-Από την στήλη του Λουδοβίκου των Ανωγείων στην εφημερίδα “Έθνος της Κυριακής”

Στα Ανώγεια υπάρχει το  “Μεϊντάνι” η πλατεία του Αϊ Γιώργη μια παλιά κομψή εκκλησιά. Τοιχογραφημένη αλλά πέρα των Αγίων έχει και Ήρωες του εικοσιένα.Μια ωραία πρωτοβουλία του Παπαντρέα Κεφαλογιάννη. Έπεσαν “υπέρ πίστεως  και πατρίδος” εξηγεί και αιτιολογεί την πρωτοβουλία του. Είναι ήδη κίνητρο πολλών επισκεπτών που έρχονται να δουν τους ήρωες με τα άρματα ανάμεσα στους Αγίους

Η πλατεία είναι περίφημη και μοναδική. Μικρή σαν αυλή, με πολλά δέντρα και λουλούδια. Έχει ένα μεγάλο πλάτανο στην άκρη που κάηκε στο ολοκαύτωμα του χωριού από τους Γερμανούς άλλα επέζησε. Καθώς και τέσσερις μουριές εκεί κάθονται οι βοσκοί και κουβεντιάζουν τα μυστικά τους στη γωνιά του καμπαναριού.

Όμως τα κοσμήματα της πλατείας του αη Γιώργη είναι τα πολύχρωμα  λουλούδια. Φυτεμένα από τη Μαρίκα, τη Δόξα, την Αλκυόνη, τη Βαγγελιώ, τη Μαρία,μέσα σε παλιά πιθάρια που ανασύρθηκαν από τα υπόγεια .Βασιλικοί, πολύχρωμα Τριαντάφυλλα, γεράνια ,Γιασεμιά, ζουμπούλια, κρίνα…

Το Μεϊντάνι έχει τρία καφενεία κι ένα ζαχαροπλαστείο με το περίφημο γαλακτομπούρεκο από πρόβειο  γάλα που η ιστορία του αρχίζει από το 1950.Στο μεϊντάνι ,σ αυτό το μπαλκόνι του Ψηλορείτη ,γίνονται οι γάμοι τα γλέντια και οι καντάδες.

Εδώ ο ξένος που θα έρθει θα κεραστεί κι αν δεν υπάρχει κάποιος να το κάνει θα κεράσει ο καφετζής. Είναι μια προίκα που μας άφησε ο Ξένιος Δίας από το Ιερό του Ιδαίου, όπου και κείνος κατά το μύθο ανατράφηκε από τα φιλόξενα χέρια των βοσκών Κουρητών.

Υπάρχει και μια ευχή που βρέθηκε χαραγμένη :”Zεύς ιδήθεν μεδεών”. Θα πει ο Δίας από την Ι δα φροντίζει για μας.

Εκεί άρεσε στο Μάνο Χατζιδάκι να κάθεται τα απογεύματα μέχρι αργά το βράδυ με τους χωριανούς φίλους και καλεσμένους του τα καλοκαίρια στις εκδηλώσεις που οργάνωνε για πολλά χρόνια στα Ανώγεια με τον αείμνηστο φίλο του δήμαρχο Γιώργη Κλάδο. Έλεγε μάλιστα πως ήθελε να φτιάξει ένα δωμάτιο πάνω στη ταράτσα  του καφενείου για να βλέπει και να ακούει την πλατεία.

Ακόμα θυμάμαι να λέει πω θα ήθελε να κάνει ένα παρεκκλήσι σ’ ένα κτήμα που θα αγόραζε θα έφερνε τα λείψανα της μητέρας του και θα έκλεινε τη ζωή του εκεί μ’ ένα τάφο. Μετά έκανε χιούμορ.Κι έλεγε πως θα είχε στην είσοδο ένα πολισμάνο που θα επέτρεπε μόνο σε όσους είναι ερωτευμένοι να εισέρχονται..

ΑΗ ΓΙΩΡΓΗΣ 

Του αλόγου 

τον πεταλισμό

Νύχτα στο καλντερίμι 

Στου φεγγαριού 

το ασημί

Θυμούνται οι παλιοί 

Να κατεβαίνει το στενό να μπαίνει στο μεϊντάνι 

Με κόκκινο στιβάνι 

Και τσόχινη στολή 

Έδενε στο καμπαναριό 

το Άλογο του τ’ άσπρο 

Σαν έφτανε απ το κάστρο 

Άναβε ένα κερί 

Άφηνε μες το ιερό 

αντίδωρο και νάμα 

Γιατι το ειχε τάμα 

Να αλλάξουν οι καιροί 

Μυρίζουνε τα γιασεμιά μυρίζει το λιβάνι 

Καβαληκεύγει αρχοντικά βγαίνει απ το μεϊντάνι 

Μπαίνει τη μέση του χωριού περνά 

το περαχώρι

Και μ’ ένα καλπασμό γλυκί 

μισεύγει για τα όρη

(Ανέκδοτο τραγούδι 

Λ.τ. Α.)

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->