Το πατρικό σπίτι του Γιώργη Κλάδου στα Σείσαρχα

Ρεπορτάζ:Γιώργης Μπαγκέρης

Φωτογραφίες:Μανόλης Σαμόλης

Λίγες ώρες μετά τη  θλιβερή είδηση του θανάτου του Γιώργη Κλάδου, η ΑΝΩΓΗ βρέθηκε στην γενέθλια γη του πρώην δημάρχου Ανωγείων. στα πανέμορφα Σείσαρχα και συνομίλησε με ανθρώπους του χωριού που με συγκίνηση και αγάπη μας ξετύλιξαν μνήμες και πτυχές της ζωής και της πολυσχιδούς προσωπικότητας του. Αγαπητός από όλους τους συγχωριανούς του, αλλά και οι περισσότεροι με αίσθημα περηφάνιας για το γεγονός ότι γεννήθηκαν και έζησαν στην ίδια γη με μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της Αριστεράς και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μας άνοιξαν με θέρμη τις πόρτες τους για να πουν δυο λόγια αγάπης και σεβασμού στον ξεχωριστό δικό τους άνθρωπο.

Ο Βαγγέλης Φλουρής

Παγωμένη η ατμόσφαιρα στα Σείσαρχα, με την θερμοκρασία να πέφτει κάτω από τους πέντε βαθμούς, σε μια μουντή χειμωνάτικη μέρα, που ήρθε να γίνει ένα με το θλιβερό χαμπέρι του θανάτου του Γιώργη Κλάδου. Η γενέθλια γη θα αγκαλιάσει αύριο για πάντα ένα από τα αξιότερα τέκνα της και οι άνθρωποι των Σεισάρχων, μας μιλούν τον άνθρωπο Κλάδο, τον ξεχωριστό δήμαρχο, τον κυνηγημένο ιδεολόγο και τον λιγομίλητο άνθρωπο που στα τελευταία χρόνια της ζωής του επισκεπτόταν τα καλοκαίρια το χωριό με έντονο πάντα το ενδιαφέρον για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μόνιμοι κάτοικοι του.

Από τους ανθρώπους των Σεισάρχων μάθαμε για την ξεχωριστή και ιδιαίτερη φιλία και σχέση που έδενε τον Γιώργη Κλάδο με τον Σωκράτη Κεφαλογιάννη, αλλά και όλους τους δημάρχους Ανωγείων που συνέχιζαν το έργο του πάνω στα αποτυπώματα που είχε αφήσει όπως μας τόνισε ο σκηνοθέτης και συγχωριανός του Λευτέρης Χαρωνίτης. Η κυρία Χριστίνα από τη μεριά της, με λυγμούς μας ανέφερε για την μαύρη ημέρα της 21ης Απριλίου 1967, όταν ο κυνηγημένος από τους Συνταγματάρχες που κατέλυσαν για επτά χρόνια τη Δημοκρατία Γιώργης Κλάδος κρύφτηκε στο σπίτι της από τον αείμνηστο άντρα της, για να γλιτώσει την σύλληψη από την χωροφυλακή που τον αναζητούσε μανιωδώς. Για μήνες κρυβόταν στα Σείσαρχα στο σπίτι της κυρίας Χριστίνας και εν συνεχεία του πατέρα της, του Πατραμάνη με τον οποίο είχε επίσης κοινές αριστερές καταβολές!

Ο Μανόλης Μαυρόκωστας

«ΝΤΡΕΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ»

Με συγκίνηση μας μίλησαν δυο ακόμη άντρες, ο φιλόξενος και εξυπηρετικός Βαγγέλης Φλουρής και ο Βασίλης Μαυρόκωστας, ο γνωστός στους ντόπιους άνθρωπος που φτιάχνει με τα χέρια του κομπολόγια και στη συνέχεια τα κρεμάει στα δέντρα για να τα παίρνουν οι περαστικοί ελεύθερα και να θυμούνται την επίσκεψη τους στον τόπο. Ένας ξεχωριστός επίσης άνθρωπος που αφού μας μίλησε με λόγια αγάπης για τον Γιώργη Κλάδο, μας προσέφερε και εμάς δακρυσμένος δυο κομπολόγια στη μνήμη του. Ξεχωριστοί απλοί άνθρωποι, με αληθινά δάκρυα λύπης και αποχαιρετισμού σε έναν άνθρωπο που με την δράση του σφράγισε μια ολόκληρη εποχή. Αναλυτικά τα όσα είπαν στο μικρόφωνο της “Α” οι κάτοικοι των Σεισάρχων:

Βαγγέλης Φλουρής, 67 ετών: “Ντρέτος άνθρωπος που πρόσφερε παραπάνω από όσα μπορούσε για το καλό και των Ανωγείων και των Σεισάρχων..”

