Κάποια σχόλια με αφορμή την εκδήλωση που έγινε στα Ανώγεια την 1 Οκτωβρίου 2017 προς τιμή του ήρωα της ταξικής πάλης και του ΚΚΕ Μπάμπη Καλομοίρη.

Τιμή και δόξα σε αυτούς τους ανθρώπους, που έδωσαν τη ζωή τους για ανώτερα ιδανικά. Τους αξίζει κάθε έπαινος, κάθε πράξη που θα συμβάλλει να μείνουν αθάνατοι στην ιστορία αυτού του τόπου, που θα διδάσκει τους νέους να μπαίνουν στον αγώνα για μια καλύτερη ζωή, για την απελευθέρωση από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Είναι θεμιτό τέτοιοι άνθρωποι (ήρωες) να τιμώνται και από άλλους χώρους, πέρα από την ιδεολογική-πολιτική τους αναφορά. Άλλωστε τους αξίζει κάτι τέτοιο. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για την οικογένειά του, το χωριό του, τους φίλους του κτλ. Ωστόσο δεν είναι θεμιτό να αξιοποιείται το βήμα σε μία τέτοια εκδήλωση για να παραποιούνται ιστορικά ντοκουμέντα και ακόμη περισσότερο για να σπιλωθεί ο πολιτικός φορέας, που ανήκε ο τιμώμενος αγωνιστής, Μπάμπης Καλομοίρης, ως τον τραγικό θάνατό του, δηλαδή το ΚΚΕ.

Με έντεχνο τρόπο γίνεται προσπάθεια στην ομιλία να φανεί ότι ο Μπάμπης Καλομοίρης, στέλεχος του ΚΚΕ μέχρι το θάνατό του, ανήκε σε κάποιο άλλο πολιτικό φορέα με τον τίτλο «επαναστατικό ΚΚΕ». Καθόλη τη διάρκεια της ομιλίας επιχειρείται να περάσει η αντίληψη και η πολιτική άλλων πολιτικών χώρων, πολέμιων και τότε και σήμερα του κόμματος του αγωνιστή Μπάμπη Καλομοίρη.

Το ΚΚΕ από την ίδια του τη φύση είναι επαναστατικό κόμμα, η πρωτοπορία της εργατικής τάξης, της μόνης επαναστατικής τάξης στην εποχή μας και παλεύει για την ανατροπή της εξουσίας της αστικής τάξης και για την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας, το σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Η αναφορά «επαναστατικό», μπροστά από τον τίτλο του ΚΚΕ, παραπέμπει πονηρά σε άλλον ιδεολογικό-πολιτικό χώρο. Σε αυτόν που ίσως να ήθελε η ομιλία να ανήκε ο τιμώμενος αγωνιστής και όχι σε αυτόν που πραγματικά ήταν και έδωσε τη ζωή του για αυτή του την επιλογή.

Ταυτόχρονα, στην ίδια ομιλία, αναπαράγοντας τη λασπολογία, επιχειρείται, εδώ απροκάλυπτα πλέον, η σπίλωση του ΚΚΕ με επιχειρήματα τύπου … «ταξική συνθηκολόγηση», αστικής έμπνευσης, που αναπαράγει ο οπορτουνισμός μόνο και μόνο για να χτυπήσει το Κόμμα.

Το ΚΚΕ δεν κρύβει τις αδυναμίες του υποκειμενικού παράγοντα που επέδρασαν αρνητικά στην έκβαση της ταξικής πάλης, ιδιαίτερα τη δύσκολη αυτή περίοδο.

Μπροστά στο δίλημμα «υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση», το ΚΚΕ και το λαϊκό κίνημα επέλεξε το δεύτερο δρόμο. Με την απόφαση του κόμματος, για την συγκρότηση του ΔΣΕ, αποδείκτικε ότι το ΚΚΕ δεν είχε καμία πρόθεση ούτε ήταν στην στρατηγική του ο ταξικός συμβιβασμός. Ο ΔΣΕ είναι η πιο τρανή απόδειξη ότι οι κοινωνικές αντιθέσεις δεν χωράνε στα ιδεολογήματα της λεγόμενης «εθνικής ομοψυχίας» και της κατάργησης των ταξικών διαχωριστικών γραμμών.
Ήδη, η μελέτη της ιστορίας του ΚΚΕ, και σε αυτή την πολυτάραχη περίοδο, έχει αποτελέσει για το κόμμα μας πολύτιμο εφόδιο για τη διαμόρφωση της στρατηγικής του. Γνώμονα αποτελεί η επιστημονική ανάλυση της καπιταλιστικής πραγματικότητας που είναι και εγγύηση για να μην οδηγηθεί η χρονική απόσταση από τα ιστορικά γεγονότα στην εκ του ασφαλούς κριτική, σε απόσπαση δηλαδή από το σύνολο των παραγόντων που τη διαμόρφωσαν. Ταυτόχρονα, το ΚΚΕ έχει την πεποίθηση ότι πραγματική τιμή στην ιστορία του Κόμματος και του κινήματος, στην 100χρονη ιστορία του, αποτελούν τόσο η διδαχή από αυτήν όσο και η εξαγωγή συμπερασμάτων που ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ σήμερα, τον αγώνα για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Στον αντίποδα ακριβώς της λαθολογίας αλλά και του οπορτουνιστικού εξωραϊσμού που αρνείται να βγάλει συμπεράσματα από το ιστορικό παρελθόν.

