Ένα ποίημα στέλνει στους αναγνώστες της ΑνωΓης ο Βασίλης Σμπώκος (Λουκάς του Ατζαρομάνωλα) με τίτλο ”Άπλωσε Νύχτα”. Σας το παραθέτουμε και τον ευχαριστούμε θερμά!

” Άπλωσε νύχτα αρχόντισσα τη σκοτεινιά σου πάλι,

και βάλε με σαν το μωρό στη δροσερή σου αγκάλη,

να θέσω να αποκοιμηθώ όλα να τα ξεχάσω,

κι απ’ τσι πληγές που στη καρδιά έχω να ησυχάσω.

 

Σαν άσπρο άλογο να ‘ρθει να το καβαλικέψω,

το όνειρο κι όπου ποθώ εγώ να ξεπεζέψω.

Να βρω το δρόμο τσ’ Αρετής και να τονε βαδίσω

και ύστερα ανε μπορώ χάρη θα τση ζητήσω.

 

Να αρματώσει σύννεφα και σαν βροχή να πέσει,

με στων ανθρώπων τσι καρδιές που έχουνε σκαρτέψει,

να δροσερέψει η ψυχή ο νους να καθαρίσει,

και με ελπίδες άδολες η γης να πλημμυρίσει.

 

Να δω το δέντρο τση τιμής πάλι καρπούς να βγάνει,

που τσ’ ατιμίας τόχενε η καταχνιά μαράνει.

Τέθοιες στιγμές θα ήθελα λίγες για να τσι ζήσω,

κι ευτυχισμένος ύστερα τα μάθια μου να κλείσω..

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->