Ο Γιώργης ο Κλάδος ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα που τον αγαπούσαν πολύ στα Ανώγεια και τα Σείσαρχα και είχε κάνει κοινωνικό έργο τεράστιο. Ένας πολύ ήσυχος άνθρωπος, ερχόταν στα Σείσαρχα τα καλοκαίρια με την γυναίκα του και περνούσε τις διακοπές του πολύ απλά. Μετά από εδώ η επόμενη στάση του ήταν στο Πάνορμο. Ως συνταξιούχος σπάνια μιλούσε για την περίοδο που ήταν  δήμαρχος, εγώ προσωπικά δεν τον άκουσα ποτέ να μιλάει για το έργο του. Στα τελευταία χρόνια είχε αναπτύξει μια πολύ καλή σχέση με τον Σωκράτη Κεφαλογιάννη που ως δήμαρχος ερχόταν εδώ συχνά και τον έβλεπε και τον άκουγε. Του μετέδιδε τις γνώσεις του, του αρμήνευε. Ήταν σε καλή κατάσταση η υγεία του εκείνη την περίοδο και είχε πολύ στενή φιλία πιστεύω με το Σωκράτη. Σαν άνθρωπος ο Γιώργης ο Κλάδος ήταν πολύ σοβαρός. Ντρέτος άνθρωπος που πρόσφερε παραπάνω από όσα μπορούσε για το καλό και των Ανωγείων και των Σεισάρχων. Το πρωί που ακούσαμε ότι πέθανε όλοι εδώ στο χωριό στεναχωρεθήκαμε πάρα πολύ. Αιωνία να είναι η μνήμη του.

Εμμανουήλ Μαυρόκωστας, 86 ετών: “Έδινε συμβουλές αν και ο Γιώργης ήταν λιγομίλητος αλλά ότι έλεγε είχε ουσία..”

Έκαμε δήμαρχος για πολλά χρόνια ο Γιώργης στον τόπο μας. Ένας πολύ καλός άνθρωπος, δεν είχε αυτός κακό μέσα ντου. Ερχότανε και στο χωριό μας συχνά όλα αυτά τα χρόνια που ήταν συνταξιούχος. Αγαπούσε τα Σείσαρχα και τσι ανθρώπους επαέ. Αν και ζούσε στο Ηράκλειο θα λείψει πολύ από το χωριό μας. Δεν ήθελε πολλές συζητήσεις για τα θέματα τσι δημαρχίας του, πιο πολύ εκουβεδιάζαμε στο καφενείο για το χωριό, τσι ανθρώπους και τα προβλήματα που έχει ο καθαείς. Έδινε συμβουλές αν και ο Γιώργης ήταν λιγομίλητος αλλά ότι έλεγε είχενε ουσία. Δε γατέχω άνε μπορούσε να προσφέρει και παραπάνω, αλλά γατέχω ότι έκαμε και παραπάνω από τσι δυνάμεις του πράματα και αγαπήθηκε από όλους μας.

Η Χριστίνα Κουβίδη

Χριστίνα Κουβίδη, 72 ετών:”Τη μέρα τσι Χούντας, τσι 21 του Απρίλη του 1967 τόνε έφερε ο άντρας μου επαέ και τόνε έκρυβε γιατί εκινδύνευε. Στο υπόγειο από κάτω τόν έβαλε…”

Το Γιώργη τον θυμούμαι με αγάπη, τον είχα ζήσει και σε χρόνια πολύ κακά (σ.σ εννοεί την περίοδο της Χούντας). Τον είχα ζήσει πάρα πολύ, ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Οικογενειάρχης καλός για τη γυναίκα και τα παιδιά του και πιο καλός για το κόσμο τον απέξω. Των παιδιών ντου δεν έκαμε τόσο καλό όσο έκαμε στα Ανώγεια, στο Ηράκλειο και στα Σείσαρχα. Ένας αγαπητός από όλους άνθρωπος. Πολύ αγαπητός, πολύ λυπήθηκα σήμερο το πρωί που “έφυγε”. Ήτανε για μένα δεύτερος πατέρας, πολύ καλός άνθρωπος. Ερχόταν επαέ τα καλοκαίρια εμιλούσαμε, ήτανε βέβαια λιγομίλητος άνθρωπος. Μας είχε πάντα στη σκέψη ντου, για μας ήτανε ένας άνθρωπος καταπληκτικός, αλλά και για τσι απόξω. Για όλους!