Απέναντι σε αυτή την αντίληψη, στην ομιλία κυριαρχεί -όχι καλόπιστα- η λογική «καλά τα στελέχη του ΚΚΕ, είναι αγωνιστές, αλλά το Κόμμα κάνει όλο λάθη και μπορεί να έχει και στην ιστορία του περιπτώσεις προδοσίας». Γιατί που αλλού μπορεί να οδηγεί η εκτίμηση που έγινε «περί ταξικής συνθηκολόγησης»;

Αν μη τι άλλο λίγο σεβασμός στη μνήμη του Μπάμπη Καλομοίρη, ο οποίος είχε γνώση των γεγονότων το 1944 και των συνθηκών που υπογράφονταν, και εντούτοις συνέχισε να πιστεύει στο Κόμμα του, να αποτελεί στέλεχός του και στο τέλος να δίνει τη ζωή του, υπακούοντας στις αποφάσεις των οργανώσεών του.

Το ΚΚΕ είναι υπερήφανο που διαπαιδαγώγησε τέτοιους αγωνιστές σαν τον Μπάμπη Καλομοίρη, τον Αποστόλη, πολλούς άλλους αγωνιστές από τα Ανώγεια και στρατιά ηρώων σε όλη την Έλλάδα.

Χιλιάδες κομμουνιστές και κομμουνίστριες, στελέχη του Κόμματος έδωσαν και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεων τους, για να πάρει σάρκα και οστά η εποποιία του ΔΣΕ, που υπήρξε μαχητής του και ο Μπάμπης Καλομοίρης, πολεμώντας και περπατώντας μερόνυχτα, συχνά δίχως τροφή και ξυπόλυτοι στους πάγους και τις θύελλες.

Η οργάνωση της Κρήτης του ΚΚΕ, με αφορμή την 70η επέτειο πέρυσι από την ίδρυση του ΔΣΕ, πραγματοποίησε διάφορες εκδηλώσεις και τίμησε αρκετούς αγωνιστές, μεταξύ αυτών τον Μπάμπη και Αποστόλη Καλομοίρη και άλλους Ανωγειανούς αγωνιστές, σε εκδήλωση στα Ανώγεια, όπως και στη Λοχριά στον Ψηλορείτη κάθε χρόνο. Δεν ξεχνάμε το χρέος μας. Μας διδάσκει ο αγώνας τους. Είμαστε έτοιμοι, όταν χρειαστεί, να ακολουθήσουμε αυτό το δρόμο.

Δε μετρήσαμε, όμως, παρουσίες στελεχών άλλων κομμάτων σε αυτές τις εκδηλώσεις και ιδιαίτερα αυτών που αξιοποιούν κάθε περίπτωση, όπως η συγκεκριμένη, για να πλασάρουν τις πολιτικές τους απόψεις. Όπως λέει και ο λαός μας «κάνουν μνημόσυνο με ξένα κόλυβα».

Με βάση αυτές τις σκέψεις που κυριαρχούν στο μυαλό κάθε κομμουνιστή και κομμουνίστριας στην περιοχή μας, αλλά και κάθε τίμιου αγωνιστή, το ΚΚΕ δε θα μπορούσε να νομιμοποιήσει πολιτικά με την επίσημη παρουσία του τα λεγόμενα από την κεντρική ομιλία στην εκδήλωση που έγινε στα Ανώγεια προς τιμή του αγωνιστή Μπάμπη Καλομοίρη.

 

Υ.Γ. Αφήνω στο υστερόγραφο κάποιο ακόμα σχόλιο για την ομιλία, η οποία δεν άφησε να πέσει κάτω τίποτα που να αφορά αρνητικά σχόλια για την ιστορία και τη δράση του ΚΚΕ. Ωστόσο, δεν αφιέρωσε ούτε μία παράγραφο -κατά τα άλλα είναι ευαίσθητος πολιτικός χώρος στο αντιφασιστικό κίνημα της ομιλήτριας- για το αίσχος που επιχειρούν τα γεράκια τη Ε.Ε. στην προσπάθεια ξαναγραψίματος της ιστορίας. Γνωστά τα πρόσφατα γεγονότα στο Ταλίν της Εσθονίας και η εμμονή τους να εξισώσουν τον κομμουνισμό με το φασισμό, τον Χίτλερ με τον Στάλιν και τον Μαρξ. Σε ελεύθερη μετάφραση δηλαδή οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, του ΔΣΕ, όλοι αυτοί που τιμήσαμε και τιμάμε, έκανε το ίδιο αν ανήκαν στα γερμανικά ΕΣ-ΕΣ, στις συμμορίες του Σούμπερτ, στα τάγματα ασφαλείας κτλ. Σε αυτή τους την προσπάθεια έχουν στρατεύσει και διάφορους πανεπιστημιακούς, κολαούζους της εξουσίας τους, που τους περιφέρουν από πανεπιστήμιο σε πανεπιστήμιο, κάπου-κάπου τους δίνουν και κανένα τιμητικό τίτλο, όπως τον κύριο Ρίχτερ, για να μας πείσει ότι οι χιτλερικές ορδές που πλάκωσαν στον τόπο μας ήταν πιο πολιτισμένες από τους αγριάνθρωπους Κρητικούς που τους πολέμησαν.
Νίκος Μανουσάκης μέλος του Γραφείου Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->