Ήταν η μέρα που η Κρήτη ονειρευόταν  χρόνια. Επί 2,5 ολόκληρους αιώνες όσο το  νησί παρέμενε υπό Τουρκοαιγυπτιακό ζυγό οι  κρητικοί δεν είχαν πάψει ποτέ να παλεύουν  για την λευτεριά τους και όταν με το αίμα  τους κέρδισαν την αυτονομία τους συνέχισαν  να αγωνίζονται για την ένωση τους με την Ελλάδα. Τώρα είχε έρθει η μεγάλη στιγμή και επίκεντρο του εορτασμού της ένωσης ήταν η πόλη των Χανίων που επί τουρκοκρατίας είχαν πληρώσει βαρύ τίμημα στον αγώνα για λευτεριά και τώρα πλέον όλοι οι δρόμοι είχαν πλημυρίσει από γαλανόλευκες  σημαίες και ο κόσμος  είχε βγει στους δρόμους για να καλοδεχτεί ένα δικό του άνθρωπο τον επανάσταση του θερίσου Ελευθέριο Βενιζέλο που έφτανε πλέον ως πρωθυπουργός  για να εκπληρώσει τον πόθο κάθε κρητικού την ένωση με την πατρίδα. Μαζί φτάνει και ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και με την πολυάριθμη ακολουθία του κατευθύνονται στο φρούριο του Φιρκά για την επίσημη τελετή της ένωσης, επισφραγίζοντας έτσι επίσημα την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, ενώ τα πλήθη που είχαν συγκεντρωθεί παραληρούν από ενθουσιασμό.  Εκείνη την ημέρα το ημερολόγιο έγραφε 1 Δεκεμβρίου 1913 ήταν η μέρα που οι αγώνες γενεών και γενεών κρητικών έπαιρναν  την εκδίκησή τους. Χρειάστηκαν πολύ αιματηροί αγώνες, αστείρευτο πάθος για την ελευθερία, και εκατόμβες θυσιών, προκειμένου η μέρα αυτή να είναι μέρα ευγνωμοσύνης και τιμής για όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την λευτεριά αυτού του τόπου. Συνάμα η σημερινή ημέρα στέλνει ένα μήνυμα συμπαράστασης σε κάθε λαό που αγωνίζεται για την εθνική του ανεξαρτησία και την εθνική του αξιοπρέπεια. Επίσης είναι μέρα προβληματισμού, έμπνευσης και ευθύνης, για την παρακαταθήκη που κληρονομήσαμε. Είναι μέρα ιστορικής μνήμης που μας δείχνει το δρόμο του χρέους μας, να διατηρήσουμε άφθαρτα τα αγαθά και τις διαχρονικές αξίες που εκείνοι μας κληροδότησαν, για την προκοπή αυτού του τόπου.

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->