Έζησε πολύ κακά χρόνια, πάρα πολύ σκληρά. Αυτά τα χρόνια τα έζησα και εγώ. Ήμουνε μικρή αλλά τη δεύτερη φορά που έζησα τη δεύτερη μπόρα ήμουνε παντρεμένη στη Χούντα με τσι δικτάτορες. Τον έφερε ο άντρας μου επαέ Δεν ήτανε το ίδιο σπίτι όπως εδά. Είχε τάβλες από πάνω και ήτανε υπόγειο από κάτω. Τόνε έκρυβε ο άντρας μου για μήνες επαέ. Τόνε κυνηγούσανε. Τη μέρα τσι Χούντας, τσι 21 του Απρίλη του 1967 τόνε έφερε ο άντρας μου επαέ και τόνε έκρυβε γιατί εκινδύνευε. Στο υπόγειο από κάτω τόν έβαλε. Του βάλαμε ένα μικιό κρεββάτι και κοιμούντουνε . Και στου πατέρα μου του Πατραμάνη το σπίτι έκαμε τρεις μήνες! Έκειε πιο κάτω είναι το σπίτι αυτό, είναι χαλασμένο εδά. Και επαέ με τον άντρα μου και στου πατέρα μου το σπίτι έκαμε πολύ καιρό τότεσας και ήτανε και πολύ άρρωστος ο κακομοίρης εκείνουσας τσι μήνες.Κάθε βράδυ ερχόντουσαν χωροφυλάκοι και στρατιωτικά οχήματα και τόνε γυρεύανε, μα που. Δεν τόνε βρήκανε ποτέ ευτυχώς ποιος γατέχει ίντα άλλα θέλα σύρει στα χέρια τέθοιων “αθρώπων”.

Σαν δήμαρχος στα Ανώγεια έκαμε πάρα πολλά πράματα. Στα Σείσαρχα ήτανε πιο σφιχτός, δεν ήθελε να του πούνε ποτέ ότι κάνει πράματα προς όφελος του. Και καλά το κάνε αυτό επίστευε σωστό και το διατήρησε μέχρι τέλους. Τα Ανώγεια τα τίμησε και τα ξανατίμησε πάρα πολλές φορές. Ίντα άλλο να σου πω παιδί μου, ο Θεός να τον αναπαύσει, ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

Λευτέρης Χαρωνίτης, σκηνοθέτης και πρόεδρος του Πολιτιστικού συλλόγου Σεισάρχων:”Για μας τους Σεισαρχιανούς ήταν ένας εξέχων συγχωριανός και μέχρι και πρόσφατα ως το τέλος της ζωής του, οι ιδέες του, οι γνώμες του, οι συμβουλές του, είχαν μια σοφία για εμάς.»

Ο Γιώργης ο Κλάδος ήτανε μια προσωπικότητα, όχι μόνο της Αυτοδιοίκησης, αλλά γενικότερα. Ήταν ένας αγωνιστής με πολύ σοβαρό έργο, ήταν ένας πρωτοπόρος και καινοτόμος ιδεολόγος της Αυτοδιοίκησης. Ήταν αυτός που έβαλε τον Πολιτισμό ως εργαλείο στην αναπτυξιακή διαδικασία της Αυτοδιοίκησης. Για μας τους Σεισαρχιανούς ήταν ένας εξέχων συγχωριανός και μέχρι και πρόσφατα ως το τέλος της ζωής του, οι ιδέες του, οι γνώμες του, οι συμβουλές του, είχαν μια σοφία για εμάς. Εμείς θα τον θυμόμαστε όσο ζούμε. Πιστεύω ότι οι Ανωγειανοί γενικά όλοι μας πρέπει να σκεφτούμε και να σεβόμαστε και να προφυλάσσουμε τις αξίες που έχουμε γενικότερα. Ο Γιώργης ο Κάδος ήταν μια αξία για τα Ανώγεια και αυτό είναι σε όλους γνωστό. Ίσως θα έπρεπε να τον προφυλάξουμε καλύτερα, νομίζω όμως ότι και οι επόμενοι δήμαρχοι συνεχίζουν πάνω στο όραμα του Κλάδου, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο. Δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς γιατί τα αποτυπώματα που άφησε ο Κλάδος στα Ανώγεια, οι κατευθύνσεις που έβαλε για τον Δήμο, κανείς δεν θα μπορούσε είτε να μην τις δει είτε να τις παραλείψει, είτε να τις ξεχάσει, και εν τέλει να μην τις ακολουθήσει.

 

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->