόνισε με το χαμό του τα Ανώγεια και τους δικούς του ανθρώπους. Πλήθος κόσμου παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες κατέκλυσε την εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Γάζι για να τον αποχαιρετήσει και να εκφράσει τη συμπαράσταση του στους χαροκαμένους γονείς που είδαν τον δικό τους άγγελο να ανέρχεται στους ουρανούς.

Με μαντινάδες και συγκίνηση τον αποχαιρετούν μέσω της ΑΝΩΓΗ οι κοντινοί του άνθρωποι:

Ο πατέρας του Βασίλης Σαλούστρος:

Λιώστε βουνά τα χιόνια σας, διώξτε το άσπρο χρώμα,

ένα κοπέλι 8 χρονών κοιμάται εδά στο χώμα.

Το μαύρο πέπλο πάρετε να μαυροφορεθείτε,

μόνο τσι νύχτας χρώματα ταιριάζει να ντυθείτε.

Και τα πουλιά το μάθανε για αυτό η φωνή δε βγαίνει,

πως ένας άντρας τα σκαλιά του Άδη κατεβαίνει.

Πράμα δεν είναι όπως παλιά και τίποτα όπως πρώτα,

αν δε σε δουν τα μάθια μου ανοίγοντας τη πόρτα.

Ένα κοπέλι μοναχό, στα σκοτεινά φοβάται,

φέγγε φεγγάρι ανέ μπορείς τσι νύχτες να κοιμάται.

Πολλώ λογιώ τα βάσανα  με μένα ο καημός μου,

είναι που έφυγε νωρίς και άδικα ο γιος μου.

Πόσα πολλά μας έμαθες, κ είσαι παιδί ακόμα,

Πως όσοι δεν περπάτησαν έχουν φτερά στο σώμα.

Δε περπατούνε οι άγγελοι, φτερά έχουνε άμα ψάξεις,

άγγελος είσαι κι έπρεπε κάποτε να πετάξεις,

Η γιαγιά του Αθηνά Σαμόλη:

Κάποτε Σπύρο σου ‘χα πει, πως αν τύχει και σε χάσω,

αν δε πεθάνω σίγουρα, δε θα ξαναγελάσω.

Απ’όταν εκοιμήθηκε ο Σπύρος μου για πάντα,

δεν εσταμάτησε ποτέ στα μάθια μου το κλάμα.

Κάθομαι εις τον καναπέ και σε έχω απέναντι μου,

και σου φωνάζω μίλησε η τση γιαγιάς παιδί μου.

Στο σπίτι σας δε πάω μπλιό, δε θέλω να θυμούμαι,

στιγμές που ζήσαμε μαζί γιατί στεναχωρούμαι.

Πλάκα μου κάνεις Σπύρο μου, θαρρώ πως είναι αστείο,

δε το αντέχω να σε δω μες στο νεκροταφείο.

Φύγε από εκειά και φώναξε, γιαγιά μου πλάκα κάνω,

πάμε στο σπίτι βάλε μου ξανά εδά το Μάνο.

Η προγιαγιά του Ελευθερία Σαμόλη (Σαμολοκώστενα) έγραψε:

Εγγόνι μου είσαι τρεις φορές και πάλι αρχή παιδί μου,,

για αυτό μου την εμαύρισες για πάντα τη ψυχή μου.

Η θεία του Ελευθερία Σαλούστρου αναφέρει:

Άγγελος είσαι κι έφυγες, μα πήγες σ’άλλους τόπους,

εύχομαι να περνάς καλά χωρίς δικούς σου ανθρώπους.

Ο θείος του Κώστας Σαλούστρος:

Το κυπαρίσσι στη κορφή απού ‘ναι ξεραμένο,

από τα δάκρυα θα το δεις την Άνοιξη ανθισμένο.

Η θεία του Ζαχαρένια Σαλούστρου και ο σύζυγος της Γιώργος Παντερής αναφέρουν:

Το ρόλο που μου δώσανε από τη πρώτη μέρα,

έτρεμε οντέ τον έγραφε τση Μάνας μου η χέρα.

Δεν είδε άνθρωπος ποτέ τα μάθια μου κλαμμένα,

με κούρασε που κλαίγανε τόσοι πολύ για μένα.

Ένα παιχνίδι επαίξαμε που όποιος μιλήσει χάνει,

μα ‘συ ακόμη δε μιλείς, το ποθαμένο κάνεις;

Αν κάποια μέρα ο Θεός στη γη με ξαναστείλει,

θα ‘θέλα να μεγάλωνα στο σπίτι του Βασίλη.

Δεν έχασα ένα ανιψιό, κοπέλι μου έχω χάσει.

Και η γιαγιά σου η Αθηνά πως θα το ξεπεράσει.

Κάθε φορά που με ρωτά που είσαι η Σόφη κλαίω,

ίσαμε πότε ψέματα του κοπελιού θα λέω.

Δεν είναι παιδική χαρά, είναι ένας τόπος ξένος,

ίντα γυρές εσύ επαέ μέσα παραιτημένος.

Τέλος ο θείος του Γιώργος Σαμόλης (Σαμολογιώργης) γράφει:

Εγώ δε σ’έπαιξα πολύ γιατί έκανα ταξίδια,

όμως εσύ μου δίδαξες και τη ζωή την ίδια.

Μας δίδαξες τις ηθικές κι αληθινές αξίες,

και πως θα πρέπει ο άνθρωπος να κάνει και θυσίες.

Τα πάντα έβλεπε κανείς Σπύρο στο πρόσωπο σου,

τη δύναμη, τη θέληση, πίστη στο πρόσωπο σου.

Δεν σε αποκαλούσαμε, τυχαία πρίγκηπα μας,

Αφού ήσουνα στου καθενός το θρόνο στη καρδιά μας.

Σήμα κατατεθέν για μας ήταν το “Γιώργο Έλααα!”

τ’ άκουγα και τα χείλη μου αμέσως εχαμογέλα.

Για τους περήφανους γονείς που από τη πρώτη μέρα,

Σπύρο μου δε σε αφήσανε ποτέ από τη χέρα.

Σε είχανε κάθε λεπτό μέσα στην αγκαλιά τους,

και στη κρεβατοκάμαρα, πάντα στη μια μεριά τους.

Ένα μονάχα θα σου πω Σπυράκο και θυμήσου,

θα γίνουνε παράδειγμα προς μίμηση οι γονείς σου.

Να ‘σαι περήφανος γι αυτούς και να τους περιμένεις,

πάλι να σ’έχουνε αγκαλιά στον Άδη που πηγαίνεις.

-Στην μνήμη του Σπύρου Σαλούστρου η οικογένεια του προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ  το ποσό των 200 ευρώ, χρήματα που θα διατεθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και των δωρεάν φροντιστηρίων σε μαθητές, ενήλικες και πρόσφυγες. Τους ευχαριστούμε θερμά.

Επίσης η οικογένεια του προσέφερε 400 ευρώ στο “Χαμόγελο του παιδιού” και 400 ευρώ στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στον Κρουσώνα.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Κρήτης που σε σκεπάζει μικρέ άγγελε.

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->